Ο καρδιοχειρουργός ο οποίος συμμετείχε και στην πρώτη επέμβαση καρδιάς που έγινε στο ΠΕΠΑΓΝΗ, σημειώνει:

“Στο πρώτο χειρουργείο καρδιάς που έγινε στο ΠΑΓΝΗ το 2005 συμμετείχα ως μέλος της ομάδος των καρδιοχειρουργών.

Κι όταν όλοι έφυγαν εγώ ήμουν αυτός που έμεινε μόνος πίσω. Έφυγα από το νοσοκομείο έχοντας τη θέση του επιμελητή Α γιατί είμαι χειρουργός και όπως λέμε ένας χειρουργός πρέπει να έχει χειρουργεία στα χέρια του.

Η οργάνωση μιας καρδιοχειρουργικής κλινικής δεν είναι μια απλή υπόθεση. Λίγοι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού εννοούσαν ό,τι έλεγαν για την ανάπτυξη της Καρδιοχειρουργικής.

Η καρδιοχειρουργική θέλει όραμα, λόγια που γίνονται πράξη, χρήματα, συντονισμένη ομάδα καρδιοχειρουργών και άλλων ειδικοτήτων, στήριξη από την τοπική κοινωνία και τις συναφείς ιατρικές ειδικότητες.

Είμαστε πάντως ευτυχείς που το όραμα αυτό το κάνουμε πράξη ιδιωτικά και το μοιραζόμαστε άνθρωποι με όραμα, ικανότητες και ζήλο”.



Η γενικότερη κατάσταση στο χώρο της υγείας

Ο Χ. Ξενικάκης διαπιστώνει ότι από το Δημόσιο Σύστημα Υγείας λείπει η σωστή οργάνωση και το management και καταλήγει:

“Το σύστημα χρειάζεται νοικοκύρεμα και επιτελικότητα στις αποφάσεις. Υπάρχουν πολλοί καλοί γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία που δουλεύουν και τα καλά αποτελέσματα που φέρουν οφείλονται στην ατομική προσπάθεια και όχι στον κεντρικό σχεδιασμό. Συχνά το σύστημα δεν εκμεταλλεύεται το δυναμικό του.

Στον ιδιωτικό τομέα παρά την κρίση τα προβλήματα αυτά ξεπερνιούνται και το σύστημα δουλεύει”.