Πλαστές εγγυητικές επιστολές καλής εκτέλεσης κατατίθενται από ορισμένους εργολήπτες, σε διάφορες υπηρεσίες, προκειμένου να αναλάβουν την εκτέλεση δημόσιων έργων.
Την αποκάλυψη έκανε ο πρόεδρος του ΣΑΤΕ Γεώργιος Βλάχος σε ομιλία του κατά την Ημερίδα που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Εταιρειών Πληροφορικής Ελλάδος με θέμα την «Ψηφιακή Πολιτεία».
Ο πρόεδρος του ΣΑΤΕ ανέφερε ότι «σύμφωνα με επώνυμες πια καταγγελίες (ήδη εκκρεμούν στις Υπηρεσίες του Υπουργείου ΥΠ.ΜΕ.Δ.Ι.) εγγυητικές επιστολές καλής εκτέλεσης ενίοτε φωτοτυπούνται, σε μηχανήματα (scanners) άριστης ποιότητας και κατατίθενται δίχως να είναι δυνατόν να ελεγχθεί από τις υπηρεσίες αν πρόκειται για πρωτότυπες εγγυητικές ή έγχρωμα αντίγραφα.
Στην δεύτερη περίπτωση τα πρωτότυπα έχουν επιστρέψει στις τράπεζες. Και όλα αυτά στην καλή περίπτωση που θεωρούμε ότι η Υπηρεσία προτίθεται να κάνει έλεγχο αλλά δεν μπορεί».
Η προσφυγή σε τέτοιες «ανορθόδοξες μεθόδους που μετέρχονται θρασείς και επιτήδειοι, σε βάρος της πλειοψηφίας των Κατασκευαστικών Επιχειρήσεων που πληρώνουν – και, μάλιστα, κατά την περίοδο αυτή πολύ αδρά – το κόστος των Υψηλών Εγγυητικών Επιστολών που απαιτούνται για την ανάληψη κάποιου έργου» είναι μια από τις συνέπειες της οικονομικής δυσπραγίας που βιώνει ο κατασκευαστικός κλάδος, η οποία έχει οδηγήσει πλήθος επιχειρήσεων στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Υπενθυμίζουμε ότι οι Εγγυητικές Επιστολές Καλής Εκτέλεσης, συνιστούν προαπαιτούμενο για τη σύναψη της σύμβασης ανάληψης ενός έργου και εκδίδονται από τις τράπεζες ή το ΤΣΜΕΔΕ.
Ο πρόεδρος του ΣΑΤΕ υπογράμμισε κατά την ομιλία του ότι η εισαγωγή της «Ψηφιακής Πολιτείας» και της «Ψηφιακής Επιχειρηματικότητας» σε όλες τις φάσεις σχεδιασμού, προγραμματισμού, ανάθεσης και εκτέλεσης των δημόσιων έργων, είναι βέβαιο ότι «θα διασφάλιζε ίδιους όρους συναγωνισμού για όλους τους εργολήπτες, μείωση των εργατοωρών, βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, καταπολέμηση της διαφθοράς, μικρότερο κόστος και προπαντός διαφάνεια στα δημόσια έργα».
Ένα από τα παραδείγματα τα οποία ανέφερε αφορά τη συγκέντρωση όλων των τυπικών δικαιολογητικών (βεβαιώσεις ΙΚΑ, Εφορίας, ανεκτέλεστου υπόλοιπου, αντίγραφα καταστατικού κλπ.) εργασία η οποία απαιτεί πολυήμερη εργασία και κόστος, όταν όλα αυτά βρίσκονται σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων των αρμόδιων κατά περίπτωση υπηρεσιών.
«Εάν η ηλεκτρονική διακυβέρνηση στη χώρα μας δεν ήταν θεωρία, αλλά πράξη, όλα αυτά τα στοιχεία θα μπορούσε να τα έχει η υπηρεσία που δημοπρατεί ένα έργο με το πάτημα ενός κουμπιού. Ούτε τσάμπα χαρτί, ούτε τσάμπα εργατοώρες» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βλάχος.
Ακόμη και τα τεύχη δημοπράτησης των έργων – ορισμένα από τα οποία είναι ογκώδη – θα έπρεπε, όπως είπε, να αναρτώνται στο διαδίκτυο και απʼ εκεί να τα παραλαμβάνει κάθε ενδιαφερόμενος, άμεσα και ανέξοδα.
Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο: τυπώνονται δεκάδες αντίγραφα από την υπηρεσία που δημοπρατεί το έργο, ο κάθε ενδιαφερόμενος οφείλει να στείλει υπάλληλο να τα προμηθευτεί, όπου και αν βρίσκεται η υπηρεσία, δαπανώντας όχι μόνο χρόνο, αλλά και χρήμα, καθώς γύρω από την εκτύπωσή τους, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει στηθεί μια «φάμπρικα» εσόδων των υπηρεσιών, οι οποίες, μάλιστα, κοστολογούν παράλογα υπέρογκα τα τεύχη – ως και πάνω από 1.500 ευρώ – κόστος το οποίο, όπως είναι ευνόητο, μετακυλίεται στο κόστος του έργου.
Κατά την άποψή του «και μπορούμε και πρέπει να αναδείξουμε τις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών ως καίριο παράγοντα βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Ταυτόχρονα, με αυτό τον τρόπο να αποκτήσουμε ένα μοναδικό όπλο στην καταπολέμηση της διαφθοράς» πρόσθεσε και κατέληξε:
«Πιστεύω ακράδαντα ότι η οικονομική κρίση που βιώνουμε όλοι κατά το χειρότερο τρόπο αυτή την περίοδο, μπορεί, πράγματι, να εξελιχθεί σε ευκαιρία για να γίνει πραγματικότητα η ψηφιακή οικονομία».

