Η ηρωίδα ζει αποκομμένη από τους πάντες και μέσα στο ψέμα. Η κοινωνία μήπως, τελικά, πληγώνει περισσότερο από εκείνο που μας ταλαιπωρεί;

Η Βιβή, η ηρωίδα του βιβλίου, πολλές φορές νιώθει τα μάτια και τα περίεργα βλέμματα, για αυτό αναγκαζόταν να αλλάζει σπίτια και περιοχές για να μην συναντάει ανθρώπους που ίσως αναγνώριζαν από αυτή τη διαβόητη ιστορία με τον Λίνο. Προτιμά την ανωνυμία που θα της εξασφαλίζει μια στοιχειώδη αντοχή για να μπορεί να δουλεύει, να επισκέπτεται τον γιο της και να εξασφαλίσει τη νύχτα με αυτές τις μοναδικές μουσαφίρισσες τις τύψεις και τον αναστοχασμό της ζωής και το πώς οδηγήθηκαν εκεί τα πράγματα.