Της Άννας Κωνσταντουλάκη
“Θέλω όσο τίποτα να ξεφύγω από την “πρέζα” αλλά χρειάζομαι βοήθεια και έχω απελπιστεί”, λέει στην “Π” ο Αρης, προγραμματιστής και τεχνικός υπολογιστών και δικτύων, ο οποίος περιμένει από το 2008 να μπει στο πρόγραμμα αποτοξίνωσης του ΟΚΑΝΑ
Αποφασισμένος να ζήσει μια νέα ζωή, μακριά από τα ναρκωτικά είναι ο 32χρονος Αρης, προγραμματιστής και τεχνικός υπολογιστών και δικτύων, ο οποίος όμως περιμένει από το 2008 να μπει σε πρόγραμμα απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ στο Ηράκλειο κι ενώ έχει το νούμερο 2 στην αίτηση που έκανε, ακόμη δεν έχει πάρει ειδοποίηση για την ένταξή του.
Ο Αρης μιλά στην “Π” για τα όσα έχει βιώσει μέχρι σήμερα και λέει ότι νιώθει αγανάκτηση και μεγάλη απογοήτευση γιατί όσο κι αν το θέλει να κόψει την ηρωΐνη, δεν μπορεί να το κάνει μόνος του, χωρίς βοήθεια.
“Πως άρχισα την ηρωΐνη”
Ο Αρης σπούδασε τεχνικός υπολογιστών και εργάστηκε στο αντικείμενό του για 6 χρόνια. Πριν 5 χρόνια, κι έχοντας ιστορικό κατάθλιψης, άρχισε να κάνει περιστασιακή χρήση. Η κατρακύλα άρχισε όταν η κοπέλα με την οποία είχε σχέση, έπαθε ένα σοβαρό ατύχημα που της δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα υγείας που δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι και σήμερα.
“Επαθα σοκ, φρίκαρα, αυτή η ιστορία μου στοίχισε τόσο πολύ, που άρχισα να πέφτω στα ναρκωτικά. Είχα ένα φίλο που έπινε κοκαΐνη στο αλουμίνιο και έκανε ενέσεις. Αρχισα κι εγώ. Τα χέρια μου είναι χιλιοτρυπημένα. Το 2007, είχα μπει μέσα στην πρέζα για τα καλά. Ηθελα 100 ευρώ τη μέρα για τη δόση μου”.
“Εκανα απόπειρα αυτοκτονίας”
Με σοβαρό πλέον πρόβλημα εξάρτησης από τα ναρκωτικά, με πρόβλημα κατάθλιψης και πλήρης απογοητευμένος από τη ζωή του, έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. “Ηπια τουλάχιστον 30 χάπια. Δεν ήθελα να ζω άλλο. Απʼ ό,τι φαίνεται ο οργανισμός μου ήταν ανθεκτικός και άντεξα. Ο 32χρονος, έχει νοσηλευθεί δυο φορές στο Ψυχιατρείο της Σούδας-ήταν τραγικές αυτές οι μέρες, μια δραματική εμπειρία, λέει- και επιστρέφοντας δημιούργησε σχέση με μια κοπέλα επίσης εξαρτημένη από τα ναρκωτικά.
«Κάποια στιγμή είπα “ώς εδώ”!»
Ο Αρης, έβλεπε ότι μέρα με τη μέρα καταστρεφόταν όλο και πιο πολύ. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η δόση του. “Κάποια στιγμή πήρα τη μεγάλη απόφαση και είπα ως εδώ, φθάνει, θέλω να ζήσω μια κανονική ζωή.
Χώρισα με την κοπέλα, γιατί μαζί της δεν υπήρχε σωτηρία, και κλείστηκα στο σπίτι μου για 8 μέρες, δεν “έπινα” τίποτα, έκανα μόνο εμετό. Στο τέλος η ίδια η μητέρα μου, βλέποντάς με σʼ αυτό το χάλι μου είπε πάρε 100 ευρώ και πήγαινε να πάρεις τη δόση σου”.
Ωστόσο δεν το έβαλε κάτω και αποφάσισε να πάρει τη ζωή του στα χέρια του.
“Τον Μάιο του 2008 έκανα αίτηση να μπω στο πρόγραμμα του ΟΚΑΝΑ στα Χανιά και τον Ιούνιο του 2009 έκανα αίτηση για να ενταχθώ στο πρόγραμμα του ΟΚΑΝΑ στο Ηράκλειο. Εχω το νούμερο 2 στην αίτηση.
Το 2008 με διαβεβαίωσαν ότι το πολύ σε 6 μήνες θα με έχουν ειδοποιήσει. Σχεδόν 3 χρόνια μετά, περιμένω ακόμη, αλλά πόσο ακόμη μπορώ να αντέξω χωρίς βοήθεια;
Θέλω να αρχίσω ξανά να εργάζομαι, να μπορώ να κοιτάζω στα μάτια τʼ αδέλφια μου, να μην κάνω τη μάνα μου να υποφέρει άλλο. Αλλά χρειάζομαι βοήθεια. Είμαι απελπισμένος και αγανακτισμένος”.
Με μέσον στον ΟΚΑΝΑ;
Σε απόγνωση βρίσκεται και η μητέρα του Αρη, η οποία είπε στην “Π”: “Από το 2008 προσπαθεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα και μέχρι τώρα δεν γίνεται τίποτα. Ακούγεται έντονα, ότι παρακάμπτουν τη λίστα ναρκομανείς με μέσον βουλευτών. Είναι τραγικό, να χρειάζεται σʼ αυτή τη χώρα μέσον ακόμη και για να ξεφύγει το παιδί σου από τα ναρκωτικά... Ενας άνθρωπος προσπαθεί να σωθεί και φωνάζει βοήθεια. Θα τον ακούσει κανείς;”.

