Χωρίς, όμως, τη στήριξη των παιδιών της και γενικά της οικογενείας της η κ. Πλουμή υποστηρίζει ότι δεν θα έκανε τίποτα. Η στήριξη που έχει δεχθεί από τους φίλους, τους συναδέλφους και τα εγγόνια της είναι για εκείνη ο σημαντικότερος παράγοντας για να συνεχίσει να αγωνίζεται. Οι συνάδελφοι της την αποκαλούν αγωνίστρια της ζωής και είναι πολύ υπερήφανοι που γνωρίζουν ένα άτομο με τόση όρεξη για ζωή.

“Ο αθλητισμός θέλει κουράγιο και ψυχική δύναμη. Εγώ έχω αρκετή στήριξη από τα παιδιά μου, από τους συναδέλφους μου και γενικά από τον κόσμο. Τα εγγόνια μου είναι πολύ υπερήφανα για την γιαγιά τους. Συγκεκριμένα ο εγγονός μου καμαρώνει για μένα στο σχολείο. Ενώ, η εγγονή μου κάθε μέρα με ρωτά πότε θα πάμε για προπόνηση. Τα παιδιά μου είχαν αντιρρήσεις για το τρέξιμο μόνο στην αρχή, επειδή ανησυχούσαν για την υγεία μου. Όμως, έχω 4 πολύ καλά παιδιά και 4 υπέροχες νύφες, οι οποίες κατανοούν την αγάπη μου γiα τον αθλητισμό”.

Με πίστη στο Θεό η κ. Πλουμή υπογραμμίζει την σημασία του να αθλείται κανείς, γιατί όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο ευεργετικό είναι για τον οργανισμό μας, ψυχικά και σωματικά.

“Όσο μπορώ και αντέχω θα τρέχω. Πρώτα ο Θεός να μου δίνει δύναμη, εγώ θα κάνω αυτό που απολαμβάνω περισσότερο. Αυτό είναι που πρέπει όλος ο κόσμος να καταλάβει, ότι μέσω του αθλητισμού κερδίζεις πολλά. Δεν είναι ανάγκη να τρέχουν, μπορούν να κάνουν όποιο άθλημα θέλουν αρκεί να μην το αμελήσουν. Εγώ πάντως δεν πρόκειται να σταματήσω”.