Στο ερώτημα αν θεωρούν ότι υπάρχουν ανησυχητικές συμπεριφορές στα παιδιά τους, το 53% του δείγματος υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν ανησυχητικές συμπεριφορές παιδιών, ενώ το 47% πιστεύει ότι υπάρχουν. Συσχετίζοντας τις δύο τελευταίες ερωτήσεις, συμπεράναμε ότι από το 47% που απάντησε θετικά, το 20% θεωρεί την επιθετικότητα ως την πιο ανησυχητική συμπεριφορά ενός παιδιού. Το υπόλοιπο 27% μοιράζεται στις εξής συμπεριφορές: νευρικότητα 1%, υπερκινητικότητα 1%, ζήλια 5%, ονυχοφαγία 2%, προσκόλληση στους γονείς 4%, προσκόλληση στη γιαγιά 1%, κακή διατροφή 1%, άγχος 2%, ανασφάλεια 5%, προβλήματα λόγου 1%, ανυπακοή 2%, ανάρμοστη συμπεριφορά 2%.
Οπως αναφέρουν συμπερασμαστικά οι μελετήτριες, όσον αφορά στις σχέσεις του ζευγαριού και στην ανατροφή του παιδιού, η συμβίωση με την πατρική οικογένεια βοηθά τους δύο συντρόφους να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο για τη σχέση τους, καθώς όπως παρατηρείται από το δείγμα της έρευνας, η πατρική οικογένεια σήμερα αναλαμβάνει ένα σημαντικό κομμάτι της ανατροφής και φροντίδας των εγγονιών. Αυτό φαίνεται να συμβαίνει λόγω των δύσκολων επαγγελματικών υποχρεώσεων και οικονομικών συνθηκών των νέων γονιών, καθώς και λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης σε τρίτο άτομο (baby sitter, παιδικός σταθμός) για τη φροντίδα των παιδιών τους.
Ως αρνητική συνέπεια στην οικογενειακή ζωή, είναι η αυξημένη παρεμβατικότητα της οικογένειας προέλευσης όχι μόνο στην ανατροφή του παιδιού, αλλά και στη σχέση των παιδιών με τους γονείς τους όπως και στη σχέση των συντρόφων μεταξύ τους. Το γεγονός αυτό προκαλεί συγκρούσεις στην ζωή της νέας οικογένειας, με αποτέλεσμα να δημιουργείται φθορά στους οικογενειακούς δεσμούς, να προκαλείται απομάκρυνση μεταξύ των μελών και πολλές φορές να επέρχεται διάλυση της νέας οικογένειας. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες φάνηκε να θεωρούν την συνύπαρξή τους στην ίδια πολυκατοικία με την οικογένεια προέλευσης, περισσότερο παρεμβατική παρά βοηθητική προς αυτούς.
Ετσι, από τη μελέτη των απαντήσεων του ερωτηματολογίου, συμπεραίνεται ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος (69%) θα επέλεγε να κατοικεί μακριά από γονεϊκές – αδελφικές επιρροές.

