«Είναι συναρπαστικό να βλέπουμε τόσα πολλά και ωραία γλυπτά στον ίδιο χώρο!» μας είπε ο Κώστας από την Στ΄ τάξη και η Μαρία Τσαφαντάκη πρόσθεσε: «Θαύμασα τη δουλειά που έκαναν οι καλλιτέχνες, πόσο πολύ δούλεψαν, αλλά και τη φαντασία που έχουν! Όταν είσαι πολύ κοντά στα γλυπτά δεν μπορείς να τα δεις σωστά. Όταν απομακρύνεσαι λιγάκι τα βλέπεις ολόκληρα και καλύτερα!». Η Αλεξάνδρα Πανέρα μαθήτρια της Ε΄ τάξης ήταν επίσης εντυπωσιασμένη από τον κόπο των καλλιτεχνών: «Έκαναν πολύ κόπο αυτοί οι άνθρωποι για να χαιρόμαστε εμείς αυτά τα έργα!» σχολίασε. Η μικρή Μαριάννα μας είπε ότι της άρεσε πολύ το έργο με τις πέτρινες μπάλες πάνω στις μεταλλικές βέργες (του Αλέξανδρου Πφαφ) ενώ έβρισκε εντυπωσιακά και τα ανθρωπόμορφα. Τη ρωτήσαμε αν κάποιο γλυπτό «ξυπνούσε» τι νομίζει ότι θα τους έλεγε. Γέλασε και μας είπε: «Καλημέρα! Τι κάνετε;». Και ο συμμαθητής της Γιάννης σχολίαζε ότι «θα μας έλεγε σας αρέσω; Και θα μας χαμογελούσε με το πέτρινο στόμα του!».