Ο κ. Στυλιανού αναφέρει πως η μελέτη έρχεται στο φως σε μια κρίσιμη περίοδο για το ελληνικό Πανεπιστήμιο και τους θεσμούς που εξυπηρετεί. Αναδεικνύει ότι τα ΑΕΙ, με τις όποιες στρεβλώσεις και προβλήματά τους, επιτελούν το έργο τους και έχουν θέση στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Ο κ. Στυλιανού αναφέρει πως υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στην ανάπτυξη των ΑΕΙ και την πρόοδο της ελληνικής κοινωνίας. Τονίζει πως η μη σύνδεση της έρευνας και της εκπαίδευσης με την ελληνική βιομηχανία δεν προκύπτει από λάθος των Πανεπιστημίων αφού απόφοιτοί τους κάνουν καριέρα στο εξωτερικό. «Οι Έλληνες μηχανικοί, γιατροί φεύγουν στο εξωτερικό, διαπρέπουν, είναι περιζήτητοι σε Ευρώπη και Αμερική, όπου υπάρχει βιομηχανική ανάπτυξη», αναφέρει. Ο ίδιος επέστρεψε από την Αμερική πριν 8 χρόνια, οπότε διατέθηκαν κάποια κονδύλια για νέες θέσεις στα ΑΕΙ και βελτιώθηκε η ανταγωνιστικότητα και, φυσικά, η ποιότητά τους. Λόγω, όμως, της κρίσης, βάσει «ορμής», το σύστημα θα συνεχίσει να παράγει για κάποιο χρονικό διάστημα, όμως, μπαίνει φρένο στην ανάπτυξη και πολλοί διδάσκοντες ετοιμάζουν βαλίτσες. Ο κ. Στυλιανού αναφέρει πως ο λόγος τυχόν αποχωρήσεων δε θα είναι τόσο οι περικοπές, αφού τα ΑΕΙ έχουν βρει άλλες πηγές χρηματοδότησης από το κράτος, (ανταγωνιστικά προγράμματα, ξένες εταιρείες) αλλά το γενικότερο κλίμα που επικρατεί στη χώρα. «Θα υπάρχουν πάντα κονδύλια να υποστηρίξουν ερευνητικές διαδικασίες», τονίζει. Ωστόσο, επισημαίνει τον κίνδυνο, λόγω των όσων έχουν ακουστεί για τη χώρα μας, ξένοι κριτές των προγραμμάτων να απορρίπτουν προτάσεις Ελλήνων επιστημόνων λόγω προκατάληψης.