Της Κατερίνας Μυλωνά
Ούτε με δανεικά δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν οικογένειες του Ηρακλείου που τα μέλη της έχουν πληγεί από τη μάστιγα της ανεργίας.
Ο μεγαλύτερος εφιάλτης που απειλεί τον περισσότερο κόσμο έχει γίνει πραγματικότητα για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας και κανείς δε βρίσκει πια κάποιο στήριγμα για να βασιστεί.
Ολοένα και περισσότεροι Ηρακλειώτες μένουν χωρίς δουλειά, κάτι που συχνά συμβαίνει στα μέλη της ίδιας οικογένειας. Το ταμείο ανεργίας αποτελεί μοναδικό πόρο για πολλές οικογένειες που αναζητούν σε συγγενικά και φιλικά τους πρόσωπα κάποια βοήθεια.
Η «μαύρη» εργασία, παράλληλα, αποτελεί συχνό φαινόμενο αφού ελάχιστοι εργοδότες είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν εισφορές στο ΙΚΑ και να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους υπαλλήλους τους.
Άνεργοι: Μια γροθιά
Άνεργοι του Ηρακλείου αποφάσισαν να ιδρύσουν Σύλλογο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων και χθες πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική του συνέλευση στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου.
Εκείνο που διεκδικούν είναι σταθερή εργασία με απολαβές που να εξασφαλίζουν την επιβίωση, κάτι που μέχρι πριν από λίγα χρόνια δε φάνταζε ουτοπία, όπως σήμερα.
“Επίθεση” στην Κατσέλη
«Φωτιά» έβαλε στον κ. Χαράλαμπο Καραντινάκη η δήλωση της υπουργού Εργασίας, Λ. Κατσέλη, από το Ηράκλειο ότι η αναζήτηση μίας θέσης στην αγορά εργασίας είναι θέμα προσωπικότητας. «Είναι ό, τι χειρότερο να μας λέει ότι οι άνεργοι δεν έχουμε προσωπικότητα. Ήμουν μηχανικός εμπορικού ναυτικού, είμαι διπλωματούχος ηλεκτροσυγκολλητής, είχα βιοτεχνία στην Αθήνα... », αναφέρει. Ο κ. Καραντινάκης απολύθηκε πριν από εννέα μήνες ενώ ήταν έτοιμος να βγει στη σύνταξη. Εργαζόταν ως τεχνικός σε μία μεγάλη εταιρεία, από όπου έχασαν τη δουλειά τους και άλλα άτομα. Ο κ. Καραντινάκης είναι 58 ετών, ήθελε ακόμα δύο χρόνια για να βγει στη σύνταξη αλλά με τα νέα δεδομένα δε γνωρίζει πότε, επιτέλους, θα μπορέσει να δει τους κόπους του να ανταμείβονται. «Στην οικογένειά μου είμαστε τέσσερα άτομα και οι τέσσερις άνεργοι- η κόρη μου είναι φοιτήτρια-, όμως και η γυναίκα μου έχασε τη δουλειά της», αναφέρει.
“Μαύρη” εργασία
«Τα πράγματα έχουν εξελιχθεί πολύ άσχημα για το σύνολο των εργαζομένων, ανεξάρτητου ηλικίας. Ο νέος εργαζόμενος δεν γνωρίζει αν θα συνεχίσει να δουλεύει», αναφέρει η κ. Κατερίνα Παπαμιχαήλ, φοιτήτρια Χημείας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Όπως αναφέρει, όσοι λαμβάνουν τις αποφάσεις, τρόικα και κυβέρνηση, προσπαθούν να επιρρίψουν ευθύνες στους εργαζόμενους. «Πρέπει με κάποιο τρόπο να συσπειρωθούμε όλοι μαζί και να παλέψουμε, είναι ανάγκη να γραφτούμε σε σωματεία», αναφέρει. Η ίδια αναγκάζεται να εργάζεται ανασφάλιστη προκειμένου να επιβιώσει, όπως και πολλοί άλλοι, εξάλλου.
Εργαζόμενος φοιτητής
«Όλες οι δουλειές που βρίσκω είναι χωρίς ένσημα και ημιαπασχόληση», αναφέρει ο κ. Μπάμπης Καλφάδης, φοιτητής στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Π.Κ. Είναι από τη Θεσσαλονίκη και χρειάζεται να εργάζεται παράλληλα, όμως, δε βρίσκει πάντα μία θέση στην αγορά εργασίας του Ηρακλείου.
“Το πτυχίο δεν έχει αξία”
Ο κ. Αντώνης Σκλαβενίτης, απόφοιτος του τμήματος Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Κρήτης, τα τελευταία έξι με επτά χρόνια που ψάχνει δουλειά δεν έχει καταφέρει να βρει κάτι σταθερό. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανασφάλεια ουσιαστικά νομιμοποιείται με τις αποφάσεις της κυβέρνησης. «Όλα τα νομοθετήματα προωθούν αυτή την κατάσταση, δουλεύεις λίγους μήνες και το μοναδικό «μαξιλάρι» που έχεις είναι το επίδομα ανεργίας, μπαίνω ταμείο όταν υπογράψω απόλυση, έχει τύχει να περάσει και ενάμιση μήνας για να μου δώσουν το χαρτί και δεν μπορούσα να δουλέψω πουθενά... η βάση μου είναι το ταμείο ανεργίας», αναφέρει. Προσθέτει, ακόμα, πως «κάνεις τα πάντα, δουλεύεις σε μπαρ, στο αεροδρόμιο, εργαζόμουν ως οικοδόμος... δεν έχει καμία αξία το πτυχίο που παίρνεις».
Χωρίς προοπτική
«Είμαι 18 μήνες στο ταμείο και δεν υπάρχει προοπτική να βρω δουλειά», αναφέρει η κ. Ελένη, η οποία είναι μαγείρισσα. Είναι 50 χρονών και ο σύζυγός της είναι, επίσης, άνεργος. Στην ερώτηση πώς τα βγάζουν πέρα, απαντά «από συγγενείς, γονείς, οι οποίοι με μια σύνταξη ζούνε. Ίσα- ίσα πληρώνουμε υποχρεώσεις, τις ΔΕΚΟ, και τα υπόλοιπα, φαγητό ...από γονείς και φίλους με δανεικά. Κάποια στιγμή αρχίζουν και δυσκολεύονται και εκείνοι, το βλέπω από το οικογενειακό περιβάλλον και όσοι είχαν μια μικρή επιχείρηση και τα «κουτσοβολεύανε» τώρα έχουν πρόβλημα». Η κ. Ελένη είναι και μέλος της ομάδας «Δικαίωμα» και έχει διαπιστώσει ότι οι άνεργοι στο Ηράκλειο διαρκώς αυξάνονται ενώ κανένας τοπικός φορέας δεν έχει ενδιαφερθεί για να συνεισφέρει στις προσπάθειες που γίνονται.

