Το πιστωτικό όριο είναι 1 εκ. ευρώ και η ΠΑΕ-ΟΦΗ θα μπορεί να παίρνει ό,τι ποσό θέλει κάθε φορά. Οποτε έχει χρήμα θα βάζει μέσα σʼ αυτόν τον λογαριασμό και κάθε τρίμηνο θα πληρώνει τόκους, όχι όμως κεφάλαιο.
Νατα. Μπήκε και στο αθλητικό μας λεξιλόγιο ο οικονομικός όρος «αλληλόχρεος λογαριασμός», λόγω της επιλογής του από την ΠΑΕ-ΟΦΗ για να καλύψει τις οικονομικές της ανάγκες.Και εμείς σπεύδουμε να σας ενημερώσουμε για αυτόν,μέσω μιας μικρής ιστορίας, για να είστε μέσα σε όλα.
Ο Ηρακλειώτης έμπορος Κρίτων Καλοπληρωτής είχε μία λαμπρή έμπνευση. Αποφάσισε να κάνει ένα άνοιγμα της επιχείρησής του.
Μία τέτοια επένδυση όμως, απαιτεί πρόσθετο εξοπλισμό κι επιπλέον μία διεύρυνση της πιστοληπτικής του ικανότητας . Φοβάται ωστόσο ότι ένα τέτοιο άνοιγμα μπορεί να τον φορτώσει με τραπεζικές υποχρεώσεις. Κάποιος «μυημένος» φίλος του λοιπόν, του συστήνει να μην πάρει δάνειο αλλά πίστωση με αλληλόχρεο λογαριασμό. Αυτό έκανε εντύπωση στον κύριο Καλοπληρωτή και σκέφθηκε, ότι καλό θα ήταν, προτού επισκεφθεί κάποια Τράπεζα για να πάρει πληροφορίες, να συμβουλευθεί το νεαρό και πολλά υποσχόμενο δικηγόρο Δημοσθένη Ασκούμενο τι σημαίνει στην πράξη αυτή η σύμβαση πίστωσης ώστε να ξέρει τι του γίνεται από νομικής πλευράς. Ο νεαρός δικηγόρος, φιλότιμος και φιλομαθής, τον ενημέρωσε ότι με τη σύμβαση ανοίγματος πίστωσης, ο ένας συμβαλλόμενος υποχρεούται να θέτει στη διάθεση του άλλου ορισμένη πίστωση με χρηματικό αντάλλαγμα, κι ο άλλος (ο πιστούχος) μπορεί να κάνει χρήση αυτής κατά βούληση ολικά ή μερικά μέχρι τη λήξη του συμβατικού χρόνου. Πριν από το κλείσιμο του αλληλόχρεου λογαριασμού δεν υπάρχει δανειστής ή οφειλέτης. «Δηλαδή», συνήγαγε ο κύριος Καλοπληρωτής, «η πίστωση μου δίνει την δυνατότητα να τραβάω όσα χρήματα χρειάζομαι κάθε φορά - καλό ακούγεται, αλλά πώς διαμορφώνεται η οφειλή μου και πότε τελικά θα πρέπει να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς την Τράπεζα»; Ο δικηγόρος τον ενημέρωσε, ότι στον αλληλόχρεο λογαριασμό, οι συμβαλλόμενοι (που μπορεί να είναι Τράπεζα με πελάτη αλλά ακόμα και έμπορος με τον προμηθευτή του) έχουν δοσοληψίες, που τις φέρνουν σε κοινό λογαριασμό, και από αυτές οφείλεται ως μοναδική απαίτηση το κατάλοιπο που προκύπτει από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού. Σε αυτό το σημείο, όμως, ο δικηγόρος του συνέστησε ιδιαίτερη προσοχή: ο λογαριασμός κλείνει περιοδικά κάθε εξάμηνο και οριστικά με καταγγελία της σύμβασης, χωρίς να αποκλείεται, ότι κάποιο από τα μέρη μπορεί να τον κλείνει μονομερώς οποτεδήποτε, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση ή καταγγελία. Κι αυτό είναι ένα επικίνδυνο σημείο, γιατί όταν απέναντι υπάρχει Τράπεζα, μπορεί να ασκήσει την ισχύ της για να κλείσει έναν λογαριασμό και τότε θα διεκδικήσει το σύνολο της πίστωσης-και εδώ σαν να θυμήθηκε ο κύριος Καλοπληρωτής, ότι οι Τράπεζες το κάνουν συχνά αυτό.
Το οριστικό κλείσιμο του αλληλόχρεου λογαριασμού ακολουθεί η λογιστική εκκαθάριση. Ο πελάτης έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει το ύψος των επιμέρους κονδυλίων πιστοχρεώσεως, δηλαδή, είτε ότι τα ποσά που του χρεώνονται δεν τα έχει εισπράξει ποτέ, είτε ότι δεν έχουν περάσει στους λογαριασμούς πληρωμές του.
«Κι αν κλείσει ο λογαριασμός, τι γίνεται μετά;» ήταν η εύλογη απορία του κυρίου Καλοπληρωτή. Και πάλι ο εξαιρετικός αυτός δικηγόρος τον προειδοποίησε, ότι εάν δεν μπορεί να πληρώσει την Τράπεζα, τότε θα πρέπει να προσέχει μήπως η Τράπεζα του κοινοποιήσει κάποιο εξώδικο, με το οποίο θα κλείνει τους λογαριασμούς του, ώστε εάν δεν απαντήσει έγκαιρα, μπορεί να θεωρηθεί, ότι τα αναγνώρισε σιωπηρά.
Ο κύριος Καλοπληρωτής συνεχίζει όμως να έχει απορίες. Εγώ από την πλευρά μου είμαι άψογος στις υποχρεώσεις μου απέναντι στην Τράπεζα και τις πληρώνω κανονικά. Όμως, αν,κάποια στιγμή δεν υπάρχουν μετρητά και αναγκάζομαι να δώσω στην Τράπεζα επιταγές πελατείας μου και αυτή τις αποδέχεται. Τι γίνεται όμως αν οι εκδότες των επιταγών δεν τις πληρώσουν;
Η απάντηση εδώ ήταν, ότι η Τράπεζα έχει το δικαίωμα να διώξει τους εκδότες των επιταγών, ωστόσο ο πιστούχος δεν απαλλάσσεται, αφού αυτός οπισθογραφεί την επιταγή στην Τράπεζα. Ωραία όλα αυτά, αλλά η Τράπεζα τώρα θα με κυνηγάει και από τις επιταγές και από την σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού; Όχι, γιατί εφόσον δεν θα επιτευχθεί τελικά η είσπραξη της απαίτησης από την επιταγή, η σχετική πιστωτική εγγραφή στον λογαριασμό ακυρώνεται με αντίθετη εγγραφή (αντιλογισμός), διότι η σχετική εγγραφή στον αλληλόχρεο λογαριασμό έγινε με τον όρο της εισπράξεώς τους.
Έτσι ο δικηγόρος έλυσε κάποιες βασικές απορίες του εντίμου εμπόρου. Από κει και πέρα όμως, αυτός, φεύγοντας, θυμήθηκε μία φράση του πατέρα του: η ρίζα για να καρπίσει θέλει μόνο όσο λίπασμα είναι απαραίτητο.
Αντώνης Παπουτσάκης

