
Ζωγραφίζοντας και αναπλάθοντας τη μακρινή εκείνη εποχή ο Τζώρτζης Αγγελίνης σκεφτόταν και αισθανόταν, όπως είχε πει ο ίδιος, σαν Μινωίτης καλλιτέχνης.
Η εργασία-μελέτη της αναβίωσης της μινωικής τοιχογραφίας κράτησε αρκετά χρόνια. Έπρεπε να ξεπεραστούν πολλές δυσκολίες και να αναδειχθούν ορισμένες απρόσμενες, κυρίως χρωματικές, αντιλήψεις σχετικά με αυτή τη σπουδαία ζωγραφική
Η έκθεση «αναβίωση κρητο- μυκηναϊκών τοιχογραφιών» του ζωγράφου Τζώρτζη Αγγελίνη (1920 - 1980) εγκαινιάζεται την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου στις 6 το απόγευμα στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος Τεχνολογίας & Έρευνας (ΙΤΕ). Τα έργα αποτελούν δωρεά της Πίας Χατζηνίκου – Αγγελίνη στο ίδρυμα και η έκθεση διοργανώνεται στη μνήμη του Προέδρου του ΙΤΕ, Αλκιβιάδη Χ. Παγιατάκη, (1945-2009) με την φροντίδα του οποίου τα έργα συντηρήθηκαν και μεταφέρθηκαν στο ΙΤΕ το 2009.
Τζώρτζης Αγγελίνης
Ο Τζώρτζης Αγγελίνης γεννήθηκε το 1920 στη Ζάκυνθο, όπου πέρασε τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια. Η εποποιία του Σαράντα, η Κατοχή με τα φοβερά δεινά της και η Αντίσταση άσκησαν βαθειά επίδραση στην ψυχή και στο χαρακτήρα του. Η συγκίνηση που αισθάνθηκε διαβάζοντας ένα βιβλίο για τη ζωή και το έργο του μεγάλου ζωγράφου Van Gogh στάθηκε η αφορμή να διαφανεί το καλλιτεχνικό του ταλέντο.
Σπούδασε τρία χρόνια σε ελεύθερα εργαστήρια ζωγραφικής κοντά σε αναγνωρισμένους καθηγητές της τέχνης. Όταν βεβαιώθηκε ότι κατείχε πια τις απαραίτητες θεωρητικές και τεχνικές γνώσεις και είχε αποκτήσει την ικανότητα να εκφράζεται ζωγραφικά, ξεχύθηκε για την κατάκτηση του ονείρου.
Τα έργα του χαρακτηρίζονται από την αρχή από τεχνική πληρότητα, ευαισθησία και φιλοσοφικότητα. Ανήσυχο και ερευνητικό πνεύμα καθώς ήταν, θέλησε να μελετήσει τις ρίζες μιας πανάρχαιας τέχνης, της ζωγραφικής των Μινωιτών, που είναι εμπνευσμένη και επηρεασμένη από το κλίμα, το φως και τη μεσογειακή ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων.
Έτσι ξεκίνησε μια εντατική έρευνα για τη ζωγραφική αυτή που, όπως πίστευε, περιέκλειε όχι μόνο τα βασικά μυστικά της ζωγραφικής, αλλά και το κλειδί για την κατανόηση του μινωικού πολιτισμού. Παρατηρώντας τις τοιχογραφίες, λόγου χάρη, διαπιστώνει κανείς ότι στη μινωική Κρήτη οι γυναίκες έπαιζαν ενεργό ρόλο στην κοινωνική ζωή, με τις νωπογραφίες της Κνωσού, ειδικότερα, να παρέχουν αδιαμφισβήτητες ενδείξεις για μια άνετη και ανοιχτόκαρδη σχέση μεταξύ αντρών και γυναικών.
Ζωγραφίζοντας και αναπλάθοντας τη μακρινή εκείνη εποχή ο Τζώρτζης Αγγελίνης σκεφτόταν και αισθανόταν, όπως είχε πει ο ίδιος, σαν Μινωίτης καλλιτέχνης. Η εργασία-μελέτη της αναβίωσης της μινωικής τοιχογραφίας κράτησε αρκετά χρόνια. Έπρεπε να ξεπεραστούν πολλές δυσκολίες και να αναδειχθούν ορισμένες απρόσμενες, κυρίως χρωματικές, αντιλήψεις σχετικά με αυτή τη σπουδαία ζωγραφική.

