Πιστεύετε πως τα παιδιά σήμερα δεν έχουν επαφή με το βιβλίο;
«Έχουν μια επαφή με το παιδικό βιβλίο αλλά το έτοιμο, το ηλεκτρονικό, ό, τι έχει να κάνει με βία, σκοτωμούς, θανάτους. Τα παιδιά από τη στιγμή που γεννιούνται και κάθονται στην τηλεόραση βλέπουν 1.000.000 θανάτους. Έρχονται αντιμέτωπα με τη βία που γίνεται βίωμα και δεν τους κάνει εντύπωση το αίμα πια. Λυπάμαι διότι θα ήθελα να έχουν άμεση επαφή αλλά παίζει ρόλο ο γονιός. Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι άνθρωποι που γράφουμε για τα παιδιά πάντα απευθυνόμαστε στο γονιό, διότι αυτός τα ξέρει, θα κάνει την επιλογή και είναι σε άμεση επαφή με το παιδί, διότι ο γονιός θα το διαβάσει.
Τα παιδιά θα τα κερδίσουν οι εικόνες και ο γονιός θα τα βοηθήσει να εντρυφήσουν στο βιβλίο”.
Γιατί γράφετε παιδικά βιβλία;
«Πιστεύω γιατί είμαι ένα παιδί πάνω από όλα, στην ψυχή, την καρδιά και σε ό, τι κάνω. Η ανάγκη που ικανοποιείται με τη γραφή. Το να γίνεις, όμως, παιδί στα μάτια των παιδιών είναι πιο σημαντικό, και αυτό μπορείς να το κάνεις όταν τους δείξεις ότι βλέπεις τα πράγματα μέσα από τα δικά τους μάτια, την δική τους ψυχή.»
Ο αγαπημένος σας ήρωας είναι ο Πήτερ Παν;
«Ναι, γιατί η Χώρα του ποτέ υπάρχει στις καρδιές των παιδιών. Θα ήθελα να πάω κάποια στιγμή.»
Πώς είναι η επαφή σας με τα παιδιά;
«Επειδή είμαι καθηγήτρια γαλλικών έχω άμεση επαφή. Θεωρώ ότι είναι αληθινοί κριτές, γνώστες του αντικειμένου, ειλικρινείς. Αποκλείεται ένα παιδί να σου πει ψέματα. Είναι αυθόρμητο και ο αυθορμητισμός έχει χαθεί πλέον και για αυτό πιστεύω στα παιδιά.»

