Του Κώστα Μπογδανίδη
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσης επιστροφής. Η επιλογή του Στ.Αρναουτάκη, ως υποψηφίου περιφερειάρχη Κρήτης, ήταν όχι μόνο αναμενόμενη, αλλά εδώ και μήνες βέβαιη για όσους ξέρουν καλά το ΠΑΣΟΚ, τους μηχανισμούς, την λογική Παπανδρέου, αλλά και τον ίδιο τον υφυπουργό που ολοκληρώνει το σύντομο κοινοβουλευτικό του βίο για να υπηρετήσει το νέο θεσμό της αιρετής Περιφέρειας.
Πριν περάσει ένας χρόνος από την πανηγυρική του εκλογή στη βουλή και την εκτόξευση της προσωπικής του μετοχής στο πολιτικό χρηματιστήριο επιστρέφει στην Κρήτη. Το πολιτικό στοίχημα τώρα είναι να πετύχει στην Αυτοδιοίκηση που είναι ένας πιο φιλικός και γνώριμος γιʼαυτόν χώρος.
Ο Σταύρος Αρναουτάκης ανδρώθηκε και πέτυχε στην Αυτοδιοίκηση κι εκεί επιστρέφει.
Νιώθει πιο βολικά, από ό,τι ένιωθε στους διαδρόμους των Βρυξελλών, πιο άνετα από ότι στο υπουργικό γραφείο και αυτό φαινόταν τόσο στο “ίματζ” που συνέχισε να καλλιεργεί, αλλά και σε ήσσονος σημασίας ζητήματα όπως στην εμφάνισή του: γραβάτες φορούσε μόνο όταν το πρωτόκολλο ήταν αυστηρό και τότε όχι πάντα!
Η διαδρομή του Αρναουτάκη δύσκολα συγκρίνεται με οποιοδήποτε άλλο πολιτικό στην Κρήτη. Έφυγε από τις Αρχάνες-τις οποίες για να είμαστε δίκαιοι τις έκανε γνωστές σε όλη την Ευρώπη- πήγε μια πενταετία στην ευρωβουλή, τον περασμένο Οκτώβριο έκανε εντυπωσιακή εμφάνιση στις εθνικές εκλογές (βγήκε τρίτος) και αμέσως έγινε υφυπουργός, στο Εθνικής Οικονομίας παρακαλώ…
Και τώρα τον επέλεξαν(ή επέλεξε ο ίδιος επί το ακριβέστερον) να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης στο θολό καλλικρατικό τοπίο…
Σήμερα ο κ.Αρναουτάκης δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που έφυγε το 2004 για να πάει στο ευρωκοινοβούλιο. Επιστρέφει με μια βαλίτσα γεμάτη εμπειρίες και φυσικά με προίκα από την 11μηνη παρουσία του στο υπουργείο, θέλοντας βέβαια να συνεχίσει να τον ακολουθεί η ταμπέλα του “καλού παιδιού”, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο: όσο ανέβαινε έκανε σημαντικούς και πολλούς εχθρούς!
Σε αυτή τη διαδρομή εκ των πραγμάτων συγκρούεται και με ανθρώπους με τους οποίους διατηρούσε σχέση. Όπως για παράδειγμα με τη νομάρχη κ. Σχοιναράκη η οποία διεκδίκησε την θέση της Περιφέρειας, θα την έπαιρνε πίστευε, αλλά βρέθηκε μπροστά της ένας πολύ ισχυρός αντίπαλος. Τον οποίο αρχικά δεν υπολόγιζε, δεν πίστευε. Πάντως έκανε λάθος εκτίμηση, δεν είδε ξεκάθαρα τα πράγματα ακόμη και όταν ο Αρναουτάκης κατέθεσε την υποψηφιότητα επισήμως, αλλά και μερικές μέρες πριν όταν ο ίδιος της το ανακοίνωσε στο γραφείο του… Τότε η ίδια έκανε μια σειρά από λάθη τα οποία τα βρήκε μπροστά της, αλλά πια δεν έχουν σημασία…
Πώς ξεκίνησε
Το ταξίδι μακριά από τις Αρχάνες, δεν ήταν εύκολο. Η διστακτικότητα που είχε ο Αρναουτάκης όταν επελέγη να πάει στις Βρυξέλλες ξεπεράστηκε όταν μίλησε με φίλους, τον παρότρυνε και ο Παπανδρέου κι εκεί πέρασε 5 σημαντικά χρόνια όπου γνωρίστηκε με πολύ κόσμο, άνοιξαν οι ορίζοντές του, άρχισε να καλοβλέπει την παραμονή του για μια ακόμη θητεία στην Ευρώπη. Τα σχέδια όμως του Παπανδρέου ήταν άλλα παρότι ο Αρναουτάκης εξακολουθούσε να έχει την εκτίμηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ενός στενού κομματικού πυρήνα γύρω από τον πρωθυπουργό (τότε αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης) με αποτέλεσμα ο Γιώργος να μην τον βάλει ξανά στο ψηφοδέλτιο, αλλά και να μην τον πετάξει κιόλας! Μην τον πετάξει; Αντιθέτως, τον έβαλε στο εθνικό ψηφοδέλτιο του Ηρακλείου, τον “πριμοδότησε” με μια…αίσθηση ότι εκφράζει τον πρόεδρο και η συνέχεια είναι γνωστή…
Ανέλαβε ένα σημαντικό υφυπουργείο και παρά τις τριβές που είχε με τον κ.Κατσέλη σύντομα αναθάρρησε και έκανε δικές του αυτόνομες κινήσεις, πάλεψε για ορισμένα ζητήματα στην Κρήτη, έβγαλε όπου μπορούσε αποφάσεις για κονδύλια, έτρεξε έργα που είχαν… παγώσει. Αλλά από την πρώτη στιγμή φαινόταν ότι ακόμη και όταν εκείνος βρισκόταν στο γραφείο της πλατείας Συντάγματος το μυαλό του ήταν στην Κρήτη. Και το δούλεψε συστηματικά, μεθοδικά, με έξυπνο, αλλά όχι θορυβώδη τρόπο να επιστρέψει στην Αυτοδιοίκηση από την στιγμή που η κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν αποφασισμένη να θεσμοθετήσει τον τρίτο βαθμό , την αιρετή περιφέρεια. Όχι πως δεν πέρασαν από το νου του και άλλα σενάρια-ορισμένοι φίλοι του πρότειναν να διεκδικήσει το δήμο Ηρακλείου σε μια περίοδο που διέδιδαν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να ξαναδώσει το χρίσμα στον Κουράκη.
Η πραγματικότητα είναι ότι το δήμο Ηρακλείου τον σκέφτηκε. Αλλά διαπίστωσε πολύ γρήγορα ότι δεν ισχύουν οι φήμες και προσανατολίστηκε σταθερά στο να διεκδικήσει την Περιφέρεια. Αυτό δεν…κατάλαβαν γρήγορα κάποιοι εσωκομματικοί αντιπαλοί του κι έχασαν χρόνο. Και φυσικά έχασαν στην κούρσα διότι δεν αντελήφθησαν επίσης ότι ο Αρναουτάκης είχε κάνει στο μεταξύ ισχυρές κομματικές συμμαχίες. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν επισκέφτηκε την Κρήτη το κυβερνητικό κλιμάκιο (Ρέππας, Μαγκριώτης κα) όλο το σκηνικό ήταν στημένο πάνω στον Στ.Αρναουτάκη…
Οι αφελείς
Όσοι δεν το έβλεπαν ήταν πολιτικά αφελείς. Κι όσοι πια δεν το παραδέχτηκαν ακόμη κι όταν έθεσε επίσημα υποψηφιότητα στο ΠΑΣΟΚ για την Περιφέρεια εθελοτυφλούσαν! Διότι ο κ.Αρναουτάκης πριν υποβάλει υποψηφιότητα για την Περιφέρεια Κρήτης είχε ενημερώσει το πρωθυπουργικό γραφείο και είχε πάρει το “πράσινο φως”. Προσέξτε δεν έχει σημασία αυτό που ελέχθη εάν μίλησε ή δεν μίλησε με τον Παπανδρέου. Δεν κατέρχεται από μόνος του υπουργός σε άλλο στίβο χωρίς να συνεννοηθεί με την κυβέρνηση…Όλα τα άλλα είναι απλώς για κατανάλωση…
Για να πούμε όμως και “του στραβού το δίκιο”, η υποψηφιότητα Αρναουτάκη ήταν μεν σίγουρη, αλλά κάποιοι είχαν εντέχνως καλλιεργήσει κλίμα για τη δήθεν… ποσόστωση και στο τέλος άρχισε να ανησυχεί κι ο ίδιος. Ή μάλλον ήταν πιο διστακτικός στο να πει οτιδήποτε. Ήξερε όμως ότι η επιλογή είχε γίνει και απέμενε η τυπική ανακοίνωση από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Τελικά την έκανε ο Δ.Ρέππας, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία…

