Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα υποχρέωσε πριν από μία περίπου διετία τον γεωλόγο Θεόδωρο Γεωργιλά να στρέψει το βλέμμα του στη Λιβύη με σκοπό να μεταφέρει εκεί την πολυετή εμπειρία του στο χώρο των γεωτρήσεων. Η εκρηκτική όμως κατάσταση των τελευταίων ημερών στην φλεγόμενη αφρικανική χώρα τον υποχρέωσε να αφήσει στη μέση το έργο που έχει ξεκινήσει και να επιστρέψει στη χώρα μας μέχρις ότου η κατάσταση ομαλοποιηθεί.
Ο κ. Γεωργιλάς είναι ένας από τους λιγοστούς Ηρακλειώτες που έζησε από την πρώτη στιγμή τις αιματηρές και πολύνεκρες αναταραχές και καθισμένος πλέον στην πολυθρόνα του σπιτιού του στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη , απολαμβάνοντας την οικογενειακή θαλπωρή μιλάει στην «Π» για την εμπειρία του αυτή.
Ξεκινώντας από την απόφασή του να «ξενιτευτεί» μας λέει ότι το έκανε καθώς δεν μπορούσε να αφήσει μηχανήματα μεγάλης αξίας να παραμένουν αναξιοποίητα, αφού στη χώρα μας η επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα του έχει ατονίσει.
«Μετά από δύο χρόνια και συνεχή ταξίδια μεταξύ Τρίπολης και Ηρακλείου έκανα τη δική μου εταιρεία. Μάλιστα πριν από λίγο καιρό υπέγραψα την πρώτη μου σύμβαση. Κάνω γεωτρήσεις για την ανεύρεση νερού. Ένα έργο που άφησα στη μέση» αναφέρει.
Οι Λίβυοι τον υποδέχτηκαν με θέρμη και ποτέ- μέχρι πρότινος- δεν είχε παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα κατά τη διαμονή του στην Τρίπολη.
«Εκεί όμως που λέγαμε ότι πάμε καλά, ξέσπασαν οι αναταραχές» σχολιάζει χαρακτηριστικά και συνεχίζει λέγοντας «Εμείς στην Τρίπολη τα βίαια γεγονότα αρχίσαμε να τα ζούμε από τις 16 του Φλεβάρη και έπειτα. Πριν από μία εβδομάδα είχαν ξεκινήσει στη Βεγγάζη, αλλά λέγαμε ότι η κατάσταση θα εκτονωθεί και δε θα φτάσει και σε εμάς. Δυστυχώς διαψευστήκαμε πολύ σύντομα. Από μέρα σε μέρα, από ώρα σε ώρα δεν ήξερες τι μπορεί να σε περιμένει. Δεν απειλήθηκα άμεσα, δεν κινδύνευσα, όμως βλέπαμε στους δρόμους τι γίνεται, το χαμό που επικρατούσε».
Σύμφωνα με τις επισημάνσεις του ίδιου, την έκρυθμη κατάσταση στην περιοχή της Τρίπολης όπου έμενε ξεκίνησαν και συνέχισαν τα κακοποιά όπως τα χαρακτηρίζει στοιχεία της πόλης αυτής. «Ομάδες νεαρών που οπλοφορούσαν. Κάποιοι ήταν οι οπαδοί, αλλά και κάποιοι εχθροί του Καντάφι που κυκλοφορούσαν στους δρόμους με προτεταμένα τα όπλα».
Ο κ. Γεωργιλάς μας μιλάει ακόμη και για κάποια οργισμένα παιδιά, για νεαρούς που είχαν πάθος που φαινόταν στο πρόσωπό τους και ενθουσιασμό , που όμως δημιουργούσαν επικίνδυνες καταστάσεις. «Σταματούσαν αυτοκίνητα με την απειλή όπλου, έμπαιναν σε καταυλισμούς και λήστευαν» αναφέρει.
Στο δρόμο προς την ελληνική πρεσβεία
Το απόγευμα της προηγούμενης Τετάρτης ο κ. Γεωργιλάς μαζί με έναν Ελληνοαιγύπτιο ξεκίνησε με προορισμό την πρεσβεία της Ελλάδας στην Τρίπολη για να τακτοποιήσει ένα προσωπικό του ζήτημα.
Βγαίνοντας στο δρόμο , γύρω στις 6.30 μ.μ για να βρει ένα ταξί παρατήρησε ότι η κυκλοφορία είχε μειωθεί αρκετά. Λιγοστά ήταν τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν. «Ψάχνοντας για ταξί σταμάτησε μπροστά μας ένα πολιτικό αυτοκίνητο. Από αυτό κατέβηκαν δύο παλικάρια οπλισμένα. Ήταν εκνευρισμένοι.
Ο φίλος μου που ήταν μαζί μου, τους εξήγησε ότι πάμε στην πρεσβεία και έδειξε τα διαβατήρια μας. Μόλις κατέβασαν τα όπλα, δεν πέρασαν πέντε λεπτά και μπροστά μας σταμάτησε ένα ακόμη αυτοκίνητο. Ο οδηγός φορούσε πολιτικά αλλά ο συνοδηγός ήταν στρατιωτικά ντυμένος και οπλοφορούσε. Τελικά μετά που τους εξηγήσαμε μας ζήτησαν να επιβιβαστούμε στο ένα αυτοκίνητο για να μας πάνε αυτοί στην πρεσβεία, για λόγους ασφαλείας, όπως μας είπαν».
Ο κόσμος κλείστηκε στα σπίτια του
Από τις πρώτες ημέρες, όπως τονίζει ο ίδιος, ο κόσμος κλείστηκε στα σπίτια του και απέφευγε τις άσκοπες μετακινήσεις. «Το βράδυ άκουγα τους πυροβολισμούς, αλλά προσωπικά δεν είδα νεκρούς στο δρόμο.
Ακούγαμε ότι γίνονται διάφορα, ότι λήστευαν, λεηλατούσαν, αλλά ευτυχώς και δεν τα είδα όλα αυτά και δεν τα έζησα. Βλέπαμε τους φαντάρους να κάνουν περιπολίες όλη την ημέρα και τη νύχτα.
Μέρα με τη μέρα τα κοσμηματοπωλεία έπαιρναν τα κοσμήματα από τις βιτρίνες και κατέβαζαν ρολά ασφαλείας. Στα σούπερ μάρκετ έκλειναν τις πόρτες για να μην μπουν μέσα και κλέψουν.
Οι φούρνοι ήταν ανοικτοί, έβγαζαν ψωμί και ο κόσμος έμπαινε στην ουρά για να το αγοράσει. Άκουσα ότι σε ένα φούρνο κάποιοι όρμηξαν και επικράτησε πανικός.
Μας έλεγαν στην Τρίπολη που ήμουν να μην πηγαίνουμε από το ένα σημείο στο άλλο γιατί υπάρχει κίνδυνος από τις ένοπλες ομάδες. Μπήκαν σε κάποια εργοτάξια και πήραν μηχανισμό, ευτυχώς τα δικά μου μηχανήματα τα είχα μεταφέρει σε άλλο σημείο, εκεί όπου έκανα γεωτρήσεις» τονίζει
Επικοινωνία
Όλες αυτές τις ημέρες ο κ. Γεωργιλάς επικοινωνούσε με την οικογένειά του κυρίως μέσω του διαδικτύου. «Στο internet δεν είχα πρόβλημα, απλώς κάποιες στιγμές μειωνόταν η ταχύτητα.
Οι τηλεπικοινωνίες ήταν προβληματικές. Κι αυτό γιατί από τη μία το μεσημέρι τα τηλέφωνα νέκρωναν. Πιστεύω ότι αυτό γινόταν προκειμένου να μην επικοινωνούν μεταξύ τους οι ομάδες που ήταν κατά του καθεστώτος Καντάφι».
Επιστροφή
Ο Ηρακλειώτης επιχειρηματίας θα επιστρέψει όταν το επιστρέψουν οι συνθήκες όπως λέει πίσω στη Λιβύη για να συνεχίσει την επιχειρηματική του δραστηριότητα. «Όλοι όσοι δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά θα επιστρέψουν. Η χώρα βρισκόταν σε τροχιά πλήρους ανάπτυξης.
Εγώ έχω μεταφέρει όλα μου τα μηχανήματα εκεί και το έργο που έχω αναλάβει διεκόπη, λόγω έλλειψης πετρελαίου. Στη Λιβύη αργά ή γρήγορα η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί και η ανάπτυξη της χώρας θα συνεχιστεί. Στην Ελλάδα δε ξέρω πότε θα γίνει αυτό, αφού κανείς δε μας λέει τίποτα» καταλήγει.
«Ζήσαμε εφιαλτικές στιγμές»
Η σύζυγος του κα Πόπη Γεωργιλά μιλώντας στην «Π» μας είπε ότι έζησε ατελείωτες ώρες αγωνίας μέχρι να επιστρέψει (προχθές βράδυ) ο άνδρας της στην Ελλάδα.
«Σε αυτό το ταξίδι έλειπε ενάμιση μήνα. Εγώ άρχισα να ανησυχώ από τη στιγμή που ξέσπασαν επεισόδια στη Βεγγάζη, αλλά εκείνος με καθησύχαζε, λέγοντάς μου ότι στην Τρίπολη δεν υπάρχει πρόβλημα. Είχε πάει κι άλλες φορές και δεν ανησυχούσα. Τώρα όμως έβλεπα ανθρώπους που ήταν θυμωμένοι, εξοργισμένοι και δεν ξέραμε τί ήταν ικανοί να κάνουν».

