Της Πέλλας Λασηθιωτάκη

«Τέλειωσαν όλα! Σταφίδες, επιτραπέζια, κρασοστάφυλα…». Με αυτή την ψυχολογία πάει φέτος ο αγροτικός κόσμος στα αμπέλια του να… τρυγήσει.

Η μια χρονιά ήταν πιο δύσκολη από την άλλη. Και φέτος το αδιέξοδο… Ο κόσμος της υπαίθρου βιώνει την κατάσταση, δεν ωραιοποιεί διότι δεν έχει τα περιθώρια, αλλά κοιτάζει κατάματα την αλήθεια και απογοητεύεται.

Ναι έτσι έχουν φέτος να πράγματα στον αγροτικό κόσμο. Σκέτη απογοήτευση. Κι ας λένε κάποιοι ότι δεν χρειάζεται οι αμπελουργοί να χάνουν τις ελπίδες τους. Οι άνθρωποι ζουν, ακούνε και βλέπουν….

Όλοι πάντως διερωτώνται «πού το πάνε» οι κυβερνήσεις και γενικά οι αρμόδιοι…Έχουν προβληματισμούς: «Αν φύγει ο κόσμος από την ύπαιθρο, πού θα πάει; Ακόμα και τα ξενοδοχεία που κάποτε ήταν ένα καταφύγιο για την εξασφάλιση ενός μεροκάματου και αυτά έχουν πρόβλημα.. Θα γίνουμε κλέφτες για να ζήσουμε; Υπάρχει κάποιος προγραμματισμός, κάποιο σχέδιο για το πού θα πάει αυτή η χώρα;», διερωτώνται. Κι όσο κι αν προσπαθούν να βρουν λύση, δεν μπορούν….

«Τα σταφύλια της οργής» γράφαμε κάποτε. Τώρα είναι «τα σταφύλια της απογοήτευσης».. Ίσως το συναίσθημα μετατραπεί ξανά σε οργή. Αλλά τότε θα έρθει η θύελλα….

«Δεν μπορώ να βρω λογική σε όλα αυτά. Αυτή την απραξία και από κυβερνήσεις και από συνεταιριστικές οργανώσεις δεν την έχω δει ακόμα, μόνο φέτος….» σχολιάζει ο αμπελουργός Γιάννης Μαυρογιαννάκης από το Κυπαρίσσι.



«Κάτω οι τιμές της σταφίδας, κάτω και των επιτραπέζιων…»

Ο Νίκος Μαυρογιαννάκης, επίσης από το Κυπαρίσσι, είναι αμπελουργός και πατέρας πέντε παιδιών. Καλλιεργεί 50 στρέμματα αμπέλια με επιτραπέζια σταφύλια κι όπως ο ίδιος λέει, ακολουθεί τους κανόνες πιστοποίησης που του έδωσε το γεωπονικό κατάστημα με το οποίο συνεργάζεται, διαθέτει σταφύλια από 14 χιλιοστά και πάνω, αλλά δεν μπορεί να πουλήσει. «Έχω δώσει μόνο για γεωργικά φάρμακα 10.000 ευρώ. Όλα είναι πιστοποιημένα, δεν υπάρχει υπολειμματικότητα, όλα εγκεκριμένα, ότι μου είπαν αυτό έγινε. Αλλά δεν μπορώ να πουλήσω. Φέτος μας λένε τα συσκευαστήρια, ότι δεν φεύγουν τα σταφύλια κάτω από 17 χιλιοστά. Αλλά για να έχουμε σταφύλια σε αυτά τα χιλιοστά ρώγας χρειαζόμαστε διαφορετικούς κλώνους. Δεν κάνουν τα παραδοσιακά αμπέλια, τα δικά μας» λέει ο κ. Μαυρογιαννάκης. Είναι απογοητευμένος και σκέφτεται ότι οι κόποι και τα έξοδα μιας ολόκληρης χρονιάς θα καταλήξουν στο… οινοποιείο για ένα κομμάτι ψωμί. «Τι να τα κάνω τα σταφύλια φέτος; Δεν τα παίρνει κανείς. Να τα κάνω σταφίδα; Δεν βγάζω τα έξοδα μου. Να τα πάω στο οινοποιείο; Και πόσο να τα πάρουν; Ακούω για 12-13 λεπτά. Κι όμως εμένα μου κόστισε 30 λεπτά το κιλό…» σχολιάζει.

Δυστυχώς δεν είναι μόνο ο κ. Μαυρογιαννάκης που βρίσκεται φέτος σε αυτή τη δύσκολη θέση. Πολλοί παραγωγοί, ίσως και οι περισσότεροι, επιτραπέζιων σταφυλιών δεν ξέρουν τι να κάνουν τα σταφύλια τους. Και έχουν ακριβώς τους ίδιους προβληματισμούς. Ο κ. Μαυρογιαννάκης συνεχίζει: «Να παρατήσουμε τα αμπέλια να ησυχάσουμε; Και τι να κάνουμε; Να κατέβουμε στο Ηράκλειο; Και πού να βρούμε δουλειά; Κάποτε μπορούσες να βρεις δουλειά σε ξενοδοχείο. Τώρα δεν υπάρχει ούτε τουρισμός!» λέει.

«Θέλουν να μας κάνουν κλέφτες; Πώς θα ζήσει ο κόσμος όταν δεν μπορεί να πουλήσει τα σταφύλια του; Τι να κάνει; Είναι σε αδιέξοδο» λέει ο πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Κυπαρισσιού Βαγγέλης Σταυρακάκης. «Ακόμα και οι οργανώσεις έχουν τις κλίκες τους. Παίρνουν σταφύλια από τους δικούς τους!» επισημαίνει.

«Τι περιμένουν; λέει ο κ. Μαυρογιαννάκης. Να βρέξει και να ανοίξουν τα οινοποιεία να μας πάρουν τζάμπα τα σταφύλια; Αλλά ούτε από τον ΕΛΓΑ περιμένουμε αποζημιώσεις, έτσι όπως έχουν καταλήξει τα πράγματα».



Βιολογικά με 45 λεπτά το κιλό….

Ο Μανώλης Γ. Βιτώρος διαθέτει καλλιέργειες με πιστοποιημένα βιολογικά σταφύλια. «Φέτος, λέει στην «Π», μου τα πήραν με 45 λεπτά το κιλό. Αυτή ήταν η τιμή…»

Ο ίδιος προτείνει να δοθεί στο κόσμο και να εφαρμοστεί η περίφημη μελέτη για την αμπελουργία που είχε εκπονήσει πέρυσι το ΤΕΙ Κρήτης. «Τι την έκαναν αυτή τη μελέτη; Γιατί δεν την εφαρμόζουν;» διερωτάται.

«Τα αμπέλια είναι άρρωστα. Δεν παράγουν. Χρειάζεται μία νέα αναμπέλωση και να γίνει σε σωστή βάση. Ο κόσμος είναι σε αδιέξοδο» λέει και ο Μανώλης Δ. Βιτώρος επίσης από το Κυπαρίσσι.

Ο Γιάννης Μαυρογιαννάκης τέλος διερωτάται: «Πέρυσι και άλλες χρονιές κάναμε κινητοποιήσεις. Έβαζαν τον κόσμο στα πλοία και τον πηγαίνανε στον Πειραιά. Φέτος δεν γίνεται τίποτα. Σαν να μην έχουμε πρόβλημα. Κι όμως φέτος έχουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα… Τι κάνουν;»