Το “βουβό” φινάλε μιας ιστορίας μισοτελειωμένης

“Κανείς δεν πρέπει να περίμενε πραγματικά ότι ο Νίκος Γκάλης θα έδινε το «παρών» στον αγώνα των Ελλήνων παλαιμάχων με αυτούς της Μπαρτσελόνα που θα γίνει στις 20 του μήνα στα Γιάννενα. Οπως χρόνια τώρα κανείς δεν περιμένει ότι υπάρχει η περίπτωση να ξαναδεί τον Νικ να κάνει έστω ένα σουτ πατώντας το παρκέ.

Μια ανθοδέσμη έχει μείνει όλοι να θυμόμαστε που μετά κόπων και βασάνων τον έπεισε κάποτε ο Αρης να πάει στο Αλεξάνδρειο και να παραλάβει. Και χαρακτηρίστηκε περίπου κατόρθωμα. Επί της ουσίας, τέτοιο ήταν.

Εχει κάνει σαφές ο μεγαλύτερος όλων των Ελλήνων μπασκετμπολιστών ότι «το έκοψε μαχαίρι». Οτι η όποια ενασχόλησή του με το άθλημα μπορεί να έχει μόνο προσωπικό ή επιχειρηματικό χαρακτήρα. Και τίποτα άλλο.

Μπορεί να μοιάζει οξύμωρο σχήμα η φράση, αλλά ο Γκάλης «χρωστάει» στον φίλαθλο κόσμο να δεχτεί να τον τιμήσουν. Λαμπρά, με επισημότητα, όπως έχουν σκεφτεί πολλοί και πολλές φορές, αλλά έμειναν με τη σκέψη, προδικάζοντας μια δεδομένη άρνηση από μέρους του.

Το χρωστάει όχι μόνο επειδή πρόσφερε τα μέγιστα στον αθλητισμό και όχι μόνο στο μπάσκετ της χώρας, αλλά επειδή εκείνο το «βουβό» φινάλε, στην ανάπαυλα ενός αγώνα στα αποδυτήρια του Μετς, έχει αφήσει μισοτελειωμένη μια πραγματικά μεγάλη ιστορία”.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΔΗΣ

ΕΞΕΔΡΑ