Κι αν υπάρχουν κάπου «κοντά», πώς είναι οι εξωγήινοι; Οι περισσότεροι αστρονόμοι συμφωνούν στην εκτίμηση ότι σε αυτό το ερώτημα δεν υπάρχει μια απάντηση: θα μπορούσαν να έχουν οποιαδήποτε μορφή και σχήμα.
Το πιο πιθανό, πάντως, είναι ότι πρόκειται για όντα με βασικό συστατικό τον άνθρακα όπως εμείς και ότι ζουν σε έναν κόσμο γεμάτο νερό - τη μήτρα της ζωής.
Με βάση αυτό το σκεπτικό, ορισμένοι ειδικοί υποθέτουν ότι «εμείς» κι «αυτοί» μπορεί να έχουμε πολύ περισσότερες ομοιότητες απ' όσες μπορούμε να φανταστούμε.
Ο Σίμον Κόνγουεϊ Μόρις, καθηγητής Παλαιοντολογίας στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ σημειώνει ότι με βάση τη διαδικασία της βιολογικής σύγκλισης - δηλαδή την παραγωγή παρόμοιων ειδών από οργανισμούς με διαφορετική εξελικτική καταγωγή - είναι πολύ πιθανό οι εξωγήινοι να μοιάζουν στον άνθρωπο αν όχι στη μορφή τουλάχιστον στη νοοτροπία και τη συμπεριφορά.
Για τον Βρετανό καθηγητή αυτό δεν είναι απαραίτητα ένα καλό νέο: ο άνθρωπος εξαφάνισε πολλά είδη από τον πλανήτη μεταξύ των οποίων τους Νεάντερταλ.
Οι εξωγήινοι θα μπορούσαν να είναι το ίδιο κακοί εάν όχι χειρότεροι. Μήπως θα ήταν καλύτερα, λοιπόν, να μην σηκώσει κανείς εδώ το τηλέφωνο αν και όποτε χτυπήσει;
Από μια άποψη, πάντως, το ίδιο το σύμπαν μάς προσφέρει ένα είδος προστασίας. Ο Εγγύτατος του Κενταύρου, το πιο κοντινό άστρο στον Ηλιο μας, βρίσκεται τέσσερα έτη φωτός μακριά.
Αυτό σημαίνει ότι ένα φωτόνιο που θα ξεκινήσει από εκεί, θα χρειαστεί τέσσερα χρόνια για να φτάσει εδώ. Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι εντοπίζουμε έναν εξωγήινο πολιτισμό σχετικά κοντά (π.χ. σε 50 έτη φωτός απόσταση) θα χρειαστεί ένας ολόκληρος αιώνας για να φτάσει για να ανταλλάξουμε τις δυο πρώτες «κουβέντες».
Η «κεραμίδα», ωστόσο, δεν είναι τι θα πουν οι εξωγήινοι, αλλά το ίδιο το γεγονός της ύπαρξής τους. Όπως λέει ο καθηγητής Κοσμολογίας Πολ Ντέιβις, θα πρόκειται για «τη μεγαλύτερη ανακάλυψη όλων των εποχών, μεγαλύτερη από τις ανακαλύψεις του Νεύτωνα, του Δαρβίνου και του Αϊνστάιν μαζί».
Εως τότε οι ειδικοί θα συνεχίσουν να στέλνουν τα σήματά τους. Και παρά τα πενήντα χρόνια που έχουν περάσει από εκείνον Απρίλιο του 1960, οι περισσότεροι από αυτούς εξακολουθούν να αισιοδοξούν: «Δεν νομίζω ότι αυτή η σιωπή είναι απόκοσμη», δήλωσε σε ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα ο Φρανκ Ντρέικ. «Αντιθέτως, είναι απολύτως προβλέψιμη».
Ο επιστήμονας που έστειλε τα πρώτα σήματα στο διάστημα από το αστεροσκοπείο της Δυτικής Βιρτζίνιας παραδέχθηκε ότι ήταν αρκετά αφελής πριν από μισό αιώνα πιστεύοντας ότι θα ερχόταν σε επαφή απευθείας με άλλους κατοίκους του σύμπαντος. «Τώρα ξέρω ότι είναι πολύ πιο δύσκολο.
Μπορεί να υπάρχουν και περισσότεροι από 10.000 πολιτισμούς στον γαλαξία. Αλλά δεδομένου ότι ο γαλαξίας περιλαμβάνει 100 δισεκατομμύρια άστρα, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να ψάξουμε περίπου 10 εκατομμύρια άστρα για να έχουμε μια ρεαλιστική πιθανότητα να εντοπίσουμε έναν πολιτισμό. Αυτό φυσικά δεν θα συμβεί στη διάρκεια της ζωής μου. Ενδεχομένως δεν θα συμβεί ούτε στην επόμενη γενιά. Αλλά μια μέρα θα έρθουμε σε επαφή. Είμαι σίγουρος γιʼ αυτό».

