Συνέντευξη στον Γιάννη Ζωράκη

Η... Ζουμπουλία σαν... “τρομερή μάνα”!

Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μιλά στην “Π”


Σαν “Τρομερή μάνα”επισκέπτεται το Ηράκλειο η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου.

Η γνωστή ηθοποιός συμμετέχει στην παράσταση “Τρομεροί Γονείς” του Ζαν Κοκτώ, που ανεβαίνει στο Ηράκλειο. Η παράσταση φιλοξενείται ως και αύριο Κυριακή στο θέατρο Αστόρια, δίνοντας τη δυνατότητα στο κοινό, να παρακολουθήσει μία από τις καλύτερες κωμωδίες του φετινού χειμώνα.

Στους “Τρομερούς Γονείς” συμμετέχουν μαζί με τη γνωστή ηθοποιό οι: Τάσος Χαλκιάς, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Χριστίνα Αλεξανιάν, Σαράντος Γεωγλερής, και Ιωάννα Πηλίχου, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Πέτρος Φιλιππίδης.

Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μιλάει στην “Π” για τον ρόλο της υστερικής μητέρας που υποδύεται, για την παράσταση, τις εξελίξεις στον χώρο της τηλεόρασης, αλλά και τις κινήσεις της που ετοιμάζει για το άμεσο μέλλον.

Ερ.: Πόσο κοντά στην σημερινή πραγματικότητα θεωρείτε πως είναι η μάνα των Τρομερών Γονιών; Έχουν αλλάξει οι σχέσεις γονιών με τα παιδιά τους;

Απ.: “Θεωρώ πως ειδικά οι σχέσεις των ανθρώπων με τα παιδιά δεν αλλάζουν. Πόσο μάλλον το εξουσιαστικό μοντέλο της μητέρας πάνω στα παιδιά. Τέτοιες μανάδες που είναι άρρωστες με τους γιους, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά είναι πάρα πολύ κοντά μας. Πιο κοντά δε γίνεται”.

Ερ.: Δεν πιστεύετε πως υπάρχει αποξένωση ανάμεσα σε παιδιά και γονείς σήμερα; Εξακολουθεί το μοντέλο να παραμένει ίδιο;

Απ.: “Μπορεί εξαιτίας της εργασίας, ειδικά οι γυναίκες να απομακρύνονται για περισσότερες ώρες από το σπίτι και να βρίσκονται λιγότερο με τα παιδιά. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει πως οι γονείς παύουν να θέλουν να εξουσιάζουν τα παιδιά τους.

Μπορεί όμως σε κάποιες περιπτώσεις να φαίνονται πιο πολιτισμένα τα πράγματα, αλλά επειδή οι καταστάσεις είναι υπόγειες και πιο ψυχαναλυτικές, δουλεύουν από κάτω και δεν θεωρώ πως έχουν αλλοιωθεί καθόλου”.

Ερ.: Τι το ιδιαίτερο έχει η παράσταση που θα παρακολουθήσει το κοινό σήμερα; Για ποιο λόγο να έρθει κάποιος να την παρακολουθήσει;

Απ.: “Αυτή η παράσταση συνδυάζει πράγματα πολύ ιδιαίτερα. Από το κωμικό γυρνάει σε καταστάσεις που μπορεί να είναι και σοκαριστικές, έως και δραματικές. Επίσης είναι ένα έργο ρεπερτορίου. Αρκετά πια με τα έργα όπου μόνο γελάμε ή έχουμε μόνο δράμα. Οι Τρομεροί Γονείς περιλαμβάνουν έναν συνδυασμό πραγμάτων, που αφορά σχέσεις μέσα από τις οποίες δεν μπορεί να μείνει κανείς ανεπηρέαστος. Για παράδειγμα, έχουν έρθει άνθρωποι στα καμαρίνια, που μου έχουν πει ότι είναι η ωραιότερη παράσταση που έχουν δει στη ζωή τους”.

Ερ.: Νομίζετε πως υπάρχει διαφοροποίηση ανάμεσα στο κοινό της Αθήνας και το κοινό της Περιφέρειας; Διαπιστώνετε διαφορές;

Απ.: “Η μόνη διαφοροποίηση που μπορώ να σκεφτώ, είναι πως εμείς οι ηθοποιοί έχουμε την αίσθηση ότι οι άνθρωποι στην Περιφέρεια θέλουν να δουν πράγματα που ξέρουν. Όπως για παράδειγμα ένα ελληνικό έργο, μια κωμωδία, κάτι οικείο. Όμως από τις παραστάσεις που έχουμε δώσει μέχρι τώρα, βλέπουμε ότι όλο αυτό ανατρέπεται κι ο κόσμος διψάει να δει ένα έργο καλό. Να μην είναι ένα έργο που έρχεται απλά για να έρθει. Και θέλω να πω ότι ξεκινάει μια πραγματικά καλή παράσταση αξιώσεων από την Αθήνα, που έρχεται για να δώσει την ευκαιρία στους Κρητικούς να δουν καλό θέατρο. Κι αυτό είναι που πραγματικά θέλουμε κι εμείς. Θέλουμε να έρθει ο κόσμος για να δει μια πολύ καλή παράσταση και να έρθει σε επαφή με το καλό θέατρο”.

Ερ.: Πιστεύετε πως η παρουσία πολλών αναγνωρίσιμων ηθοποιών βοηθάει ένα έργο να πάει καλά;

Απ.: “Νομίζω πως σε κάθε περίπτωση κάτι τέτοιο βοηθάει. Όμως όταν ο ηθοποιός είναι μόνο επιτυχημένος και αναγνωρίσιμος, χωρίς να είναι καλό, πιστεύω πως δεν είναι ιδιαίτερα υποβοηθητικό για μια παράσταση”.

Ερ.: Ακόμα και σήμερα πολλοί άνθρωποι σας αναγνωρίζουν σαν Ζουμπουλία κι όχι ως Ελισάβετ Κωνσταντινίδου. Πώς νιώθετε γιʼ αυτό;

Απ.: “Αυτό είναι ένα θέμα που αγαπώ. Είναι ένας ρόλος που εγώ τον έφτιαξα. Εγώ ως ηθοποιός έλεγα τα λόγια της Ζουμπουλίας. Είναι κάτι που μου αρέσει και δεν θέλω να ανατρέψω. Κι έχει συμβεί πολλές φορές άνθρωποι να έρχονται για να δουν τη Ζουμπουλία, όμως βλέπουν και κάτι παραπάνω. Κι είναι πολύ ευχάριστο”.

Ερ.: Η τηλεόραση το τελευταίο διάστημα περνάει την δική της κρίση. Πόσο δύσκολο είναι αυτό για τους ηθοποιούς;

Απ.: “Θεωρώ ότι έχει γίνει ένα τρομερό εμπάργκο που δεν ξέρω πόσο μας ακουμπάει σε πραγματικό βαθμό. Όμως δυστυχώς έχουμε έρθει να το κάνουμε μεγαλύτερο απʼ όσο στην πραγματικότητα είναι, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες επαναπροσδιορισμού, από επιπτώσεις στο μισθό μας, μέχρι το οτιδήποτε. Περιμένω να κοπάσει αυτή η καταιγίδα για να δω τι θα γίνει”.

Ερ: Στο πλαίσιο αυτό πώς σχολιάζετε την επιλογή πολλών και νέων ηθοποιών;

Απ.: “Πάντα βγαίνουν νέοι ηθοποιοί. Μακάρι οι νέοι ηθοποιοί που βγαίνουν να παραμείνουν στο χώρο και να μπορέσουν να τα πάνε καλά. Οι νέοι βέβαια επιλέγονται για όλους τους λόγους που προαναφέραμε. Όμως δεν νομίζω πως μια σειρά μπορεί να κρατηθεί μόνο με νέους ηθοποιούς. Όπως δεν μπορεί να κρατηθεί και μόνο με πρωταγωνιστές. Μία σειρά, ένα θέατρο, μια καλή ταινία, χρειάζεται καλούς ηθοποιούς κι ένα σωστό μίγμα ανθρώπων για να συμπλεύσουν μαζί. Ούτε ο πρωταγωνιστής μόνος του μπορεί να κάνει σίριαλ ή θέατρο, αλλά ούτε και οι νέοι χωρίς έναν πρωταγωνιστή”.

Ερ.: Ποια είναι τα σχέδια σας για το επόμενο διάστημα; Έχει προγραμματίσει πράγματα;

Απ.: “Συζητάω να κάνω μια ταινία όπως έκανα πέρυσι την Νήσο που πήγε πάρα πολύ καλά κι έμεινα κι εγώ ικανοποιημένη από αυτή. Όμως μέσα στην όλη κατάσταση που υπάρχει, ακόμα βρίσκομαι στην φάση των συζητήσεων και δεν έχει οριστικοποιηθεί κάτι. Θεατρικά έχω μιλήσει και μπορώ να σας τα πω. Θα είμαι στο θέατρο Ήβη, όπως είμαι και τώρα με τους Τρομερούς Γονείς σε σκηνοθεσία και πάλι του Πέτρου Φιλιππίδη. Θα κάνουμε το έργο του Ψαθά «Φωνάζει ο κλέφτης» και θα είμαι και με τον φίλο μου τον Γιώργο τον Καπουτζίδη μαζί”.