Της Πέλλας Λασηθιωτάκη
Σύμφωνα με τραπεζικούς κύκλους οι ρυθμίσεις περιλαμβάνουν ευνοϊκούς όρους, μεταξύ αυτών αφαίρεση τόκων υπερημερίας και περίοδο χάριτος, για την έναρξη της καταβολής των νέων δόσεων. Κι όμως οι περισσότεροι οφειλέτες δεν ανταποκρίνονται….
Ούτε οι τράπεζες φαίνονται διατεθειμένες να βοηθήσουν (με αναχρηματοδότηση) τους δανειολήπτες αλλά ούτε και όσοι έχουν πάρει δάνεια (κυρίως καταναλωτικά) ενδιαφέρονται να ρυθμίσουν και αυτές ακόμα τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους και αυτό παρά την απειλή του Τειρεσία και των άλλων συνεπειών.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει στα επιχειρηματικά και τα καταναλωτικά δάνεια. Στα στεγαστικά, προφανώς λόγω του κινδύνου απώλειας της πρώτης κατοικίας, οι δανειολήπτες φαίνεται σʼ ένα βαθμό να ανταποκρίνονται. Ακόμα και οι επί σειρά ετών συνεπείς δανειολήπτες, οι οποίοι πρόσφατα άρχισαν να μην εξυπηρετούν τα δάνεια τους, φαίνονται σήμερα απρόθυμοι σε ρυθμίσεις, προφανώς λόγω ανασφάλειας ότι δεν θα τηρήσουν τους όρους που θα τους τεθούν και αυτό λόγω της κρίσης.
Τα χαμηλά ποσοστά των δανείων στα οποία γίνεται αναχρηματοδότηση φαίνεται να αποτελούν και το μεγάλο «πονοκέφαλο» για τους αρμοδίους των τραπεζών. Κι αυτό, διότι οι τράπεζες αναγκάζονται από την Τράπεζα της Ελλάδος να δεσμεύουν ποσά αντίστοιχα των ληξιπρόθεσμων δανείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ρευστότητα τους.
Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα οι εντολές από τις κεντρικές υπηρεσίες στα κατά τόπους καταστήματα των τραπεζών είναι σαφέστατες και αφορούν στην άμεση αναχρηματοδότηση όλων των ληξιπρόθεσμων δανείων. Σύμφωνα με τραπεζικούς κύκλους οι ρυθμίσεις περιλαμβάνουν ευνοϊκούς όρους, μεταξύ αυτών αφαίρεση τόκων υπερημερίας και περίοδο χάριτος, για την έναρξη της καταβολής των νέων δόσεων. Κι όμως οι περισσότεροι οφειλέτες δεν ανταποκρίνονται….
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι τράπεζες είναι άμεσα συνδεδεμένες και με τις προβλέψεις για αύξηση των δανείων που δεν εξυπηρετούνται από το 11% μέχρι το τέλος του έτους, στο 12% κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011 και το 14% μέσα στο 2012!
Έγκυρος τραπεζικός παράγοντας σχολίαζε χθες μιλώντας στην «Π» ότι φαίνεται άπιαστος ο στόχος που έχει θέσει στα καταστήματα της ευθύνης της μεγάλη τράπεζαγια αναχρηματοδότηση του 40% των ληξιπρόθεσμων δανείων μέχρι το τέλος του 2010. «Για την τράπεζα θα ήταν ευχής έργον, αλλά είμαι πλέον βέβαιος ότι δεν θα επιτευχθεί. Στα στεγαστικά υπάρχει κάποια ανταπόκριση, αρκετά ενδιαφέρουσα θα έλεγα. Στα καταναλωτικά η ανταπόκριση μειώνεται, για να γίνει σχεδόν μηδενική στα επιχειρηματικά δάνεια. Ακόμα και συνεπείς δανειολήπτες, επί σειρά ετών πελάτες της τράπεζας μας, δεν ανταποκρίνονται στις φορτικές πιέσεις μας για ρυθμίσεις» τόνισε μιλώντας στην “Π”.
Πίσω στον… Τειρεσία
Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχουν όμως και τα στοιχεία του Τειρεσία σύμφωνα με τα οποία οι 15.000 από τους συνολικά 32.000 καταγεγραμμένους που έσπευσαν να τακτοποιήσουν τις υποθέσεις τους για να βγουν από τη “μαύρη λίστα”, τώρα μπαίνουν ξανά στο σύστημα.
Ως γνωστόν, 32.000 οφειλέτες τακτοποίησαν την περασμένη άνοιξη (βάσει νόμου) τις υποθέσεις τους και απελευθερώθηκαν από τη μαύρη λίστα του Τειρεσία. Παρά ταύτα, το 26% των δανειοληπτών αθέτησαν και πάλι τις συμφωνίες τους (π.χ. ακάλυπτες επιταγές ή συναλλαγματικές, ληξιπρόθεσμες δόσεις δανείων) μέχρι τον περασμένο Σεπτέμβριο. Το ποσοστό μάλιστα αναμένεται να προσεγγίσει το 50% μέχρι το τέλος του χρόνου!
Δεν υπάρχει χρήμα…
Έγκυροι τραπεζικοί κύκλοι εκτιμούν ότι ο βασικός λόγος για την απροθυμία των δανειοληπτών να προχωρήσουν σε αναχρηματοδότηση των δανείων τους είναι η έλλειψη ρευστότητας.
Για τους πρώην συνεπείς δανειολήπτες, ισχύει το «ντόμινο» των ακάλυπτων επιταγών, στο οποίο πολλές φορές έχει αναφερθεί η «Π», που παρέσυρε στην καταστροφή ακόμα και υγιείς επιχειρήσεις: Για να καλύψουν ακάλυπτες επιταγές πελατών που είχαν δώσει σε προμηθευτές, πολλοί επιχειρηματίες αξιοποιούσαν ίδια κεφάλαια. Με λίγα λόγια «έτρωγαν από τις σάρκες τους» τακτική την οποία δικαίως ακολούθησαν (για να μη χάσουν τους προμηθευτές τους) η οποία όμως επιδείνωσε ραγδαία τα οικονομικά τους.
Δεν ανταποκρίνονται λοιπόν τώρα εύκολα στις πιέσεις των τραπεζών για αναχρηματοδότηση των δανείων τους, με επιπλέον επιτόκιο, αν και με σχετικά ευνοϊκούς όρους.
Η μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα, επίσης επιδείνωσε την κατάσταση στα στεγαστικά και τα καταναλωτικά δάνεια, αφού «τινάχθηκε στον αέρα» ο οικογενειακός προγραμματισμός. Παρʼ όλα αυτά, οι δημόσιοι υπάλληλοι φαίνεται να είναι πιο πρόθυμοι για να ρυθμίσουν τα δάνεια τους.
Στον ιδιωτικό τομέα οι απολύσεις αλλά και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές της μισθοδοσίας, έχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην εξόφληση των δόσεων.
Αξίζει ωστόσο να επισημανθεί ότι υπάρχουν και δανειολήπτες που έτσι κι αλλιώς βρίσκονται στη «μαύρη λίστα» και σκοπίμως δεν προχωρούν στη ρύθμιση των οφειλών τους, περιμένοντας πιο ευνοϊκούς όρους, υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης, ακόμα και «χάρισμα» δόσεων ή ολόκληρων δανείων.

