
Απεβίωσε το Σάββατο, σε ηλικία 77 χρονών, στο Αττικό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν με προβλήματα καρδιάς, ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και πολιτικός Δημήτρης Τσάτσος.
Ο εκλιπών καθηγητής είχε στενούς δεσμούς με την Κρήτη και το Ηράκλειο, όπου ερχόταν πολύ συχνά. Ο δήμος Χερσονήσου μάλιστα, τον είχε ανακηρύξει επίτιμο δημότη τον Αύγουστο του 2003.
Στην τιμητική εκδήλωση για τον καθηγητή, ο τότε δήμαρχος Σπύρος Δανέλλης, αλλά και ο στενός φίλος του εκλιπόντος, καθηγητής Γιάννης Πυργιωτάκης, είχαν αναφερθεί στο σπουδαίο έργο, στον ακέραιο χαρακτήρα, αλλά και στο ήθος μιας σημαντικής μορφής για την ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά και την πολιτική σκηνή.
Επίτιμος διδάκτορας του πανεπιστημίου Κρήτης, είχε ανακηρυχτεί επίσης ο Δημήτρης Τσάτσος, τον Ιούνιο του 2008, όπου και είχε πραγματοποιηθεί συνέδριο αφιερωμένο στο έργο του στο Ρέθυμνο, με τίτλο «Σύνταγμα και Πολιτική - Σύγχρονη Συζήτηση & Συμβολή του Δημήτρη Θ. Τσάτσου». Ο δήμος Ρεθύμνου παράλληλα, στην ίδια τελετή είχε ανακηρύξει τον Δημήτρη Τσάτσο, επίτιμο δημότη του.
Σημαντική στιγμή στη σχέση που είχε αναπτύξει ο εκλιπών με την Κρήτη, αλλά και το Πανεπιστήμιο της, υπήρξε ο Μάρτιος του 2008, όπου ο Δημήτρης Τσάτσος δώρισε όλα τα βιβλία της βιβλιοθήκης του στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Εκατοντάδες τόμοι βιβλίων φιλοσοφικού και φιλολογικού περιεχομένου είχαν τοποθετηθεί τότε και βρίσκονται ακόμα και σήμερα σε πτέρυγα του Πανεπιστημίου που φέρει το όνομα Δημήτρης Τσάτσος.
Η είδηση του θανάτου του, προκάλεσε την βαθιά θλίψη της πανεπιστημιακής κοινότητας στην Κρήτη.
Τη θλίψη προκάλεσε ωστόσο, η είδηση του θανάτου του Δημήτρη Τσάτσου και σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς υπήρξε ένας από τους πιο διακεκριμένους επιστήμονες και πολιτικούς.
“Ελάχιστοι στην Ελλάδα συνέβαλαν με τόσο καταλυτικό τρόπο στην εμπέδωση της Δημοκρατίας και στην εξέλιξη της επιστήμης, της διανόησης και του πολιτικού λόγου, όσο ο Δημήτρης Τσάτσος. Η προσωπικότητα και το έργο του, άλλωστε, ξεπέρασαν εδώ και δεκαετίες τα σύνορα της χώρας μας και αναγνωρίστηκαν από το σύνολο της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής και ακαδημαϊκής κοινότητας” δήλωσε αναφερόμενος στον αδόκητο θάνατο του Δημήτρη Τσάτσου, ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου.
Ο Δημήτρης Τσάτσος ήταν γόνος πολιτικής οικογένειας, γιος του βουλευτή των Φιλελευθέρων και υπουργού Θεμιστοκλή Τσάτσου και ανιψιός του διατελέσαντος Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου.
Ο εκλιπών γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και στη Χαϊδελβέργη και το 1960 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ από το 1965 ως το 1968 εργάστηκε ως ερευνητής στο Μax Ρlanck Ιnstitute.
Το 1968 εξελέγη υφηγητής του γερμανικού και αλλοδαπού Δημοσίου Δικαίου και δίδαξε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης. Την ίδια χρονιά εξελέγη υφηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το δικτατορικό καθεστώς όμως δεν του επέτρεψε να διδάξει. Το 1969 εξελέγη καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά δεν διορίστηκε από τη δικτατορία. Έναν χρόνο μετά επέστρεψε ως μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Το 1973 φυλακίστηκε από τη δικτατορία, μετά την κατάρρευση της οποίας, το καλοκαίρι του 1974, συμμετείχε ως υφυπουργός της Ανώτατης Παιδείας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Κατά τη θητεία του θέσπισε τα μέτρα κάθαρσης στα πανεπιστήμια κατά των συνεργατών της δικτατορίας και πρότεινε τον πρώτο δημοκρατικό νόμο-πλαίσιο για τα ελληνικά πανεπιστήμια. Από το 1980 και ως τη συνταξιοδότησή του ήταν καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάγκεν, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων από το 1988 ως το 1990.
Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής στην Α Δ Περιφέρεια της Αθήνας με την Ένωση Κέντρου Νέες Δυνάμεις και στην προετοιμασία του Συντάγματος του 1975 υπήρξε γενικός εισηγητής εκ μέρους όλης της αντιπολίτευσης. Διεγράφη, λόγω διαφωνιών με την ηγεσία του κόμματος, ενάμιση χρόνο αργότερα, συνεχίζοντας την πολιτική του δράση στον νέο σχηματισμό Πρωτοβουλία για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό που στις εκλογές του 1977 συναποτέλεσε τη Συμμαχία. Ακολούθως συμπορεύθηκε με το ΠΑΣΟΚ και επί δύο συνεχείς θητείες (1994-1999 και 1999-2004) υπήρξε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του κόμματος.

