Ο Νίκος Παπανδρουλιδάκης διαθέτει 100 στρέμματα με ελιές σε ενιαίο ακίνητο που περιλαμβάνει μία ιδιόκτητη γεώτρηση κι έχει τρακτέρ και παρελκόμενα. Είναι από τους ανθρώπους που έχουν επενδύσει στην ελαιοκαλλιέργεια και κάνει τη συγκομιδή του ελαιόκαρπου οργανωμένα, βάσει των τοπικών δεδομένων. Μέσα σε μία μέρα, προχθές, οι εργάτες του και ο ίδιος συγκέντρωσαν 300 σακιά ελιές.
«Στην ελαιοκαλλιέργεια δίνουμε και δεν παίρνουμε. Οι τιμές μειώθηκαν στο 2,05 ευρώ από πολλούς εμπόρους. Και δυσκολευόμαστε να εισπράξουμε τα χρήματα μας. Πήγα σε ένα έμπορο και είδα τους παραγωγούς ουρά να περιμένουν. Αυτή είναι η κατάσταση. Και το χειρότερο είναι ότι δε βλέπω μέλλον!» λέει ο κ. Παπανδρουλιδάκης.
Ο κ. Παπανδρουλιδάκης έχει ταξιδέψει αρκετά, κυρίως στην Ισπανία, είναι άνθρωπος με ανοικτούς ορίζοντες και παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις. Πρόσφατα έγινε και εδώ στο νομό Ηρακλείου επίδειξη του μηχανήματος που χρησιμοποιούν οι Ισπανοί συνάδελφοι του για να μαζέψουν τις ελιές. Είναι ένα μηχάνημα που δονεί τον κορμό του δέντρου. «Μέσα σε ένα λεπτό και είκοσι δευτερόλεπτα η ελιά είναι μαζεμένη. Το κόστος συγκομιδής μειώνεται εντυπωσιακά. Χρειάζεται όμως η απόσταση φύτευσης μεταξύ των δέντρων να είναι δέκα μέτρα. Και εδώ η φύτευση είναι πιο πυκνή. Πώς λοιπόν να ανταγωνιστώ το Ισπανό συνάδελφο μου; Πώς να κάνω συμφέρουσα, μειώνοντας το κόστος παραγωγής, την τιμή των 2 ευρώ;» διερωτάται.
Ο ίδιος λέει ότι οι λέξεις «ανταγωνιστικότητα» και «εναλλακτική γεωργία» που χρησιμοποιούνται συχνά από επίσημα χείλη είναι κενές περιεχομένου. «Λέμε λοιπόν ανταγωνιστικότητα…. Κι εγώ συμφωνώ. Ναι με συμφέρει να ξεκινήσω από την αρχή. Να εκριζώσω όλες τις ελιές μου και να φυτέψω άλλες σε απόσταση 10 μέτρων, μονόκλωνες όπως απαιτείται, να αγοράσω το μηχάνημα και να κάνω συγκομιδή με σύγχρονα μέσα και χαμηλό κόστος. Ξέρετε ποιο είναι το γελοίο της υπόθεσης; Εάν έρθει ο ΟΠΕΚΕΠΕ και μου κάνει έλεγχο όταν θα έχω εκριζώσει θα με βγάλει εκτός επιδοτήσεων… Ναι αυτή θα είναι η ανταμοιβή του επίσημου ελληνικού κράτους…» τονίζει.
Όσο για την εναλλακτική γεωργία ο κ. Παπανδρουλιδάκης λέει ότι οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν καλλιεργήσει άλλα είδη, όπως τα ρόγδια, την έχουν…πατήσει εμπορικά. Και στους φίλους του που διαθέτουν βιολογικό ελαιόλαδο, αυτό τους κόστισε φέτος 3,20 ευρώ και το πουλούν 2,80 ευρώ.
Ελαιουργείο
Ο Στράτος Μαυρογιαννάκης διαθέτει ένα σύγχρονο ελαιουργείο στο χωριό Κυπαρίσσι. Κι όπως λέει υπάρχουν φέτος σημαντικά προβλήματα ρευστότητας στην αγορά που εμποδίζουν την ομαλή πληρωμή των παραγωγών. Επιπλέον όμως το πρόβλημα φέτος εστιάζεται και στις υψηλές οξύτητες λόγω αυξημένων δακοπροσβολών. «Οι ξένοι πελάτες ζητούν το άριστο ελαιόλαδο, με χαμηλές οξύτητες και θαυμάσια οργανοληπτικά στοιχεία. Φέτος όμως οι ποσότητες αυτές είναι ελάχιστες» υπογραμμίζει. «Κατά συνέπεια προτιμούν το δικό τους όταν δεν βρίσκουν από εμάς αυτό ακριβώς που ζητάνε και που προμηθεύονται επί χρόνια» προσθέτει.

