
Της Κατερίνας Μυλωνά
Η άγνωστη αρχαία Κρήτη μέσα από την αρχαιολογική σκαπάνη
Εκθεση για τις έρευνες της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής
Αρχαιολογικές μελέτες που, ίσως, δεν είναι γνωστές στο ευρύ κοινό, παρουσιάζονται μέσα από τη φωτογραφική Έκθεση για τα 100 και πλέον χρόνια ανασκαφών κι έρευνας της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών που εγκαινιάστηκε χθες στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή ως τις 21 Ιουνίου.
Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων, εορτάστηκε η επέτειος των 100 χρόνων επίσημης παρουσίας της Σχολής στην Ελλάδα. Τη βραδιά συνδιοργάνωσε η ΚΓ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
«Μετά τον εορτασμό στην Αθήνα των 100 χρόνων παρουσίας της ΙΑΣ, θα ήταν μεγάλη παράληψη όλων μας αν δεν αποτίαμε φόρο τιμής σε όλους εκείνους τους Ιταλούς ερευνητές- αρχαιολόγους που με τόση αγάπη έσκυψαν στην Κρήτη κι έφεραν στο φως τους ανεκτίμητους αρχαιολογικούς θησαυρούς που έκρυβε στα σπλάχνα της», τονίζει η Προϊσταμένη της ΚΓ΄ ΕΠΚΑ , κ. Μαρία Μπρεδάκη.
Οι Ιταλοί στην Κρήτη
Η αρχή της ιταλικής δραστηριότητας στην Κρήτη ταυτίστηκε με τον Federico Halbherr ενώ σημαντική ήταν η προσφορά των Ιταλών ταξιδιωτών του 15ου και 16ου αιώνα, οι καταγραφές των οποίων αποτέλεσαν το έναυσμα και το μέσο για τα πρώτα βήματα της Ιταλικής Αρχαιολογικής αποστολής στην Κρήτη. Ο μεγάλος αρχαιολόγος ήρθε στην Κρήτη, τη Μεσαρά, το 1884 και η άφιξή του επισφραγίστηκε με την ανακάλυψη της μεγάλης επιγραφής της γόρτυνας που θεωρείται ο πρώτος ευρωπαϊκός αστικός κώδικας και χαρακτηρίζεται από πνεύμα προοδευτισμού και δημοκρατικότητας.
Σήμερα, η ΙΑΣ στο νομό Ηρακλείου συνεχίζει να ανασκάπτει σημαντικότατες αρχαιολογικές θέσεις, στη Φαιστό, την Αγία Τριάδα, τη Γόρτυνα και τον Πρινιά.
Η ανασκαφή και μελέτη του ανακτόρου της Φαιστού έδωσε νέα ώθηση στη μελέτη των ανακτορικών χρόνων και ιδιαίτερα των παλαιοανακτορικών. Το Παλαιό Ανάκτορο της Φαιστού παραμένει μέχρι σήμερα μοναδικό όσο αφορά στη διατήρησή του καθώς σε όλα τα υπόλοιπα μινωικά κέντρα, τα παλαιά ανάκτορα καταστράφηκαν κάτω από την ανέγερση των νέων.
Σημειώνεται πως η μελέτη της Φαιστού και της Αγίας Τριάδας, σε νέα βάση, αρχίζει να δίνει στους αρχαιολόγους νέα στοιχεία στο συσχετισμό και την κατοίκηση των χώρων αυτών.

