«Εκείνη η κατάσταση, που ζούσαμε με ψεύτικα και πλαστικά χρήματα, που όλοι δανειζόμασταν από τράπεζες για να κάνουμε το ένα και να κάνουμε το άλλο... Ε, δεν ήταν κι αυτό λογικό».

Της Κατερίνας Μυλωνά

Τους μεγάλους μας ποιητές, τραγούδια που έχουν γράψει ιστορία και αποτελούν κομμάτια της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αναζητά ξανά ο κόσμος, σύμφωνα με τη Μαρία Φαραντούρη, η οποία έρχεται στο Ηράκλειο για μία συναυλία – σταθμό στην ελληνική μουσική.
Η θρυλική συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον περασμένο Δεκέμβρη θα δοθεί στο Ηράκλειο την ερχόμενη Παρασκευή 25η Μαρτίου στο Νέο Κλειστό Γυμναστήριο στα Δυο Αοράκια.
Θα παρουσιαστούν αγαπημένα έργα- σύμβολα για τους αγώνες της ελευθερίας διεθνώς, που άφησαν ανεξίτηλο το ίχνος τους στην καρδιά του κοινού στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ερμηνεύουν η Μαρία Φαραντούρη και ο Πέτρος Πανδής ενώ συμμετέχει η πιανίστα, Τατιάνα Παπαγεωργίου.
Η Μαρία Φαραντούρη, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π» μιλά για τα μεγάλα έργα που θα έχει την ευκαιρία να ακούσει το κοινό του Ηρακλείου, για τους μεγάλους μας ποιητές και την προσπάθεια που γίνεται από τους νέους να συνεχίσουν την πολιτιστική μας παράδοση.
Αναφορικά με την κρίση, τονίζει πως «όλοι φοβόμασταν ότι κάποτε θα επηρεάσει και τα θέατρα... όχι, διαλέγουν το καλύτερο και αυτό που έχει διάρκεια και αξία. Όλα τα άλλα τα βλέπουν στις τηλεοράσεις, παντού ...αλλά κάτι πνευματικότερο, που να τους δώσει, να συνδέσει την ιστορία αυτού του τόπου, είναι απαραίτητο».
Περιμένουμε με ανυπομονησία τη συναυλία σας στο Ηράκλειο...
«Χαίρομαι πολύ που θα έρθω στην Κρήτη, είχα έρθει το 2005 σε μια συνάντηση με τον Σταύρο Ξαρχάκο.
Έρχομαι με ένα έργο, με μια συναυλία πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα γιατί είναι τα αγαπημένα τραγούδια από το «Canto General» που έχω τραγουδήσει μαζί με τον Πέτρο Πανδή, τα πρωτοτραγουδήσαμε και τώρα τα ξανατραγουδήσαμε στην Αθήνα, είχαν μεγάλη επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής, πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία.
Νομίζω ότι ο κόσμος είχε ανάγκη να ξανακούσει πράγματα από την ιστορία του, την κληρονομιά του, από τη μουσική κληρονομιά του, πράγματα που λίγο θα του φωτίσουν και θα γαληνέψουν την ψυχή του. Ζει σε μια ανησυχία, ο κόσμος λόγω της κρίσης και νομίζω η τέχνη είναι παρηγορητικό πράγμα, η τέχνη, η καλή μουσική, αυτό που συγκινεί βαθύτερα, ένα καλό ποίημα, ένα καλό τραγούδι, το θεατρικό έργο, ένα καλό έργο στο σινεμά, όλα αυτά, συν το γεγονός ότι αυτό είναι ένα έργο -θρύλος που έχει μια μεγάλη ιστορία και το τραγουδάμε σε όλο τον κόσμο στο εξωτερικό. Στη Γερμανία, πριν ενάμιση χρόνο στη Φιλαρμονική του Βερολίνου, παρουσία όλης της πολιτικής ηγεσίας που αγαπούνε πολύ τη μουσική του Μίκη, η Μέρκελ , ο πρόεδρος της δημοκρατίας, ο δήμαρχος, οι υπουργοί, ήταν σύσσωμη η ηγεσία και τραγουδήσαμε με γερμανική ορχήστρα και χορωδία μεγάλη το «Canto General». Είναι ένα έργο που αγαπάνε πάρα πολλοί γιατί είναι και κλασικό αλλά ταυτόχρονα και για τον κόσμο, είναι ένα ενδιάμεσο πράγμα και, επίσης, θα τραγουδήσουμε αγαπημένα τραγούδια του Μίκη μαζί με τον Πέτρο από διάφορους κύκλους του.
Νομίζω θα είναι ένα πολύ όμορφο και λαμπερό πρόγραμμα με τη διεύθυνση του μεγάλου μας μαέστρου, του Λουκά Καρυτινού, που είναι ο μεγαλύτερος μαέστρος. Θα είναι ένα μικρό assampl εδώ από χορωδία που θα έρθει από την Αθήνα αλλά κυρίως θα είναι και από την Κρήτη, απ ό, τι μαθαίνω.
Ελπίζω, δηλαδή, ο κόσμος να ξαναπιάσει το νήμα, γιατί αυτά είναι πράγματα που δεν τα ακούνε συχνά, καθόλου, στο ραδιόφωνο και έρχονται με μία λαχτάρα και νοσταλγία για κάτι, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Συναντιούνται με το σημαντικό πράγμα και όχι το απλώς ψυχαγωγικό και τραγούδια της μόδας.»
Διαπιστώνετε πως ο κόσμος αναζητά χαμένες αξίες;
«Δεν είναι απαραίτητο, ασφαλώς έχει ανάγκη να ξαναγνωρίσει τα μεγάλα του έργα, τους μεγάλους ποιητές και συνθέτες. Ταυτόχρονα, όμως, θα γεννήσει και το καινούργιο. Δεν μπορείς να πεις ότι εκεί γυρίζουμε γιατί υπάρχει μόνο το παρελθόν. Πρέπει αυτό να μας ερεθίσει, ιδιαίτερα τη νέα γενιά για να φτιάξει το καινούργιο ποίημα, το καινούργιο τραγούδι, η καινούργια έμπνευση που πρέπει να βγει σε καλλιτεχνική έκφραση. Εγώ είμαι υπέρ του να προχωρούν τα πράγματα, δεν έχουν χαθεί, ποτέ δεν έχουνε χαθεί αξίες του πολιτισμού μας και οι μεγάλοι μας ποιητές πάντοτε είναι παρόντες και η νέα γενιά ό, τι μπορεί, αυτοί που ανησυχούν και θέλουν κάτι πνευματικότερο. Είναι ωραίο αυτή την εποχή να γυρίζουμε σε κάτι πνευματικότερο, αφού τα πράγματα τώρα είναι πιο σφιχτά, πιο δύσκολα οικονομικά. Καλό είναι να μένουμε στο σπίτι μας και να διαβάζουμε, να ακούμε μία καλή μουσική, να πηγαίνουμε σε πράγματα που έχουν διαχρονικότητα.
Τα τρία «Canto General» εν ριπή οφθαλμού, μόλις άνοιξε το ταμείο είχαν πουληθεί όλα. Για αυτό έγιναν τρεις και μας ζητούσαν να κάνουμε κι άλλες τρεις αλλά δεν υπήρχαν ημερομηνίες για τους καλλιτέχνες, γιατί μεσολαβούσαν τα Χριστούγεννα και η ορχήστρα Αθηνών δεν μπορούσε. Μετά έκανα με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη το αφιέρωμα στον Γκάτσο, δεν μπορείτε να φανταστείτε... πού είναι η κρίση; Όλοι φοβόμασταν ότι κάποτε θα επηρεάσει και τα θέατρα... όχι, διαλέγουν το καλύτερο και αυτό που έχει διάρκεια και αξία. Όλα τα άλλα τα βλέπουν στις τηλεοράσεις, παντού ...αλλά κάτι πνευματικότερο, που να τους δώσει, να συνδέσει την ιστορία αυτού του τόπου είναι απαραίτητο.»