«Φοβάμαι ότι αυτή τη στιγμή τα παιδιά μας δε θα έχουμε πού να τα αφήσουμε, είναι δύσκολη η περίοδος που διανύουμε και η κατάσταση μάς δυσκολεύει ακόμα πιο πολύ και ως εργαζόμενες με οικογένεια», αναφέρει η κ. Εύα. «Πρέπει να δοθεί μια λύση, δεν μπορούμε να αλλάζουμε διαρκώς τους εκπαιδευτικούς, μιλάμε για παιδιά, για ευαίσθητες ψυχές», προσθέτει.

«Εκτός από τους συμβασιούχους, δικάζονται και οι γονείς και κυρίως τα παιδιά γιατί αν συμβεί οτιδήποτε αρνητικό, διασπά την ένταξή τους, τη μάθηση, ό, τι έχει να κάνει με τη διαπαιδαγώγησή τους και οι εποχές δεν είναι τέτοιες που πρέπει να δημιουργούμε στα παιδιά μας έλλειψη σταθερότητας, θα πρέπει να δείξουμε ιδιαίτερη ευαισθησία», λέει η κ. Στέλλα Γιαννουλάκη. Το παιδί της είναι το Δ ΚΕΠΑ, όπου, όπως αναφέρει, εργάζονται μισοί μόνιμοι και μισοί συμβασιούχοι. «Συμπαραστεκόμαστε στους συμβασιούχους γιατί τους εκτιμάμε και ξέρουμε ότι αγαπάνε τα παιδιά μας, δε θέλουμε να χάσουν άνθρωποι τη δουλειά τους αλλά και ούτε η ζωή των παιδιών μας να μην είναι σταθερή», αναφέρει.