Επιφυλάξεις
“Το παρθενικό Μουντιάλ του ελληνικού ποδοσφαίρου, πριν από 16 χρόνια στην Αμερική, ήταν κάτι παραπάνω από μια τραυματική εμπειρία. Με τρεις εύκολες ήττες σε ισάριθμα ματς, 0-10 γκολ και (το σημαντικότερο...) όλα αυτά μέσα σʼένα κλίμα πλήρους παρακμής, η Εθνική ομάδα των Παναγούλια, Τριβέλλα, Λιάνη, γνώρισε την απόλυτη ξεφτίλα, για την οποία ακόμα συζητάνε οι Έλληνες ομογενείς, που την έζησαν από κοντά. Δεκάξι χρόνια μετά και αφού μεσολάβησε το απίστευτο κατόρθωμα του 2004, η Εθνική ομάδα μετέχει στο δεύτερο Μουντιάλ της ιστορίας της, έχοντας τουλάχιστον μια σοβαρή οργάνωση, που εγγυάται ότι εξωαγωνιστικά παρατράγουδα δεν θα υπάρξουν. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για το ανταγωνιστικό μέρος, γύρω από το οποίο υπάρχουν ένα σωρό επιφυλάξεις. Με την ευκαιρία, πάντως, νομίζω ότι παρατράβηξε ο σεβασμός προς το έργου του Γερμανού. Οχι γιατί μπορεί ξαφνικά η Εθνική μας να γίνει χωρίς αυτόν από αμυντική ομάδα που είναι επί τόσα χρόνια, επιθετική, προσφέροντας γκολ και θέαμα. Όχι. Απλά γιατί, ακόμα και με βάση τη δική του νοοτροπία και τακτική, συμπεριφέρεται με μια εμμονή που δικαιολογείται μόνο από την αναπόφευκτη γήρανση του εγκεφάλου του”.
Φ. ΣΥΡΙΓΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ