Της Κατερίνας Μυλωνά

Eνα νοερό ταξίδι στα χρόνια της Κατοχής με συνεπιβάτες τους ήρωες εκείνης της εποχής, τους ανθρώπους που αψήφησαν τον κίνδυνο και έθεσαν πάνω από όλα τον αγώνα για ελευθερία, πραγματοποίησαν όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου των Γιώργου Καλογεράκη και Ειρήνης Ταχατάκη «ΝΥΧΤΑ ΠΗΧΤΡΑ-απομνημονεύματα Μιχάλη Ακουμιανάκη 1943-1945».

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τιμήθηκε η αδελφή του αρχηγού της Εθνικής Οργάνωσης Πληροφοριών Δολιοφθοράς Ηρακλείου- Λασιθίου, κ. Φιλία Ακουμιανάκη, η οποία είχε βάλει το δικό της λιθαράκι στην αντίσταση κατά του κατακτητή. Τη βραδιά, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στην αίθουσα Ανδρόγεω, διοργάνωσαν ο σύλλογος Εκπαιδευτικών Α/βάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου «Δ. Θεοτοκοπουλος» και το εργαστήριο Ιστορίας Νεότερης Ελλάδας και Νεοελληνικού Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.



Διάχυτη συγκίνηση



Μνήμες από τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής αλλά και τον αγώνα που είχε δώσει μαζί με τον αδελφό της και άλλους γενναίους Έλληνες, ξύπνησαν στην κ. Φιλία Ακουμιανάκη, όταν έλαβε στα χέρια της το βιβλίο. « Όταν το διάβαζα ζούσα εκείνη την εποχή, με συγκίνησε», αναφέρει η ίδια στην «Π». Ιδιαίτερα θυμάται τα γεγονότα γύρω από την αρπαγή του Κράιπε, « επειδή μέναμε δίπλα στη Βίλα Αριάδνη, παρακολουθούσα τι ώρα έφευγε το αυτοκίνητο, γνώριζα το σοφέρ. Δεν είχα φόβο, από την Κνωσό στο Ηράκλειο περπατούσα αλλά το στήθος μου ήταν γεμάτο από χαρτιά της κατασκοπείας και δε μου έδιναν σημασία. Μέναμε δίπλα στη βίλα Αριάδνη, είχαμε μια αποθήκη με κρασί και γεμάτη από εκρηκτικά, ο φύλακας αν το ήξερε θα μας ανατίναζε, όμως, είχαμε γίνει φίλοι, του δίναμε κρασί. Βέβαια, ήμασταν τυχεροί, έπρεπε να προσέχαμε», περιγράφει.

Στην ομιλία της ανέφερε πως «έχουν περάσει τα χρόνια από τότε που νέοι εμείς δοθήκαμε στον αγώνα για την τιμή και την ελευθερία της πατρίδας μας. Δεν λογαριάσαμε τίποτα. Ούτε οικογένεια, ούτε γονείς, ούτε συγγενείς και φυσικά ούτε την ίδια μας τη ζωή. Έτσι γράφτηκε το έπος της Αντίστασης». Εμφανώς συγκινημένη, είπε πως «με συγκινεί η αγάπη και το ενδιαφέρον σας για την κρητική ιστορία. Ο αδερφός μου έβαλε ένα μικρό λιθαράκι. Θυμάμαι με νοσταλγία αυτήν την εποχή. Θυμάμαι τον Πάτρικ Λη Φέρμορ και το τραγούδι «φιλεντέμ» που λέγαμε στο αυτοκίνητο ερχόμενοι από το Αμάρι στο Ηράκλειο, όπως θα διαβάσετε στο βιβλίο. Θυμάμαι τον οδηγό του Κράιπε Άλφρεντ Φένσκε και τη διαδρομή που μου εξηγούσε πως κάνει κάθε μέρα πηγαινοφέρνοντας το Στρατηγό στις Αρχάνες.

Θυμάμαι τον πατέρα μου που σκοτώθηκε στο ύψωμα του Αη Λια σαν χθες 28 Μαΐου 1941.

Θυμάμαι το σπίτι της Οργάνωσης στο λιμάνι του Ηρακλείου και όλους τους συνεργάτες του αδερφού μου.

Και συγκινούμαι όταν μαθαίνω πως ελάχιστοι ζουν ακόμη». Η κ. Φιλία Ακουμιανάκη ταξίδεψε από την Αγγλία για να παρευρεθεί στην εκδήλωση και να ευχαριστήσει τους συγγραφείς του βιβλίου.

Ο κ. Γιώργος Καλογεράκης αναφέρθηκε στις προσπάθειες που γίνονται για να έρθουν στο φως οι δραστηριότητες ένοπλων αντάρτικων ομάδων. Τα περισσότερα στοιχεία συγκεντρώνονταν από ένα ικανό αριθμό προσώπων, μελών της Ε.Ο.Π.Δ. που δρούσαν κρυφά και βεβαίως τα ονόματά τους, λόγω της δουλειάς που έκαναν, παρέμειναν μέχρι σήμερα άγνωστα

«Τα απομνημονεύματα του Μιχάλη Ακουμιανάκη, τα οποία άρχισε να γράφει στο τέλος της δεκαετίας του ʼ80 και που δυστυχώς δεν πρόλαβε να τα ολοκληρώσει, έρχονται να αποκαλύψουν σήμερα τον τρόπο δράσης της Οργάνωσης και το σύνολο σχεδόν των μυστικών πρακτόρων που διακινδύνευαν κάθε μέρα τη ζωή τους στη συγκέντρωση αυτών των πληροφοριών.

Πιστεύω πως αυτό είναι και το σημείο που πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα στο βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα. Ποιοι ήταν αυτοί οι αφανείς ήρωες, (175 στο Νομό Ηρακλείου και 84 στο νομό Λασιθίου, μεταξύ τους και αρκετές γυναίκες) που έφεραν σε πέρας αυτή τη μεγάλη αποστολή», τόνισε.

«Πολλές θυσίες γίνανε και στην Κρήτη για την πάταξη του κατακτητή και την αποτίναξη του ζυγού σκλαβιάς και τον ερχομό της πολυπόθητης ελευθερίας. Σημαντικά θερμοί πατριώτες διέθεσαν τα πάντα στην υπηρεσία του ιερού αυτού σκοπού», ανέφερε η κ. Ειρήνη Ταχατάκη, η οποία, στη συνέχεια, μίλησε για τη δράση της Ε.Ο.Π.Δ.