Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

Πολλά χάδια, αγκαλιές και παιχνίδια, από τους ανθρώπους που τον έχουν εντάξει στην οικογένεια τους τον Μανόλη και τη Σουζάνα Παπακαλιάτη, ζητά ο Russell, για να είναι ευτυχισμένος.

Και εκείνος με τον χαρούμενο και τον επικοινωνιακό χαρακτήρα του, τους ανταποδίδει την αγάπη τους, προσφέροντας τους, με την παρουσία του, την αίσθηση της ηρεμίας και της πληρότητας, μέσα στο σπίτι.

Για τον Russell, που είναι ράτσα Cavalier King Charles Spaniel η Σουζάνα Παπακαλιάτη μας γράφει:

“Τον Russell μας τον αποκτήσαμε πριν 6 χρόνια περίπου και είναι το δεύτερο σκυλί, στην οικογένεια, της ίδιας ράτσας. Ονομάστηκε Russell επειδή θεώρησα ότι είναι εύηχο, ιδιαίτερο και καθόλου συνηθισμένο σε σκύλους. Έψαχνα για την συγκεκριμένη ράτσα αρκετό διάστημα, όταν τον συνάντησα τυχαία σε μια βιτρίνα ενός pet shop κι ερωτευτήκαμε αμέσως.

Από μικρός ήταν υπερβολικά παιχνιδιάρης. Τρελαίνεται να του πετάμε την μπάλα, την οποία φέρνει πίσω εν ριπή οφθαλμού και συνεχίζει ακούραστος για ώρες. Είναι πολύ κοινωνικός, του αρέσει όταν έχουμε παρέα στο σπίτι και ειδικά παιδιά. Θα έλεγα σχεδόν συνομιλεί με αυτούς που γνωρίζει.

Είναι πανέξυπνος, καταλαβαίνει πότε ετοιμαζόμαστε να φύγουμε από το σπίτι από κάποιες συγκεκριμένες κινήσεις μας, οπότε και δηλώνει ξεκάθαρα ότι θέλει να έρθει βόλτα μαζί μας. Του αρέσει πολύ στο αυτοκίνητο να παρακολουθεί από το παράθυρο. Αναγνωρίζει τα μέρη που πηγαίνουμε, πότε μπορεί να βγει έξω και πότε να περιμένει μέσα. Στο σπίτι μας έχει τον χώρο του όπου κοιμάται το βράδυ και όταν πλησιάζει η ώρα του ύπνου, ακούγοντας το όνομα του και με το χτύπημα των δαχτύλων αποχωρεί μόνος του.

Είναι πολύ φιλικός με τα άλλα ζώα, προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί τους από μακριά, καθημερινά, όταν είναι απομονωμένος στον κήπο και με πρώτη ευκαιρία θα «την κοπανήσει» για μια βόλτα στη γειτονιά. Γιʼ αυτό βέβαια ξέρει ότι θα τιμωρηθεί, όπως κι εμάς μας τιμωρεί, όταν τον αφήσουμε μόνο στο σπίτι, κάτι που δεν του αρέσει καθόλου.

Όσον αφορά την διατροφή του είναι ολιγαρκής και καθόλου απαιτητικός. Ίσως επειδή δεν τον έχουμε κακομάθει με λιχουδιές, ούτε να δοκιμάζει από το δικό μας φαγητό με εξαίρεση τα ανάλατα αμύγδαλα.

Έχουμε αποκτήσει, κατά καιρούς, πολλές διαφορετικές ράτσες σκύλων αλλά πιστεύω αυτή η συγκεκριμένη μας ταιριάζει απόλυτα, λόγω μεγέθους, χαρακτήρα κι εξυπνάδας. Τρελαίνομαι όταν του μιλάω και με καταλαβαίνει κοιτάζοντας με τα μεγάλα, μαύρα μάτια του, κουνώντας την ουρά του ή γαυγίζοντας για να δώσει έμφαση στην απάντηση του.

Οι ωραιότερες στιγμές της ημέρας είναι όταν τρυπώνει κυριολεκτικά στην αγκαλιά, ακουμπάει το κεφάλι του στα πόδια και σκουντάει με την μουσούδα του τα χέρια γυρεύοντας χάδια.

Η αίσθηση της ηρεμίας και της πληρότητας που μας έχει δώσει η σχέση μας με το (Cavalier) Russell αποτελεί σημαντικό μέρος στην ζωή μας”.