Ο Ταξίαρχος Μανόλης Κοντοδιάκος αποτελεί μία από τις σπάνιες περιπτώσεις στις τάξεις της Ελληνικής Αστυνομίας. Κι αυτό γιατί από όποια υπηρεσία και αν πέρασε κανείς υφιστάμενος ή προϊστάμενός του δεν έχει να θυμάται κάτι αρνητικό αλλά όλοι επισημαίνουν τις επιτυχίες που είχε όμως και το θάρρος και την άρτια εκπαίδευσή του. Όλοι μιλούν για το ακέραιο του χαρακτήρα του, το ότι είναι ακριβοδίκαιος με το προσωπικό και δεν κοιτάζει κομματικές ταυτότητες και διασυνδέσεις. Είναι ο αξιωματικός της Αστυνομίας που πάντοτε στηριζόταν “στα πόδια και τις γνώσεις του” και ουδέποτε επισκέφτηκε κάποιο πολιτικό γραφείο για να «τακτοποιηθεί». Πολλοί έλεγαν ότι αυτό θα του στοιχίσει, όμως εκείνος πάντοτε τόνιζε με σθένος πως ο αξιωματικός πρέπει να απέχει από όλα αυτά εάν θέλει να κάνει τη δουλειά του σωστά και προς όφελος του πολίτη.

Κατά το παρελθόν δε φοβήθηκε και συγκρούσθηκε ακόμη και με πολιτικούς αλλά και επιχειρηματίες για το καλό των πολιτών τιμώντας τον όρκο που έδωσε.

Ο Μ. Κοντοδιάκος όπως λένε όσοι τον ζουν σε καθημερινή βάση είναι ο άνθρωπος που δε θα μιλήσει γιατί πρέπει κάτι να πει. Μετράει τις κουβέντες του και ζυγίζει τα λόγια του κάθε φορά που παίρνει το λόγο.

Άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο Αστυνομικό Τμήμα της Χερσονήσου όπου διετέλεσε διοικητής, αλλά και στο Βʼ Α.Τ Ηρακλείου. Παλαιότερα τις δεκαετίες του 80 και του 90 υπηρετώντας στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ηρακλείου ήταν ο αξιωματικός που αναλάμβανε να φέρει σε πέρας σοβαρές υποθέσεις (βλ απαγωγή Λουλάκη) γνωρίζοντας όλοι ότι θα εργαστεί για ώρες χωρίς να σηκώσει κεφάλι.

Από τα επιχειρησιακά μυαλά της Αστυνομίας γνωρίζει όσο κανείς άλλος τα σχέδια εμπλοκής και στις πιο δύσκολες και σύνθετες υποθέσεις ενώ έχει μια πλούσια εμπειρία ως αξιωματικός δράσης.