13 Απριλίου 2011. Μία μέρα που θα γραφτεί στην πιο μαύρη σελίδα του ΟΦΗ. Ημέρα που ένας κύριος ονόματι Θεόφιλος Φαγαδάκης, που όσο κι αν ψάξεις δεν θα βρεις κάποια επιχειρηματική μεγάλη δράση ή κάποια στοιχεία του, κατάφερε να απαξιώσει έναν ιστορικό σύλλογο, έναν σύλλογο σφραγίδα της Κρητικής αθλητικής κι όχι μόνο κουλτούρας.

Έναν σύλλογο αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής του Ηρακλειώτη με χιλιάδες ανθρώπους να τον υποστηρίζουν και να είναι φίλαθλοί του. Χθες ή καλύτερα το τελευταίο διάστημα υπήρξε σε αυτό το σύλλογο ατιμωτική και απαξιωτική αντιμετώπιση ρίχνοντάς του άλλη μία κλωτσιά στο ήδη πληγωμένο κορμί του. Κάποιοι καλλιέργησαν φρούδες ελπίδες, δόθηκε βάρος σε ανθρώπους που δεν θα έπρεπε εις βάρος του χρόνου που πίεζε ασφυκτικά και πιέζει θανατηφόρα. Εγκληματική αφέλεια ή απειρία; Σπρώχτηκε ο ΟΦΗ προς την καταστροφή ή υπάρχει ελπίδα να στηλωθεί στα πόδια του; Ο πρόεδρος του ΟΦΗ Νίκος Μαχλάς εδώ και 27 μέρες αποφάσισε να κινηθεί μόνος του στις διαπραγματεύσεις με τον Θεόφιλο Φαγαδάκη, βλέποντάς τον ως άνθρωπος που θα έδινε λύση στο οικονομικό αδιέξοδο της ΠΑΕ, αφού 1,5 χρόνο πάνω σε αυτό δεν είχε γίνει τίποτα.

Αν και πολύ καλός επιθετικός που “μυριζόταν” το γκολ κι έδινε πάσες, ως πρόεδρος φέρθηκε ατομικά στην συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν οσφρήστηκε το τι επακολουθούσε κι αντί να πετύχει γκολ δέχτηκε. Εμπιστεύτηκε έναν άνθρωπο που κανείς, εκτός του Νύκταρη δεν ήξερε.

Και χθες ο ΟΦΗ δέχτηκε άλλη μία καρπαζιά. Η πρώτη ήταν από τους τοπικούς επιχειρηματίες που δεν ήθελαν να βοηθήσουν την ομάδα στην δύσκολη στιγμή της λόγω της αδιαφορίας τους αλλά και λόγω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης. Και ο Μαχλάς έμεινε μόνος...

Ίσως το χθεσινό να είχε αποφευχθεί αν άκουγε από την πρώτη στιγμή ορισμένους που εξέφραζαν την επιφυλακτικότητά τους για την κίνηση Φαγαδάκη. Ίσως να είχε αποφευχθεί αν ο δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης δεν είχε απομακρυνθεί τόσο από την ΠΑΕ αφήνοντας τον κ. Μαχλά μόνο του να κολυμπά σε δύσκολα μονοπάτια. Όλοι όμως πήραν μεγάλο μάθημα.

Ο ΟΦΗ τώρα, μαζί με τον κόσμο του που λατρεύει την ομάδα, καλείται να σηκώσει στις επόμενες μέρες το σταυρό του οικονομικού μαρτυρίου και να ανέβει το Γολγοθά, γνωρίζοντας πως η αναστάσιμη μέρα αργεί (κι αν) πολύ να φτάσει.

Αντώνης Παπουτσάκης