Μπορείτε να συγκρίνετε τη χώρα μας με μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη και τις ΗΠΑ όσο αφορά στην «παραγωγή» πολιτισμού;
«Παραγωγή» του πολιτισμού; Φαντάζομαι ότι εννοείτε στενότερα την πολιτιστική δράση που αναπτύσσει μία χώρα. Θα σας απαντήσω χαριτολογώντας, ότι η χώρα μας συγκρίνεται μόνιμα, από μόνη της με τα «μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη και τις ΗΠΑ». Δεν χρειάζεται καθόλου τη βοήθειά μου….
Όμως, για να σας δώσω και μία διάσταση που αφορά στην καλλιτεχνική παραγωγή του τόπου σε σχέση με τη δυτική τέχνη, είναι ενδεικτικό ότι για να αντιληφθεί κανείς τις αναζητήσεις των Νεοελλήνων καλλιτεχνών στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, παρά το εγχείρημα της Γενιάς του 30 και τη συζήτηση για την ʽελληνικότηταʼ, θα πρέπει πρώτα να γνωρίζει πάντως καλά, την ευρωπαϊκή και εν γένει τη δυτική τέχνη.»
Στηρίζετε τους καλλιτέχνες του τόπου μας. Θεωρείτε πως το αύριο στην Κρήτη είναι ευοίωνο;
«Καταρχάς, μακάρι να μπορούσα να τους στηρίξω! Η δική μου δουλειά είναι μάλλον να «στηρίζω», κατά κάποια έννοια, τους θεατές των έργων των καλλιτεχνών. Όσο για το αν θεωρώ το αύριο στην Κρήτη ευοίωνο, μπορώ μόνο να πω πως από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος άνθρωπος».
Ποιες είναι οι δυσκολίες που συναντά ένας καλλιτέχνης στη χώρα μας;
«Πάμπολλες, με κυρίαρχη την επιβίωσή του ως επαγγελματίας».
Ο κόσμος του Ηρακλείου στηρίζει την τέχνη;
«Ναι. Αυτό το εκδηλώνει με την τεράστια συμμετοχή του σε εκθέσεις, σε σεμινάρια, σε διαλέξεις. Το ζει και ο κάθε καλλιτέχνης που εκθέτει. Όμως, αυτό δεν είναι ʽστήριξηʼ αλλά ανταπόκριση στην καλλιτεχνική δημιουργία. Η στήριξη θα πρέπει να προέλθει από φορείς που θα δώσουν βήμα στους καλλιτέχνες αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για επαγγελματίες που όχι μόνο οφείλουν να ζουν από την τέχνη τους, αλλά κυριότερα που έχουν απόλυτη ανάγκη να δημιουργούν και να επικοινωνούν το έργο τους. Ένα έργο σε ένα ατελιέ είναι άλλωστε ένα ανενεργό έργο.»

