Ο 40χρονος δεν ξεχνάει τα λόγια της κοινωνικής λειτουργού όταν ενημερώθηκε ότι εκείνος και η σύζυγος του απορρίπτονται λόγω …διατροφής.

«Μου είπε: ʽʼξέρεις έχω στεναχωρηθεί πολύ με αυτήν την περίπτωση. Προσευχήθηκα για σας, να κάνετε ένα δικό σας παιδί γιατί με αυτήν την ιδιαιτερότητα που έχετε ….ʼʼ

Εγώ τότε κατάλαβα ότι δεν υπάρχει πλέον ανοιχτός δρόμος για μας.

Σε μεταγενέστερη συνάντηση που είχαμε, εξέφρασα τον προβληματισμό μου, ότι δηλαδή είμαστε αποκλεισμένοι και πρέπει να κινηθούμε δικαστικά γιατί δεν θα μπορέσουμε να πάρουμε κανένα παιδί. Δυστυχώς δεν μου το διέψευσε».

Με βουρκωμένα μάτια η σύζυγος του, λέει για την περιπέτεια τους. «Το αγαπάμε αυτό το παιδί. Μπήκαμε στη διαδικασία να σκεφτόμαστε ότι θα ζήσουμε μαζί του. Είχαμε φτιάξει το δωμάτιο του.

Είναι γεμάτο από τα δώρα των φίλων μας και των οικογενειών μας. Του έχουμε αγοράσει ρούχα μέχρι την ηλικία των τριών ετών. Μέχρι και νονό βρήκαμε. Τα Χριστούγεννα που πέρασαν έζησα μέσα στην αγωνία γιατί περίμενα μέρα με την ημέρα να το πάρω στο σπίτι.

Μάθαμε την απόφαση την Πρωτοχρονιά. Την ημέρα εκείνη πήγαμε τα δώρα του στο νοσοκομείο. Θέλαμε να το περιποιηθούμε, να το αγκαλιάσουμε μέρες γιορτινές».

Όση ώρα εκείνη μιλάει, ο σύζυγος της δακρύζει. «Ήταν πολύ σκληρός ο τρόπος με τον οποίο μας αντιμετώπισαν. Όταν μας απέρριψαν, η κοινωνική λειτουργός μάς είπε: «Και τώρα τι θα κάνουμε που δεν υπάρχουν άλλοι ανάδοχοι; Το πιο πιθανόν είναι να πάει σε ίδρυμα». Σύμφωνα με τους ίδιους, ο ψυχολόγος της Πρόνοιας τούς έκρινε κατάλληλους για την αναδοχή. «Μας είπε χαρακτηριστικά ότι το παιδί θα ζήσει ζωή χαρισάμενη μαζί μας».