Κομπιάζει όμως θέλει να συνεχίσει την συζήτηση. «Ο αδερφός και άλλοι συγγενείς μου με απομάκρυναν για να μην δω. Όμως το αισθάνθηκα όταν έβγαζαν το παιδί. Το ένιωσα. Προσπαθούσαν να με καθησυχάσουν και μου έλεγαν ότι το παιδί ζει. Όμως είχα ακόμα λογική και μπορούσα να καταλάβω ότι είχε περάσει αρκετή ώρα. Έπιασα σφιχτά τον αδερφό μου και του λέω πες μου την αλήθεια αλλιώς θα σκοτωθώ.
Με κοίταξε και μου είπε «Ο Κριστιάν τελείωσε». Δεν ήθελα να ακούσω τίποτα. Ακόμα και στο νοσοκομείο. Προσπαθούσαν να μου το ανακοινώσουν σιγά-σιγά. Τους είπα
«Μην μου πείτε τίποτα. Αφήστε με να πάω κοντά του».
Η Βέτα Γκίκα ακόμα και σήμερα δεν έχει μάθει τις ακριβείς συνθήκες πτώσης του 8χρονου στο πηγάδι. «Οι δασκάλες από το σχολείο έμαθαν ότι έπαιζαν κρυφτό. Στη γωνία που βρίσκεται το πηγάδι έχει έναν μικρό τοίχο που μπορεί να κρυφτεί κάποιος από πίσω. Δυστυχώς η τρύπα δεν ήταν περιφραγμένη. Ήταν ένα με το πάτωμα. Το πρωί εκείνο πηγαίνοντας μαζί με γειτόνισσες τα παιδιά στο σχολείο, είδαμε ένα αυτοκίνητο του δήμου. Μας έκανε εντύπωση γιατί δεν είχε πάει για τα σκουπίδια. Είναι πιθανόν να καθάρισαν τα μπάζα πάνω από το φρεάτιο. Κανείς όμως δεν μας ενημέρωσε. Κανείς δεν φρόντισε να κλείσει την τρύπα. Κανείς δεν φρόντισε να τοποθετήσει μία πινακίδα επικινδυνότητας. Οι ευθύνες είναι τεράστιες. Στο χώρο αυτό ακόμα και σήμερα παίζουν παιδιά απʼ όλες τις γειτονιές της Αγίας Τριάδας».
Η 27χρονη μητέρα κάθε βράδυ πηγαίνει στο σημείο όπου χάθηκε ο μονάκριβος γιος της και ανάβει ένα κερί. Μπορεί ο Κριστιάν να έχει κηδευτεί μακριά, όμως ζει μέσα της κάθε λεπτό και ώρα της ημέρας. Πλέον αποφεύγει να πηγαίνει στο σχολείο του.
«Εκεί μου έδινε τα περισσότερα φιλιά και χάδια. Και αυτό πια είναι δυσβάσταχτο για μένα. Πολλές φορές σκέφτομαι να αυτοκτονήσω. Έχω όμως την Κατερίνα που δεν φταίει σε τίποτα να μείνει μόνη. Αποφεύγω να κλαίω μπροστά της γιατί μαραζώνει. «Εσύ μου είπες ότι αδερφός μου είναι στον ουρανό. Γιατί κλαις λοιπόν;».

