Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Πρώτο το ΠΑΓΝΗ στους δωρητές οργάνων σώματος

Επιφυλακτικοί παραμένουν οι Κρητικοί


Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, το 2010 ήταν το πρώτο νοσοκομείο στη χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό δωρητών οργάνων ωστόσο η Ελλάδα παραμένει ουραγός μεταξύ των χωρών - μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης στον τομέα αυτό.

Οπως είπε στην “Π” ο διευθυντής της ΜΕΘ του ΠΕΠΑΓΝΗ καθηγητής Δημήτρης Γεωργόπουλος, σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, το νοσοκομείο καταγράφηκε ως το πρώτο στην Ελλάδα με τους περισσότερους δωρητές.

Ωστόσο, όπως σημείωσε ο ίδιος, οι οικογένειες στην Κρήτη παραμένουν ιδιαίτερα επιφυλακτικές και καταρχήν αρνητικές στην δωρεά οργάνων αφού υπάρχει μεγάλη προκατάληψη στο θέμα αυτό.

Παρά την αύξηση των εγγραφών πολιτών στο Εθνικό Μητρώο Δωρητών Οργάνων (53%), σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μόλις το 0,9% του πληθυσμού στην Ελλάδα (97.436 πολίτες) συγκαταλέγεται στον κατάλογο των δωρητών οργάνων και η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ΕΕ όσον αφορά τον αριθμό των πραγματοποιούμενων μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες.

Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι το 2001, η αναλογία του αριθμού μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού στην Ελλάδα ήταν 2,9, τη στιγμή που στην Ισπανία ήταν 32,5, στην Πορτογαλία 20,2, στην Αυστρία 23,7 και στο Βέλγιο 21,6.



Κάθε χρόνο 3.000 άνθρωποι περιμένουν μόσχευμα

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, που αφορούν την ΕΕ, περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι πεθαίνουν, σε ετήσια βάση, περιμένοντας το σωτήριο μόσχευμα. Η στασιμότητα ή ακόμη και κάμψη στον αριθμό των διαθέσιμων οργάνων οφείλεται συχνά, σε απροθυμία των συγγενών στο να συναινέσουν στη δωρεά οργάνων.

Οι σημαντικότερες αιτίες της απροθυμίας αυτής πρέπει να αναζητηθούν στην ελλιπή και πολλές φορές εσφαλμένη ενημέρωση ή παραπληροφόρηση του πληθυσμού, στην έλλειψη εμπιστοσύνης σε φορείς και γιατρούς και στο φόβο για εμπόριο οργάνων.

Ανασταλτικά λειτουργούν, επίσης, ορισμένα ηθικά ή θρησκευτικά διλήμματα, καθώς και οι διάφορες προλήψεις και προκαταλήψεις που συνοδεύουν το τέλος της ζωής και οι οποίες αποτελούν ενίοτε εμπόδιο στη συναίνεση των συγγενών για δωρεά οργάνων του εγκεφαλικά νεκρού, δικού τους ανθρώπου.