Η κ. Ζαχαριάδου έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο έργο του Ν. Σταυρινίδη, ο οποίος διεξήγαγε μόνος την έρευνά του, κάτι που η ίδια χαρακτήρισε άθλο. Ο Ν. Σταυρινίδης είχε επικεντρωθεί σε ό, τι αφορούσε στον υπόδουλο Ελληνισμό ενώ οι σημερινοί μελετητές αναλύουν όλα τα κείμενα γιατί θεωρούν πως ό, τι συνέβαινε εκείνη την περίοδο στην Κρήτη, επηρέαζε και τους Έλληνες. Τόνισε, ακόμα, πως ο Σταυρινίδης υπήρξε πρωτοπόρος στη δουλειά του, όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Η πρωτοτυπία έγκειται στο ότι δεν ασχολήθηκε με δημόσια αλλά με ιδιωτικά έγγραφα κι έτσι μαθαίνουμε περισσότερα για τον τρόπο ζωής των κατοίκων του νησιού. Εκείνο που έκανε εντύπωση στην κ. Ζαχαριάδου ήταν οι μικτοί γάμοι Τούρκων και Ελληνίδων, η βαριά φορολογία και η εκμετάλλευση των αγροτών. Στους τόμους, διαβάζει κάνεις για απελευθερώσεις σκλάβων, Κάτι που για το Ισλάμ θεωρείται θεάρεστη πράξη.

Ο προϊστάμενος της Βικελαίας κ. Δημήτρης Σάββας, ανέφερε πως η κ. Ζαχαριάδου αγωνιούσε περισσότερο από όλους για την τύχη του αρχείου.