«Δεν μπορείς να επεκτείνεις το χρόνο ζωής των σαλιγκαριών την εποχή που υπάρχει υψηλή θερμοκρασία. Τα σαλιγκάρια στη Νότια Ελλάδα όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές ψάχνουν τόπο να κρυφτούν για να κοιμηθούν. Όταν λοιπόν έχουν υψηλή θερμοκρασία δηλαδή από το Μάιο και μετά και παράλληλα έχουν υψηλή υγρασία επειδή τα βρέχουμε, τα σαλιγκάρια πεθαίνουν» εξηγεί ο κ. Μυλωνάς. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος της αποτυχίας των ανοικτού τύπου σαλιγκαροτροφείων στη Νότια Ελλάδα.

Επιπλέον, όταν οι μάνες προέρχονται από τη Β. Ιταλία τότε έχουν άλλο κύκλο ζωής και δεν υπάρχει περίπτωση να προσαρμοστούν. Για το λόγο αυτό γεννούν και στη συνέχεια ψοφούν.

Στις βόρειες περιοχές τα σαλιγκάρια δραστηριοποιούνται το καλοκαίρι και πέφτουν σε νάρκη το χειμώνα. Έχουν άλλο κύκλο ζωής. Για το λόγο αυτό ο κ. Μυλωνάς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο της επιτυχίας σε σαλιγκαροτροφεία της Βορείου Ελλάδας, της Γιουγκοσλαβίας, της Σερβίας κλπ.