Το όνομα των Χίπις παράλληλα θέλει να αποκαταστήσει ο κ. Στροχμάγιερ, μιλώντας για τη δεκαετία του ʼ60 στα Μάταλα.

«Πολλοί έλεγαν τους Χίπις φρικιά και πίστευαν πως δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στη ζωή» τονίζει ο κ. Στροχμάγιερ και διευκρινίζει:

«Οι Χίπις όμως του τότε, ήταν άνθρωποι με αναζητήσεις, άνθρωποι που ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο. Κι είχαν ως απόλυτη προτεραιότητα τα Μάταλα. Ήταν σαν ιερό χρέος της νεολαίας να βρεθείς εκεί. Οι άνθρωποι αυτοί όμως, μετά τα Μάταλα συνέχισαν τις σπουδές τους και οι περισσότεροι είναι διακεκριμένοι επιστήμονες ή ακόμα και καθηγητές. Η εικόνα τους διαφέρει απʼ αυτή που πολύς κόσμος είχε ή έχει».