O Τραπεζικός κλάδος συνέχισε να δίνει εικόνα έντονου προβληματισμού και χρειάστηκε να “επιστρατευτούν” οι υπόλοιποι Δεικτοβαρείς τίτλοι του 20αρη, προκειμένου ο Γενικός Δείκτης να αναδυθεί από τις παρυφές των 1540 μονάδων και έτσι αν μη τι άλλο να κερδίσει κάποιο χρόνο.
Άλλωστε σε μόλις πέντε συνεδριάσεις και πιο συγκεκριμένα από το ενδοσυνεδριακό υψηλό της 21/2/2011 (1754,17 μονάδες) μέχρι το χθεσινό ενδοσυνεδριακό χαμηλό (1543,64 μονάδες) ο Γενικός Δείκτης βρέθηκε να χάνει περισσότερες από 200 μονάδες ξεπερνώντας τα όρια της ανεκτής διόρθωσης.
Περίπου η ίδια εικόνα και για τον Τραπεζικό δείκτη ο οποίος από το ενδοσυνεδριακό υψηλό της 21/2/2011 (1622,23 μονάδες) έως το χθεσινό ενδοσυνεδριακό χαμηλό (1346,44 μονάδες) οι απώλειες ξεπέρασαν τις 275 μονάδες. Καθίσταται πλέον πασιφανές ότι η Αγορά προεξοφλεί τα χειρότερα για τον Τραπεζικό κλάδο και επιβεβαιώνει όσους εδώ και καιρό υποστήριζαν ότι ο Μάρτιος θα είναι καθοριστικός μήνας όχι μόνο για την υπόθεση του Ελληνικού χρέους, αλλά και για τις εγχώριες Τράπεζες που καλούνται μεταξύ άλλων να απεξαρτηθούν και από την παροχή ρευστότητας της ΕΚΤ.
Οι γνωρίζοντες τον κλάδο εκτιμούν ότι οι συζητήσεις και οι διεργασίες μπορεί να συνεχίζονται, όμως δύσκολα θα υπάρξουν κάποιες εξελίξεις πριν την σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου.
Μάλιστα σύμφωνα με την πιο απαισιόδοξη άποψη, στις Αγορές εδραιώνεται η πεποίθηση ότι η Ελλάδα δεν θα αποφύγει τελικά την αναδιάρθρωση χρέους (με κόστος και για τις Τράπεζες), ανεξάρτητα από τις αποφάσεις που θα ληφθούν στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. για επιμήκυνση του δανείου της τρόικας.
