
*Πάντα έδινα στην ομάδα το 100%, μάτωνα για τη νίκη και σεβόμουνα το σήμα και τον κόσμο του ΟΦΗ.
Aν ένας παίκτης έχει συνδέσει το όνομά του με τη σύγχρονη ιστορία της ομάδας μπάσκετ του ΟΦΗ, αυτός είναι αναμφισβήτητα ο Νίκος Δελατόλας.
Μετά από 11 χρόνια αδιάκοπης και μεγάλης προσφοράς, πήρε πριν από λίγο καιρό τη δύσκολη απόφαση να ...κρεμάσει τη φανέλα με το νούμερο 6 και αντί να μετέχει αυτό το διάστημα στην προετοιμασία της ομάδας, περιμένει την έναρξη της λειτουργίας των ακαδημιών του σωματείου για να διδάξει με την πείρα και τις γνώσεις του τα νέα παιδιά.
“Δεν είχε περάσει από το μυαλό μου η σκέψη να σταματήσω φέτος το μπάσκετ. Σε ανύποπτο χρόνο είχα πει στον πρόεδρο ότι θα τα παρατούσα μόλις έκανα μια κακή σεζόν κι αυτό δε συνέβη. Ενιωθα δυνατός και είχα την όρεξη να προσφέρω όμως όταν μου ζήτησε ο προπονητής ένα χρονικό περιθώριο για να μου απαντήσει αν θα με κρατήσει στην ομάδα, έκρινα ότι δεν πρέπει να περιμένω. Ετσι αποφάσισα να σταματήσω αφού δεν ήθελα να φορέσω φανέλα άλλης ομάδας”, δηλώνει ο... βετεράνος πλέον γκαρντ ο οποίος αποδέχεται τον χαρακτηρισμό “σημαία” που του έχει αποδοθεί:
“Πιστεύω ότι οι φίλαθλοι εκτίμησαν την προσφορά μου και αυτή η αναγνώριση είναι ό,τι πολυτιμότερο έχω να κρατήσω από την καριέρα μου.
Πάντα έδινα στην ομάδα το 100%, μάτωνα για τη νίκη και σεβόμουνα το σήμα και τον κόσμο του ΟΦΗ. Ηθελα να αγωνίζομαι συνέχεια λόγω του πάθους με το οποίο ζούσα τα ματς. Μακάρι στο μέλλον το ρεκόρ των 11 χρόνων να “σπάσει” από κάποιον άλλον”.
Όταν πριν από 11 καλοκαίρια ο Νίκος Δελατόλας ερχόταν με μεταγραφή στον ΟΦΗ (προπονητής τότε ο Θανάσης Σκουρτόπουλος), κανείς κι ούτε ο ίδιος φυσικά δε φανταζόταν ότι θα... ρίζωνε στο Ηράκλειο:
“Eίχα μια καλή πρόταση για εκείνη την εποχή και ήρθα στον ΟΦΗ γνωρίζοντας ότι πρόκειται για μια οργανωμένη ομάδα με σοβαρούς παράγοντες. Η πρώτη χρονιά όμως αποδείχθηκε δύσκολη στη Βʼ Εθνική γιατί αλλάξαμε προπονητή και αποσυντονιστήκαμε. Γενικά μπορώ να πω ότι όλες οι χρονιές ήταν δύσκολες, είτε λόγω κάποιων άστοχων επιλογών είτε λόγω καταστάσεων που έβαζαν εμπόδια στην ομάδα. Κυνηγήσαμε την άνοδο στην Α2 χωρίς να τα καταφέρουμε και τα χειρότερα ήρθαν με τον υποβιβασμό στη Γʽ Εθνική το 2003. Ακολούθησε η χρονιά της συνένωσης που ζημίωσε πολύ τον ΟΦΗ και η πτώση στο τοπικό”.
Αυτό ήταν ένα κρίσιμο σταυροδρόμι στην καριέρα του Νίκου Δελατόλα στον ΟΦΗ:
“Ήμουν στην καλύτερη ηλικία για μπάσκετ και το να παίξω τοπικό ήταν πισωγύρισμα. Απέρριψα όμως τις προτάσεις που είχα και αποφάσισα να μείνω γιατί είχα δεθεί με την ομάδα και το περιβάλλον γενικότερα. Δεν το μετάνιωσα και χαίρομαι που βοήθησα κι εγώ να επιστρέψει ο ΟΦΗ δυνατός στις Εθνικές κατηγορίες, πιο οργανωμένος με το ιδιόκτητο γήπεδο και με μεγαλύτερες φιλοδοξίες”.
Το όνειρο του επί σειρά ετών αρχηγού του ΟΦΗ για τη συμμετοχή στην Α1 δεν εκπληρώθηκε, ωστόσο ο ίδιος δηλώνει ευχαριστημένος με όσα πέτυχε με την ασπρόμαυρη φανέλα:
“Σίγουρα είχα πολλές ευχάριστες στιγμές και πολλές άσχημες όμως στο φινάλε μένουν τα θετικά. Κάθε στόχος που εκπληρωνόταν ,η επιβράβευση του κόσμου και της διοίκησης έχουν χαραχθεί στη μνήμη μου. Μου λείπει ήδη η ατμόσφαιρα του γηπέδου και η ειδική σχέση που είχα αναπτύξει με τον κόσμο της ομάδας. Ο ΟΦΗ είναι καταδικασμένος να πρωταγωνιστεί και πιστεύω ότι σύντομα θα μπορέσει να καταξιωθεί στις μεγάλες κατηγορίες”.
Σε ό,τι αφορά τα νέα του καθήκοντα στις Ακαδημίες, ο Νίκος Δελατόλας ανυπομονεί να ξεκινήσει δουλειά:
“Είναι λυπηρό που δεν έχει αναδείξει νέους παίκτες ο ΟΦΗ. Γενικά στην Κρήτη δεν αξιοποιούνται τα ταλέντα κι ελπίζω αυτή η κατάσταση να διορθωθεί. Σίγουρα η ευθύνη ανήκει στους παράγοντες και μετά στους προπονητές. Στόχος μας είναι να αναβαθμίσουμε τις ακαδημίες της Εφόδου και πιστεύω ότι θα βρούμε ανταπόκριση”.

