Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη
Την αστείρευτη ζωντάνια, την τρυφερότητα και το κέφι της μεταδίδει καθημερινά στην οικογένεια του Τίτου Λιναρδάκη η Δάφνη ένας σκύλος ράτσας μπόξερ που απολαμβάνει την αγάπη και την φροντίδα μικρών και μεγάλων μέσα στο σπίτι.
Οπως μας γράφει ο Τίτος, η Δάφνη, είναι πλέον ισότιμο μέλος στην οικογένεια και έχει κάνει καλό στην ψυχική υγεία, αλλά και στον χαρακτήρα όλων τους.
Αυτή είναι η ιστορία της.
“Την Δάφνη μας την έκαναν δώρο πριν από 4 περίπου χρόνια για να ξεπεράσουμε πιο εύκολα την απώλεια ενός αλλού σκύλου που είχαμε πριν.
Ήταν ένα πανέμορφο κουτάβι που με την πρώτη ματιά μου θύμισε την παρουσιάστρια της Eurovision Δάφνη Μπόκοτα, εξού και το όνομα της.
Είναι θηλυκό με τα όλα της, πονηρή, χαδιάρα,ζηλιάρα, τρυφερή,ανασφαλής, ατίθαση, παιχνιδιάρα, ανυπόμονη, κτητική. Εχει υπέροχα εκφραστικά μάτια και γυμνασμένο σώμα.
Όταν δεν της δίνω σημασία μπορεί να φάει τα πάντα για να τραβήξει την προσοχή μου, παπούτσια, κρεμαστάρια, κουτιά, βιβλία μέχρι και κινητό έχει πετάξει από το μπαλκόνι. Το πρωί όταν αργώ να σηκωθώ φέρνει πάνω στο κεφάλι μου παιχνίδια, κούκλες, μπάλες, με γλύφει στα αυτιά, τραβάει τα σκεπάσματα για να σηκωθώ να πάμε βόλτα.Το ίδιο κάνει όταν βλέπω ποδόσφαιρο, δεν ανέχεται να την παραμελώ.
Τρελαίνεται για τη θάλασσα, για παιχνίδια στην άμμο και παίζει ατελείωτες ώρες με μικρά παιδιά.
Με τα άλλα ζώα τα πάει αρκετά καλά αρκεί να μην πλησιάζουν το φαγητό της.
Ως επί το πλείστον τρώει ξηρά τροφή αλλά είναι πολύ λιχούδα και θέλει μεζέ πάντα από αυτό που τρώμε. Όσο τρώω έχει το κεφάλι της ακουμπισμένο στο γόνατο μου και με κοιτάει στα μάτια με λατρεία για να της δώσω μια μυρωδιά.
Oταν κάποιος ξένος χτυπάει το κουδούνι του σπιτιού και ειδικά delivery γίνεται έξαλλη.
Και εγώ γίνομαι έξαλλος μαζί της όταν για παιχνίδι μου δαγκώνει τις παντόφλες και τα πόδια την ώρα που περπατάω μέσα στο σπίτι.
Το μπάνιο την ηρεμεί πολύ, όπως επίσης να την χαϊδεύεις και να της μιλάς γλυκά.Το τρέξιμο είναι απαραίτητη εκτόνωση γιαυτην γιατί έχει αστείρευτη ενέργεια.
Γελάω με την πονηριά και τα παιχνίδια της, όταν ροχαλίζει δυνατά καθώς κοιμάται.
Η Δάφνη είναι ισότιμο μέλος της οικογένειας μας, τη θεωρώ το τρίτο μου παιδί και δεν την αλλάζω με τίποτα στον κόσμο.
Μου κρατάει παρέα όταν νιώθω μοναξιά, με χαλαρώνει όταν έχω στρες, μου φτιάχνει τη διάθεση όταν έχω τις μαύρες μου. Κάνει σαν τρελή από την χαρά της όταν γυρίζω σπίτι κάθε βράδυ. Με αγαπάει ανιδιοτελώς, αγνά και αληθινά. Πιστεύω πως είναι απαραίτητο για τα παιδιά να μεγαλώνουν στο σπίτι με έναν σκύλο. Κάνει καλό στην ψυχική υγεία και τον χαρακτήρα όλων μας.
Υ.Γ.: Η Ελλάδα πρέπει να γίνει όπως οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, να μην γίνονται διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ζώα.Οι σκύλοι πρέπει να επιτρέπονται παντού σε δημόσιους χώρους, μαγαζιά, μέσα μεταφοράς, παραλίες. Κάποιοι άνθρωποι έχουν συντροφιά τον σκύλο τους μόνο και η ελληνική κοινωνία τους βάζει στο περιθώριο με το να μην μπορούν να πάνε πουθενά μαζί τους.
