Ο κ. Χάρος είπε, επίσης, ότι πλέον το πρόβλημα με την ανεργία διογκώνεται ακόμη περισσότερο, αφού επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της κουζίνας, προτιμούν να προσλάβουν “εισαγόμενους” μάγειρες από την Τσεχία κ.α., αφού οι μισθοί τους είναι κυριολεκτικά συμβολικοί.
Αντίθετα, ένας καταξιωμένος σεφ, με πολύχρονη εμπειρία αλλά και 16 ώρες εργασίας την ημέρα, πρέπιε να αμείβεται το λιγότερο με 3.000 ευρώ το μήνα. Ο μισθός για ένα βοηθό σεφ είναι της τάξης των 1.700-1.800 ευρώ.
Στο ερώτημα, τι χρειάζεται για να γίνει κάποιος σεφ, ο ίδιος σημειώνει: “Πρέπει να έχει ταλέντο, να αγαπάει το αντικείμενο και να αφιερώσει πολύ χρόνο και με πολλή διάθεση να μάθει τη μαγειρική τέχνη, περνώντας απʼ όλα τα πόστα μιας κουζίνας. Απαιτούνται γνώσεις, εμπειρία 10-12 χρόνων και φυσικά διοικητικές ικανότητες, για να γίνει κάποιος σεφ και να μπορεί να διοικεί μια κουζίνα”.
“Είναι γεγονός ότι υπάρχει ενδιαφέρον από πολλούς νέους ανθρώπους που θέλουν να γίνουν σεφ, αλλά δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται ταλέντο, διάβασμα, τεχνική, γνώσεις και πολλή δουλειά”, σημείωσε ο σεφ Βαγγέλης Αγάλου, ο οποίος πρόσθεσε: “Η εμπειρία έχει δείξει ότι το 70% των ενδιαφερομένων είναι αγόρια και το 30% κορίτσια”.
Στο ερώτημα γιατί κατά τη γνώμη του τόσα εκατομμύρια Ελληνες έχουν στραμμένο το βλέμμα τους πάνω σε μια τηλεοπτική κουτάλα, είπε: “Λόγω της κρίσης, ο κόσμος δεν βγαίνει για φαγητό και έτσι μένει στο σπίτι και... χορταίνει με τα μάτια”.
Ο ίδιος ανέφερε ότι τουλάχιστον στην Κρήτη, στις περισσότερες οικογένειες, η μαγειρική είναι μια καθημερινή διαδικασία.

