Τα Χριστούγεννα είναι συνδεδεμένα με ιστορίες, έχουμε την εικόνα του παππού και της γιαγιάς δίπλα στο τζάκι...

«Είμαι τυχερός γιατί στο σπίτι που μεγάλωσα υπάρχει τζάκι, για αυτό, άλλωστε, αναφέρεται και στο διήγημα. Η μορφή του παππού και της γιαγιάς υπήρχε, όχι τόσο εκεί που μέναμε εμείς αλλά σε ένα χωριό, οπότε έπρεπε να τους επισκεφτούμε. Οι εικόνες, όμως, υπάρχουν, οι ιστορίες που μου έλεγαν τότε υπάρχουν στο μυαλό μου, οι γονείς μου ή ο παππούς και η γιαγιά και όλα αυτά συνέβαλαν στο να περνάω εγώ τότε καλά και να μπορώ να το μοιραστώ σήμερα».

Παλιά, για το παιδί ένα παιχνίδι ήταν το καλύτερο δώρο, στη συνέχεια απέκτησαν τόσα που δεν τους έκανε εντύπωση, νομίζετε ότι θα επιστρέψουμε στο παλιό μοντέλο;

«Εάν δεν επανέλθουμε λόγω των οικονομικών καταστάσεων, καλό θα είναι να επανέλθουμε γιατί εμείς το έχουμε σκεφτεί πολύ καλά και αυτό θα πρέπει να είναι το ζητούμενό μας. Ας πάρουμε ένα παιγνίδι σε ένα παιδί που δεν είναι hi-tech και τελευταίας τεχνολογίας και να είστε σίγουροι ότι το παιδί θα βρει χρόνο να το παίξει, να ακονίσει και να εξάψει τη φαντασία του όπως εμείς παλιότερα παίρναμε ένα ξύλο ή οτιδήποτε και το διαμορφώναμε στη φαντασία μας ως παιγνίδι, τα σημερινά παιδιά, με ένα απλό παιγνίδι μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα με το μυαλό τους και τη φαντασία τους παρά με το να τους παίρναμε κάτι που θα τα δίνει όλα έτοιμα».