Μαρίτα: Λαυρέντη αν σου έλεγε κάποιος να ξεχωρίσεις ένα τραγούδι από όλα αυτά που έχεις πει ως τώρα, πιο θα ήταν;
Λαυρέντης: Το σπουδαιότερο τραγούδι μου είναι το «Πόσο σε θέλω», δεν το συζητάω καν. Δεν έχει να κάνει ούτε με τεχνικής φύσεως πράγματα , δεν μπορώ να το στοιχειοθετήσω και να το παγιώσω, γιατί έτσι μου αρέσει εμένα.
Μαρίτα: όταν επιλέγουμε ένα τραγούδι κολλάμε σʼ αυτό είναι γιατί μας ξυπνάει δικές μας εικόνες, σταματάμε πια να λέμε αχ τι θέλει να πει εδώ μέσα ο Λαυρέντης, αλλά τι θέλω να πω εγώ, στον εαυτό μου μέσα από αυτό το τραγούδι. Είναι τότε που το κάνεις δικό σου.
Λαυρέντης: Έτσι αξίζει κιόλας. Και με όλες τις μορφές, είτε μουσική είναι, είτε ζωγραφική, ακόμα και ο κινηματογράφος που σου δείχνει ξεκάθαρα την ζωή κάποιου , αν δεν ταυτιστείς με αυτόν δεν γίνεται. Πόσο μάλλον με το τραγούδι, ή με το βιβλίο που αφήνεται ελεύθερο το μυαλό να λειτουργήσει όπως θέλει.

