Ο Τάσος Ηλιαδάκης γεννήθηκε το 1945 και μεγάλωσε στο Ηράκλειο. Οι γονείς του, Μηνάς Ηλιαδάκης και Κωνσταντία Ζαφειροπούλου, κατάγονταν από τη Μικρασία και την Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα. Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η καθηγήτρια Κυριακή Βλάχου, με την οποία ήταν νυμφευμένος ως τον Ιούνιο του 2010, όταν έφυγε από τη ζωή.
Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Ηρακλείου (Καπετανάκειο) και σπούδασε Μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Πολιτική Επιστήμη στη Νομική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά.
Υπήρξε πρωτεργάτης της διεκδίκησης από την Ελλάδα των αποζημιώσεων της Κατοχής από τη Γερμανία, μαζί με τους ακαδημαϊκούς Ξεν. Ζολώτα και Άγ. Αγγελόπουλο. Συνέβαλε ως επιστημονικός συνεργάτης στη διαδικασία των δικαστικών αγωγών για την δικαίωση των θυμάτων των ολοκαυτωμάτων του Διστόμου και της Βιάννου. Ακόμη, μετείχε ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο διεθνές συνέδριο, που διεξήχθη τον Δεκέμβριο του 1996 στο Λονδίνο για τον χρυσό των Ναζί.
Έχει συγγράψει επιστημονικά και πολιτικά βιβλία, τα οποία έχουν αποσπάσει εξαιρετικά σχόλια για την προσφορά και την επιστημονική τους αρτιότητα. Κυριότερα βιβλία:
- Η Άλγεβρα του υποψηφίου, Ηράκλειο, Θεσσαλονίκη, 1970
…- Αποφασίσαμε χωρίς να διατάξουμε, Αθήνα, 1981
- Από το Μακεδονικό στη Νέα Τάξη και το Σκοπιανό, εκδ. Παπαζήση, 1994
- Δανειακή Κοινωνικοποίηση (διδακτορική διατριβή), Αθήνα, 1995
- Οι Επανορθώσεις και το Γερμανικό Κατοχικό Δάνειο, εκδ. Ίτανος, Αθήνα, 1997
- Το πρόβλημα του Μικρασιατικού Ελληνισμού πριν την καταστροφή, εκδ. Δετοράκη, 2000
- Η συμβολή του Μικρασιατικού Ελληνισμού στο Μακεδονικό, εκδ. Δετοράκη, 2008
- Από το Ρισελιέ στον Μπους 1648-2008, από την παγκοσμιότητα στην παγκοσμιοποίηση (υπό έκδοση)
- Ο Εξωτερικός Δανεισμός στη γένεση και εξέλιξη του Νεοελληνικού Κράτους 1824-2008 (υπό έκδοση)
Έχει συνεργαστεί ως αρθρογράφος με τις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας, όπως «Καθημερινή», «Έθνος», «Ελευθεροτυπία», «Ελεύθερος Τύπος», «Ριζοσπάστης», αλλά και την «Π».

