Τα νέα σκληρά μέτρα λιτότητας που πήρε η κυβέρνηση, για να εξασφαλίσει τα έκτακτα δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ, ενδέχεται να βυθίσουν την ελληνική οικονομία σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, θέτοντας εν αμφιβόλω την επίτευξη σημαντικών δημοσιονομικών στόχων και παρατείνοντας την κρίση χρέους στη χώρα, εξηγούν αναλυτές στο Reuters.

Μιλούν γαι εκτίναξη πληθωρισμού, ύφεση 5%-6%, ενώ τονίζουν ότι λίγες χώρες τα κατάφεραν και μάλιστα ενώ αυτές είχαν τη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματός τους.

Οι αγορές εστιάζουν την προσοχή τους στους κινδύνους που ενέχει η εφαρμογή του σχεδίου λιτότητας που συμφώνησαν κυβέρνηση και ΕΕ/ΔΝΤ και αναρωτιώνται αν τελικά το τίμημα για το πακέτο διάσωσης των 110 δισ. ευρώ (αυξήσεις φόρων, μεγάλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις) αποδειχθεί πολύ υψηλό τόσο για την οικονομία, όσο και για την κυβέρνηση.

«Αν αποδειχθεί ότι η οικονομία δεν μπορεί να αντέξει τα μέτρα, αν η ανάπτυξη μειωθεί πολύ περισσότερο από τις προβλέψεις, θα μπορούσαν να υπάρξουν κοινωνικές αναταραχές, που θα υποχρεώναν την κυβέρνηση να εξετάσει εναλλακτικά μέτρα για τη διαχείριση των δημοσιονομικών της», είπε ο Σύλβιο Μπερούτσο, οικονομολόγος της RBS, όπως αναφέρει το Reuters. «Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει αναδιάρθρωση χρέους» πρόσθεσε.

Οι περικοπές μισθών και συντάξεων μέσω και της κατάργησης του 13ου και 14 μισθού για πολλούς μισθωτούς και συνταξιούχους, καθώς και η αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, η δεύτερη για αυτό το χρόνο, στόχο έχουν να εξοικονομηθούν 30 δισ. ευρώ σε βάθος τριετίας. «Κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις μόνο από αυτά τα μέτρα στους καταναλωτές: αυξάνοντας το ΦΠΑ από 19% στο 23% μέσα σε μερικούς μήνες αποτελεί τεράστια αύξηση», είπε ο Κρις Πράις, της Fitch Ratings, και προειδοποίησε για πτώση της κατανάλωσης ως αποτέλεσμα της αύξησης αυτής.

Μετά το τριετές πρόγραμμα λιτότητας που συμφώνησε η ελληνική κυβέρνηση με αντάλλαγμα την παροχή οικονομικής στήριξης από τις χώρες της ευρωζώνης και το ΔΝΤ, οι προβλέψεις για την οικονομία της χώρας αναθεωρήθηκαν πτωτικά.



Λίγες χώρες τα κατάφεραν

«Ελάχιστες κυβερνήσεις το έχουν πετύχει στο παρελθόν», είπε ο Μπεν Μέι, οικονομολόγος στην Capital Economics. «Επιπλέον, αυτές που τα κατάφεραν, είχαν συνήθως επωφεληθεί από την χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής, μια μεγάλη υποτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας και ισχυρή παγκόσμια ζήτηση, κάτι στο οποίο δεν μπορεί να βασιστεί η Ελλάδα».

Ο κ. Μπερούτσο της RBS εκτιμά ότι η αύξηση των φόρων ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση του πληθωρισμού κατά 200 μονάδες βάσης, εκτινάσσοντάς τον κοντά στο 6%, στα υψηλότερα επίπεδα μετά την ένταξη στην ευρωζώνη, περιορίζοντας ακόμα περισσότερο την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.

Αν και θεωρεί τις προβλέψεις της κυβέρνησης για το ΑΕΠ το 2010 «ρεαλιστικές», είπε ότι η μεγάλη συρρίκνωση της κατανάλωσης και ο περιορισμός των επενδύσεων θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μείωση το ΑΕΠ κατά 5% ή 6% φέτος.



Ο Πολ. Κρούγκμαν προτείνει την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη

Την έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ προείνει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν από τις σελίδες των NY Times. Η Ελλάδα δεν μπορεί να προκαλέσει συνέπειες ανάλογες με τη Lehman Brothers, όμως τα προβλήματά της είναι μεγαλύτερα από όσο θέλουν να παραδεχθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, τονίζει.

Προτείνοντας την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ο Πολ Γκρούγκμαν επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «αν και η Ελλάδα δεν είναι αρκετά μεγάλη, ούτε και αρκετά συνδεδεμένη ώστε να προκαλέσει πάγωμα των διεθνών αγορών, όπως έκανε η Lehman το 2008, τα προβλήματά της όμως είναι μεγαλύτερα από όσο θέλουν να παραδεχτούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες». Συγκρίνοντας την Ελλάδα με την πολιτεία της Καλιφόρνιας, η οποία έχει επίσης πολύ υψηλό δημοσιονομικό χρέος, ο Κρούγκμαν αναφέρει ότι «η Καλιφόρνια κινδυνεύει πολύ λιγότερο, καθώς με τη συμμετοχή της σ' ένα ομοσπονδιακό κράτος επωφελείται από τη γενικότερη οικονομική ανάκαμψη των ΗΠΑ».

“Αντίθετα, τα μέτρα λιτότητας της Ελλάδας θα την οδηγήσουν σε περαιτέρω ύφεση”, αναφέρει σε άρθρο του στην εφημερίδα New York Times ο νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.



Τι γράφει ο Τύπος

Η εφημερίδα Wall Street Journal γράφει σε κύριο άρθρο της ότι δεν κινδυνεύει η παγκόσμια οικονομία από την ελληνική κρίση.

Σημειώνει ότι «αν και είναι πιθανό το πακέτο διάσωσης της ΕΕ και του ΔΝΤ για την Ελλάδα να μην καταφέρει να επαναφέρει την οικονομική ανάπτυξη στην χώρα, δεν υπάρχει σοβαρός λόγος τα προβλήματα του δημόσιου χρέους ενός κράτους που εκπροσωπεί το 2% της ευρωπαϊκής οικονομίας να οδηγήσουν σε μία νέα παγκόσμια κρίση και ύφεση εφόσον ληφθούν οι κατάλληλες πολιτικές προφυλάξεις», εκτιμώντας ότι «το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι πολύ πιο δυνατό από ό,τι ήταν πριν από δύο χρόνια». Επιπλέον, στο άρθρο διατυπώνεται η άποψη ότι «ακόμα και αν η Ευρώπη βυθιστεί πάλι στην ύφεση, αυτό δεν θα φέρει καταστροφικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία, καθώς έχει αναδυθεί πολύ πιο δυνατή από την κρίση του 2008. Οι αναδυόμενες οικονομίες της Βραζιλίας, της Κίνας και της Ινδίας οδήγησαν τον κόσμο έξω από την ύφεση, ενώ η αμερικανική οικονομία έχει ήδη ανακάμψει κατά τα δύο τρίτα» αναφέρει η Wall Street Journal.

Σε δημοσίευμα στο περιοδικό Time τίθεται το ερώτημα «η κρίση στην Ελλάδα θα ξεπεραστεί και δεν θα είναι παρά μία υποσημείωση στην ιστορία της Μεγάλης Ύφεσης ή θα πυροδοτήσει ένα ντόμινο διασώσεων μέχρι να υπάρξουν αδυναμίες εξυπηρέτησης δημοσίου χρέους, οπότε η λέξη ύφεση θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη λέξη κραχ;».

Μεταξύ άλλων, υπογραμμίζεται ότι η κρίση στην Ελλάδα ενδέχεται να πυροδοτήσει ένα «μαζικό μεταναστευτικό κύμα», ενώ διατυπώνεται ο προβληματισμός «εάν η Ελλάδα, εκτός από τους ταλαντούχους νέους ανθρώπους της, θα κάνει εξαγωγή και των προβλημάτων της». Σημειώνεται πάντως ότι «παρά τα σημάδια ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας, η έξοδος από τη Μεγάλη Ύφεση παραμένει εύθραυστη και σε αυτό το πλαίσιο, η κρίση χρέους της ευρωζώνης, μολονότι είναι απίθανο να εκτροχιάσει την ανάκαμψη, μπορεί να την καταστήσει πιο αναιμική και αβέβαιη».

Στη συνέχεια, εξετάζεται το ερώτημα «μήπως η ελληνική κρίση αποτελεί προάγγελο για κρίσεις σε Πορτογαλία και Ισπανία;», ενώ επισημαίνεται ότι «η ελληνική κυβέρνηση [συμφωνώντας με τους όρους της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ] ουσιαστικά δεσμεύεται όχι μόνο για την περιστολή της γραφειοκρατίας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης, αλλά», όπως σημειώνει ο Γενς Μπάστιαν, Γερμανός οικονομολόγος στο Ελληνικό Ίδρυμα για την Ευρωπαϊκή και Εξωτερική Πολιτική «και για μία αλλαγή νοοτροπίας στην ελληνική κοινωνία, μία πολιτισμική επανάσταση στη σχέση μεταξύ του κράτους και των πολιτών».