Το μουσείο ιδρύθηκε το 1994 στην Επισκοπή Πεδιάδος και σκοπός του είναι η ανεύρεση, διάσωση, συντήρηση και έκθεση του πάσης φύσεως πολεμικού και εθνολογικού υλικού, η πραγματοποίηση των πολιτιστικών και ανθρωπιστικών δραστηριοτήτων, η εκπόνηση σχετικών ιστορικών και λοιπών μελετών και η δια παντός τρόπου και μέσου προβολή της ανδρείας προς υπεράσπιση της Ελευθερίας και του Ελληνικού Έθνους.

Το μουσείο δημιουργήθηκε από τον Μιχάλη Αργυράκη και αφιερώθηκε στη μνήμη των εθνομαρτύρων γονέων του, Ιωάννη και Καλλιόπης Αργυράκη, που μαρτύρησαν στο βωμό της ελευθερίας κατά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο χύνοντας το τίμιο αίμα τους στα Χανιά ο πρώτος και στο Άουσβιτς της Πολωνίας η δεύτερη μετά από απερίγραπτα μαρτύρια και βασανισμούς.

Οι πλούσιες συλλογές που ο ιδρυτής του Μουσείου συγκέντρωσε μετά από πολύμοχθες και πολυετείς προσπάθειες, με απερίγραπτη αγάπη και προσωπικές θυσίες, περιλαμβάνουν σημαντικά τεκμήρια και μαρτυρίες από την πολύκροτη φονική μάχη των Κρητών μαχητών εναντίον των αντιπάλων, κατά το Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως και από τη μεγάλη εθνική αντίσταση κατά των στρατευμάτων κατοχής που ακολούθησε στη Μεγαλόνησο. Όλα αυτά στεγάζονται σε κτίριο που ανεγέρθηκε με δαπάνες του ιδρυτή σε οικόπεδο του ιδίου. Στο χώρο του μουσείου παράλληλα λειτουργεί και ξενώνας για τους επισκέπτες.

Στους εκθεσιακούς χώρους του μουσείου παρουσιάζονται ακόμη αντικείμενα λαογραφικού και εθνολογικού χαρακτήρα από τις εκφράσεις του νεώτερου Κρητικού Λαϊκού Πολιτισμού, όπως και προσωπικά αντικείμενα ηρώων της πίστεως και της πατρίδος.

Μέσα από τα εκθέματα αυτά ανιχνεύονται καταβολές από το ιστορικό παρελθόν του Κρητικού πολιτισμού και ιστορούνται μνήμες και κατορθώματα ηρώων και αγωνιστών της Μεγαλονήσου Κρήτης.

Τα αγαπημένα αντικείμενα του Μ. Αργυράκη, όπως είχε εξομολογηθεί στην «Π», ήταν ο πομπός της μητέρας του, ο οποίος δουλεύει ακόμα και σήμερα, το τουφέκι ενός καπετάνιου που συμμετείχε στην απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε. Ακόμα, είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις ματωμένες στολές των Γερμανών από το 1940, σε αυθεντικά γερμανικά έγγραφα και επιστολές που έστελναν κοπέλες σε στρατιώτες εκείνης της εποχής, που μπορεί να είχαν χάσει τη μάχη με τη ζωή. Ο ιδρυτής του μουσείου ξεχώριζε, ακόμα, την πυξίδα του ελικοπτέρου που έπεσε στα Ίμια-από την πρόσφατη ιστορία της χώρας μας, το αυτοκίνητο του Παναγούλη ενώ σημαντικά θεωρεί τα γερμανικά έγγραφα από την Γκεστάμπο και το ευαγγέλιο από σκοτωμένο Αυστραλό καθολικό παπά, υπογεγραμμένο από τη γυναίκα του.