Της Μαρίτας Μυρωνάκη

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έχει μείνει πιστός στο χώρο του καλού ελληνικού τραγουδιού, με συνέπεια και σημαντική παρουσία. Δικαίως θεωρείται λοιπόν από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδοποιούς...

Εκτός από τη δισκογραφική δραστηριότητα, τα τελευταία χρόνια, μαζί με αξιόλογους ερμηνευτές και τραγουδοποιούς , "οργώνει" την Ελλάδα τα καλοκαίρια, δίνοντας συναυλίες σε όλη την επικράτεια.

Παράλληλα κάνει και επιλεγμένες εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές.

Οι συνεργασίες του πολλές και εκλεκτές. Εκτός από τον Διονύση, στη μουσική του παρέα απολαύσαμε και την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τα Κίτρινα ποδήλατα, τον Χρήστο Θηβαίο, τον Δημήτρη Σταρόβα και πολλούς άλλους μουσικούς συναδέλφους του, εκλεκτούς εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής.

Μαρίτα: Βλέπω ένα Λαυρέντη που δεν σταματάει πουθενά, γεμάτο ενέργεια, δημιουργία, πως τα καταφέρνεις όλα αυτά;

Λαυρέντης: Όντως είμαι σε μια υπερδιέγερση διαρκείας. 20 χρόνια δεν έχω σταματήσει χειμώνα - καλοκαίρι, να παίζω ζωντανά και να κάνω δίσκους.

Μαρίτα: Αυτή η ενέργεια είναι που σε κρατάει σʼ αυτήν την φρεσκάδα;

Λαυρέντης: Μάλλον το καλό είναι ότι ενώ αλλάζουν οι γενιές, μπαίνουν καινούργιοι, πιτσιρικάδες στο τραγούδι, και υπό φυσιολογικές συνθήκες εγώ θα έπρεπε να είχα συνταξιοδοτηθεί. Όχι από μόνος μου από τον κόσμο. Δεν συμβαίνει αυτό.

Μαρίτα: Όλο αυτό το υλικό που έχεις στα χέρια μου, από τους Τερμίτες μέχρι σήμερα είναι ζωντανό έχει τη δύναμη και την άνεση ενός νέου επιτυχημένου κύκλου πράγμα που το επιχείρησες και επέτυχε με το cd «20 χρόνια μια ανάσα».

Λαυρέντης: Tο περισσότερο κοινό μου αυτή την στιγμή είναι 16 χρονών, 17, 20 αυτοί. Όταν βγήκαν τραγούδια Όπως το «μʼαγαπάς και σʼ αγαπώ» που ήταν το πρώτο τραγούδι μου μετά τους Τερμίτες, δεν είχαν καν γεννηθεί. Είπα λοιπόν θα κάνω ένα best, να δω “πόσα απίδια πιάνει ο σάκος”, να δω αν αξίζουν τον κόπο αυτά που έκανα όλα αυτά τα χρόνια; Κάνω λοιπόν αυτό το «20 χρόνια μια ανάσα», με ένα καινούργιο τραγούδι το οποίο είναι επιτυχία, και ξαφνικά ξασκάσανε όλα αυτά τα τραγούδια πάλι από την αρχή. Μου έδωσε μία καινούργια δυναμική, μια καινούργια διάθεση, έκανα την ταινία, το «Πεθαίνω για σένα», τις δύο συναυλίες στο Λυκαβυττό, βγήκαν σε τέσσερα cd, και ένα dvd που κυκλοφόρησε από την σειρά που βγάζει η “Real news” η εφημερίδα, και ξαφνικά γίνεται ξανά ένα πράγμα φτου και από την αρχή. Μεταξύ τους είναι και κάποια τραγούδια διάσπαρτα τα οποία ακούγονται πολύ.

Μαρίτα: Έχεις πολύ Περισσότερα τραγούδια που έχω την αίσθηση ότι οφείλεις να τα ξαναφέρεις, είτε μέσω live ηχογραφήσεων, είτε να μπουν σε καινούργια cd, οι παλαιότεροι τα έχουμε συγκεντρωμένα κάπως, αλλά θα το κάνεις για τα νέα παιδιά που τα αγαπάνε το ίδιο δυνατά όπως αγαπηθήκαν και από τα νέα παιδιά εκείνης της εποχής.

Λαυρέντης: Ναι νομίζω ότι με το « Τόσα χρόνια μια ανάσα», και με αυτό το cd που κυκλοφόρησε από την εφημερίδα, και μιλάμε για πωλήσεις των 150.000, σε εποχές που ό,τι κυκλοφορεί, κυκλοφορεί μέσω διαδικτύου, είναι μεγάλη υπόθεση. Νομίζω ότι είναι πλήρης η εικόνα μου, τι έχω κάνει αυτά τα χρόνια.

Μαρίτα: Τι καινούργιο μας ετοιμάζεις;

Λαυρέντης: Ετοιμάζω ένα προσωπικό δίσκο, ο οποίος σύντομα θα κυκλοφορήσει, και ένα δίσκο σαν συνθέτης πάλι με τον Μπάση, μια άλλη πλευρά μου με τραγούδια για τον Μπάση.

Μαρίτα: Κάνεις καινούργιες δουλειές, γράφεις τραγούδια κάνεις live…

Λαυρέντης: Το live είναι που σε κρατάει ζωντανό. Η δισκογραφία δεν είναι αυτοσκοπός, με τη δισκογραφία δεν ξέρεις πώς μπορούν να φτάσουν τα τραγούδια σου στον κόσμο, και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να κάνει κανείς βαρύγδουπα πράγματα, cd των 10 τραγουδιών των 15, ένα τραγούδι μπορεί να κάνεις και αν είναι πολύ καλό να φτάσει στον κόσμο, οπότε είναι αρκετό.

Μαρίτα: Παλιότερα βλέπαμε ότι τα έσοδα του τραγουδιστή ήταν πρώτα από τα cd, και μετά από τις εμφανίσεις, τώρα έχουμε Το αντίστροφο.

Λαυρέντης: Ναι και ξέρεις πιο είναι το πρόβλημα τώρα; Ότι άντε ο τραγουδιστής θα παίξει ζωντανά και θα τα πάρει τα λεφτά, θα ζήσει από αυτό, τι γίνεται με τον συνθέτη; Με τον στιχουργό; Μιλάμε με τον Ισαάκ, γράφω πολλά τραγούδια με τον Ισαάκ Σούση, και είναι μονίμως σε μία γκρίνια, σε μία επιθετικότητα, και έχει δίκιο. Τώρα ήθελα να κάνω δύο τραγούδια, διασκευασμένα ξένα. Και μου λέει δεν τα κάνω, γιατί ο νόμος λέει ότι τα ποσοστά του τραγουδιού, πάνε στον πρώτο που έχει γράψει τους στίχους, όχι αυτόν που κάνει την μετάφραση, την ελεύθερη απόδοση. Μου λέει το ξέρεις ότι ζω με 2-3 χιλιάδες ευρώ που παίρνω από την ΑΕΠΙ; Και όταν σου λέει ένας άνθρωπος αυτό καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα είναι σκούρα. ένας άνθρωπος που μου έχει κάνει τόσες επιτυχίες και σκέφτομαι και λέω τι θα κάνω τώρα; Θα παίζω κάπου, θα παίρνω μεροκάματο και μόλις τελειώνω θα λέω πήρα ας πούμε Χ ποσό, τα μισά τα βγάζω για να δώσω στη Λίνα Δημοπούλου, στον Ισαάκ Σούσι, στον Γιάννη Μαύρο, στον Μάνο Ελευθερίου, μπορώ να το κάνω αυτό το πράγμα;