Μαθητές σας είναι και μη Κρητικοί;

«Όχι μόνο μαθητές αλλά μέλη της χορευτικής ομάδας, αγαπάνε υπερβολικά την Κρήτη. Τους έχουμε δώσει την εικόνα που εκπροσωπεί την Κρήτη, πολιτισμό, πνεύμα και μερακλίκι. Θέλουμε να αποβάλουμε τα άσχημα που έχουμε στην Κρήτη. Παίζει ρόλο πώς του μεταφέρεται ένα αντικείμενο. Όταν διδάσκω ένα χορό, λέω για την προέλευση, ποιος παίζει, την ιστορία του... Όσο πιο πολλά ξέρεις για ένα αντικείμενο, τόσο τα αγαπάς. Θέλουμε ο χορευτής να έχει ψυχική ανάταση, ό,τι ακούει να ακουμπάει στην καρδιά του».

Πιστεύετε πως, λόγω κρίσης, θα πάμε σε κάτι πιο αυθεντικό;

«Επιμένω γιατί αυτή είναι η ελπίδα μου, υπάρχουν νέα παιδιά που ψάχνουν το κάτι διαφορετικό. Η προηγούμενη γενιά των χοροδιδασκάλων, μας έδωσαν το αντικείμενο ελλιπές, ήταν και δύσκολη εποχή. Επειδή έχουμε μείνει σε αυτά γίνονται φολκλόρ.

Αν έχεις λίγες πληροφορίες, το κάνεις τουριστικό. Αυτό με λυπεί στην Κρήτη, δεν ψάχνονται, δεν Κάνουν έρευνα.

Ο επόμενος στόχος είναι ένα λεύκωμα, μαζεύω φωτογραφίες από σπίτια στην Κρήτη. Έχει θέμα το χορό και θα έχει φωτογραφίες του χορού από γλέντια, από το 1900 ως σήμερα. Φαίνονται οι αλλαγές στον τρόπο έκφρασης και η ενδυμασία. Με ενδιαφέρει πολύ το τι θα αφήσω παρά το τι θα κάνω σήμερα εγώ, ο πολιτισμός για μένα είναι αυτό, τι θα βρουν οι επόμενοι».