«Βρήκαμε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και την πήγαμε ένα βήμα μπροστά” είχε πει ο Γεώργιος Παπαδόπουλος (21η Απριλίου χθες).

Βρίσκουν την οικονομία της χώρας στα πρόθυρα της εξαθλίωσης (όπως αναγνωρίζουν δημοσίως και οι Κυβερνητικοί αξιωματούχοι), τα ξένα χαρτοφυλάκια και εκμεταλλευόμενα την απόλυτη έλλειψη πρωτοβουλιών, τις παλινωδίες και την ολιγωρία λήψης σημαντικών αποφάσεων δημιουργούν στις Αγορές ομολόγων και μετοχών εικόνες ασφυξίας.

Το spread στο δεκαετές ομόλογο ξεπέρασε τις 520 μονάδες, το διετές άφησε πίσω και τις 700 μ.β. και βέβαια αυτά μόνο θετικό αντίκτυπο δεν μπορούσαν να έχουν στο εγχώριο χρηματιστηριακό ταμπλό.

Παρά το γεγονός ότι ο τζίρος και χθες έδειξε σημαντικά περιορισμένος, οι πωλήσεις σε Δεικτοβαρείς τίτλους κυρίως του Τραπεζικού κλάδου, συνεχίζονται με σπουδή χωρίς να αφήνουν περιθώρια αμφισβητήσεων για το ποιος έχει τον πρώτο λόγο στο Χρηματιστήριο της Αθήνας.

Οι Αγορές προσπαθούν να επιβάλλουν τους δικούς τους όρους στην “επιβίωση” της Ελληνικής οικονομίας υποστηρίζουν αρκετοί επαγγελματίες του χώρου, ενώ άλλοι περισσότερο δύσπιστοι επισημαίνουν ότι η κατάσταση στην εγχώρια οικονομία είναι μη διαχειρίσημη και μη αναστρέψιμη και αυτό τρέπει σε συνεχείς ρευστοποιήσεις θέσεων τα ξένα χαρτοφυλάκια.

Ασφαλώς “πονταρίσματα” υπάρχουν και από τις δύο πλευρές. Οι λιγότεροι εκτιμούν ότι η χώρα θα αιτηθεί γρήγορα για ενεργοποίηση του “μηχανισμού στήριξης” και παίρνουν θέσεις στους Δεικτοβαρείς Τραπεζικούς τίτλους, προσδοκώντας ανοδική αντίδραση έστω και τεχνικού χαρακτήρα.