Στον σημαντικό ρόλο που πρέπει να έχει ο παθολόγος στο σύστημα υγείας, αναφέρεται η Ενωση Παθολόγων Κρήτης, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων, ότι είναι ο γιατρός της οικογένειας που παρακολουθεί τους εφήβους, τους ενήλικες αλλά και τους ηλικιωμένους.
Είναι ο γιατρός που θα συντονίσει τις άλλες ειδικότητες της Ιατρικής, για τη διάγνωση, θεραπεία και παρακολούθηση του ασθενή με πολυνοσηρότητα, αλλά και ο υγειονομικός που καλείται να βοηθήσει στην πρόληψη των διαφόρων νοσημάτων.
Χρειάζονται έμπειροι παθολόγοι στα ΤΕΠ
Η Ενωση Παθολόγων, επισημαίνει ότι: “Τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) και τα εξωτερικά ιατρεία των Νοσοκομείων της χώρα μας όπου ασκείται και πρωτοβάθμια περίθαλψη θα πρέπει να είναι στελεχωμένα με ικανούς και έμπειρους παθολόγους, έτσι ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν και διακρίνουν τον υγιή από τον άρρωστο, αλλά και τη βαρύτητα της νόσου.
Στους ασθενείς να διενεργούνται, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου, σύντομα, οι απαραίτητες εξετάσεις και να δίνονται οι σχετικές οδηγίες για νοσηλεία στο σπίτι.
Σε εκείνους που είναι ανάγκη να εισαχθούν για νοσοκομειακή διερεύνηση και νοσηλεία, να προκύπτει άμεσος προσανατολισμός στη διάγνωση και εφʼ όσον κριθεί αναγκαία η συνεργασία με άλλες ειδικότητες, ο παθολόγος νʼ αποτελεί το συνδετικό κρίκο και συντονιστή στη συνολική διαχείριση του αρρώστου”.
Η “περιφορά” των ασθενών
Σημειώνεται ακόμη, ότι στην καθημερινή πράξη συνήθως έχουμε ”περιφορά” των ασθενών στην πρωτοβάθμια κυρίως περίθαλψη, από ”ειδικό” σε ”ειδικό” γιατρό και στο τέλος, αν δεν τεθεί η διάγνωση, ο ασθενής θα καταφύγει στον παθολόγο αφού θα έχει ψυχολογικά και σωματικά κουραστεί, αλλά και οικονομικά ξοδευτεί ή έχει επιβαρύνει υπερβολικά τον ασφαλιστικό του φορέα.
Αρκετές φορές, η καθυστέρηση στη λύση του προβλήματός του έχει και βιολογικό κόστος”.
Οπως τονίζεται, ο ρόλος του παθολόγου σε όλα τα επίπεδα της περίθαλψης, (δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη) είναι αναμφισβήτητος, ενώ γενικά Νοσοκομεία που δεν έχουν καλά οργανωμένες Παθολογικές κλινικές, έχουν μεγαλύτερο λειτουργικό κόστος.
Κίνητρα στους νέους γιατρούς
Υπογραμμίζεται ακόμη ότι σήμερα, ελάχιστοι νέοι γιατροί ενδιαφέρονται να γίνουν παθολόγοι όταν ξέρουν ότι θα είναι οι παρίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Για την επιλογή της ειδικότητας της Παθολογίας, που είναι ο κορμός και η μητέρα των λοιπών ειδικοτήτων, πρέπει να δοθούν κίνητρα ηθικά και υλικά στους νέους γιατρούς για να την επιλέξουν.
Απαιτείται αναβάθμιση της παθολογίας ως ειδικότητας από την Πολιτεία ώστε ο νέος γιατρός παράλληλα με την εμβάθυνση στην κλινική σκέψη και πράξη να εξοικειωθεί και με τη νέα τεχνολογία έτσι ώστε να μπορεί νʼ ανταποκριθεί στον αυξημένο ρόλο που έχει”.
Η Ενωση Παθολόγων καταλήγει: “Ο παθολόγος ιατρός είναι και πρέπει νʼ αποτελεί τον γιατρό “πρώτης γραμμής“ και “πρώτης επιλογής“ του αρρώστου στο Σύστημα Υγείας για σωστότερη, γρηγορότερη και οικονομικότερη διάγνωση και θεραπεία, αρκεί να δοθούν ηθικά και υλικά κίνητρα για να μπορεί νʼ ανταπεξέλθει με επιτυχία στον αυξημένο ρόλο ευθύνης που έχει.
Προτάσεις της Ενωσης Παθολόγων
1. Περισσότερη κλινική εκπαίδευση των φοιτητών των Ιατρικών Σχολών.
2.Έναρξη και σχεδόν ολοκλήρωση της ειδίκευσης των νέων γιατρών σε Πανεπιστημιακά ή άλλα μεγάλα Νοσοκομεία για αρτιότερη εκπαίδευσή τους.
3. Ο απαραίτητος χρόνος εξειδίκευσης για όλες τις ειδικότητες της Παθολογίας να είναι ολόκληρος της ειδικότητας της παθολογίας και όχι μέρος αυτού.
4. Θέσπιση κινήτρων, π.χ. Υποτροφιών και άλλων για μετεκπαίδευση των παθολόγων σε Παθολογικές Κλινικές κύρους του εσωτερικού και εξωτερικού όπου θα δίνεται μεγάλος βάρος αφ΄ενός στην κλινική γνώση - πείρα και αφ΄ετέρου στην τεχνολογία.
5. Στελέχωση των μονάδων Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης (Κ.Υ. και Εξωτ. Ιατρεία Νοσοκομείων, ΤΕΠ) με παθολόγους .
6. Οριοθέτηση του ρόλου του παθολόγου στο Σύστημα Υγείας ώστε να γνωρίζει το κοινό ότι ο παθολόγος είναι ο γιατρός πρώτης επίσκεψης, κι αν χρειαστεί η παραπομπή τους σε άλλη ειδικότητα θα είναι ο συνδετικός κρίκος και ο συντονιστής.
7. Ενίσχυση της πρόληψης στο Σύστημα Υγείας με βασικό μοχλό τον παθολόγο (ενημέρωση, προληπτική εξέταση, εμβολιασμοί κ.ά.).
8. Επαγγελματική κατοχύρωση της χρήσης απλών μηχανημάτων από τους παθολόγους όπως Ηλεκτροκαρδιογράφο, Σπιρόμετρο, Mini-Doppler κ.λ.π με ανάλογη χρέωση.
9. Ελεύθερη συνταγογράφηση όλων των φαρμάκων της Παθολογίας.
