O φιλόλογος, αρχαιολόγος, κ. Νίκος Γιγουρτάκης, τονίζει πως «δεν προκύπτει από τα λεγόμενα της υπουργού μια «νέα», μια ποιοτικά διαφορετική μορφή του Λυκείου. Η μείωση μαθημάτων ακούγεται θετικό στοιχείο αλλά η αύξηση ωρών διδασκαλίας σε λιγότερα μαθήματα δεν προσθέτει αντίστοιχα δυσανάλογο βάρος απαιτήσεων;» Επίσης, αναφέρει ότι «ο χαρακτήρας της εκπαίδευσης στο Λύκειο είναι απόλυτη ανάγκη να έχει τον χαρακτήρα της συνολικότητας, της συνθετικής ενοποίησης πληροφοριών με αντίστοιχη ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας του μαθητή, ώστε κριτικά να αξιοποιήσει τις πληροφορίες που συρρέουν στο νου του από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το Γυμνάσιο. Κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται διόλου από τα προτεινόμενα μέτρα, αν και σαν τέτοια παρουσιάζονται». Ειδικότερα, αναφέρει πως «η εικόνα που θέλει να δώσει για τη σχεδιαζόμενη μορφή της Α΄ Λυκείου δεν είναι κάτι καινούριο αφού πρόκειται ήδη για μια «”γέφυρα” γενικής κατάρτισης και παιδείας για τις επόμενες τάξεις.» Σχολιάζει, ακόμα, πως, στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «Στην Α' Λυκείου δεν θα υπάρχουν πλέον επιστημονικά πεδία και κατευθύνσεις. Όλοι οι μαθητές θα παρακολουθούν μαθήματα γενικής παιδείας υποχρεωτικά για όλους». Θα έπρεπε να γνωρίζει η κ. υπουργός ότι στην Α΄ Λυκείου δεν υπάρχουν κατευθύνσεις (ούτε επιστημονικά πεδία προφανώς) και όλα τα μαθήματα είναι για όλους!!». Ο κ. Γιγουρτάκης υποστηρίζει ότι επαναλαμβάνεται η αναγωγή της χρήσης των τεχνολογιών πληροφορικής σε «πανάκεια». «Στην πραγματικότητα η εμπειρία όσων διδάσκουμε στο Λύκειο (και Γυμνάσιο) είναι ότι αποτελούν εργαλεία, χρήσιμα μεν, εργαλεία δε και όχι αυτοσκοπό. Η παιδαγωγική πράξη μέσα στην τάξη με το αφηγηματικό-διαλεκτικό μοντέλο διδασκαλίας δεν αντικαθίσταται. Αντίθετα μάλιστα είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να υπερτιμήσουμε τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας και να χαθεί η «καρδιά» του εκπαιδευτικού έργου που είναι η διδασκαλία», σχολιάζει. Όσο αφορά στις δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας για ένα «Λύκειο ουσίας», ο κ. Γιγουρτάκης αναφέρει, «Ερωτώ: η αναζήτηση στο διαδίκτυο ύλης και πληροφοριών και η ενσωμάτωσή τους στις εργασίες των μαθητών με την πρακτική copy-paste ποιον αλήθεια θα ωφελήσει; Και πώς θα ελέγξει ο καθηγητής την πρόοδο και τη μέθοδο εργασίας του μαθητή αφού θα μεταφέρει «κονσερβαρισμένο» υλικό;»